">
Του ΗΛΙΑ Ν. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ*
Παρατηρείται τις τελευταίες εβδομάδες η ανάπτυξη μιας πολεμικής γύρω από τις λέξεις-κλειδιά «Μνημόνιο», «Επαναδιαπραγμάτευση», «Ευρώ», «Δραχμή» κλπ. Το κυριότερο όμως γεγονός είναι η σχηματοποίηση ενός διπολικού σχήματος –τεχνητού σε μεγάλο βαθμό..- που αποτελείται από τον «πόλο» ευρώ/παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής και ενός άλλου, αντιθέτου «πόλου» που ταυτίζει-υποτίθεται- την υπέρβαση-ανατροπή, επαναδιαπραγμάτευση, απαγκίστρωση κλπ- του μνημονίου με την αποπομπή της Ελλάδας από την Ε.Ε. αλλά και συνολικότερα την Ευρώπη. Πόση αλήθεια κρύβεται –η ψέμα..- στο διπολικό αυτό σχήμα; Υπάρχει Ευρώπη πέραν του Μνημονίου;
Πρώτα-πρώτα ,είναι τεράστιο λάθος να ταυτίζεται η κατεδαφιστική-καταστρεπτική πολιτική του Μνημονίου με την Ε.Ε η Ευρώπη και την – υποτιθέμενη- ευρωπαϊστική πολιτική των κομμάτων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ταυτίστηκε- και είναι παγκοσμίως γνωστό- με την κατοχύρωση και ισχυροποίηση του μεταπολεμικού κοινωνικού μοντέλου που προϋπόθετε-και προϋποθέτει.. α) κοινωνικό κράτος υψηλοτάτου επιπέδου β) φορολόγηση των υψηλών-υψηλοτάτων εισοδημάτων για την δημιουργία και συντήρηση αυτού του κοινωνικού κράτους γ) Διατήρηση επιπέδου υψηλής ζήτησης των πλατιών λαϊκών στρωμάτων με παράλληλη ανάπτυξη παραγωγικής-εξαγωγικής βιομηχανίας και οικονομίας με υψηλούς ρυθμούς.
Αυτό το μοντέλο κοινωνικού κράτους, πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης έως σήμερα, δέχεται λυσσαλέα επίθεση από τις υψηλότερες και προνομιούχες μερίδες της ευρωπαϊκής ελίτ – χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, τραπεζικό, μερίδες του παγκοσμιοποιημένου βιομηχανικού κεφαλαίου αλλά και μιντιακού κεφάλαιο - το οποίο ελέγχει σε απίστευτο βαθμό την κοινή γνώμη- και μέσω της εφαρμοσμένης Μνημονιακής Πολιτικής , αρχίζοντας από τον «αδύνατο κρίκο» (Ελλάδα) προχώρα στην εφαρμογή-υλοποίηση αυτής της πολιτικής σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και η οποία σημαίνει –στην απλή νεοελληνική- την ριζική κατάργηση του υπάρχοντος κοινωνικού κράτους, ανατροπή των μεταπολεμικών εργασιακών σχέσεων, και την επιστροφή των ευρωπαϊκών κοινωνιών στον 19ο αιώνα και την αντίστοιχη ταξική δομή της εποχής. Το μνημόνιο είναι η μόνη πολιτική του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και των συντηρητικών κυβερνήσεων της ΕΕ γιατί – απλούστατα- η κερδοφορία του κεφαλαίου έχοντας περάσει σε κρισιακό και υφεσιακό στάδιο, ρίχνει το βάρος στο κοινωνικό κράτος και την αντίστοιχη περικοπή του αλλά και το λεγόμενο μισθολογικό κόστος, δηλαδή την συνειδητή μείωση –διαρκή και προς τα κάτω- των μισθών γιατί με αυτό τον τρόπο –ο τεράστιος μύθος των δεξιών νεοφιλελευθέρων- η Ευρώπη θα γίνει ανταγωνιστική. Στην Ελλάδα προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ «χαλάσει την σούπα» και λειτούργει καταλυτικά και για τους ευρωπαϊκούς λαούς και εργαζομένους.
Δεύτερον, όσο και να φαίνεται παράξενο, το κλίμα για την Ελλάδα τώρα είναι πολύ καλύτερο. Και η ηγεσία της δήθεν φιλοευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς αλλά και η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ συναγωνίζονται -ξαφνικά..- ποιος θα επαναδιαπραγματευθεί το Μνημόνιο(!). Αφού βεβαία το υπέγραψαν φαρδιά-πλατιά με αποτέλεσμα την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού ,την καταστροφή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων-πτώση ,σε απίστευτο βαθμό, της ζήτησης- και βέβαια την αύξηση της ανεργίας (Επίσημα 22% ,ανεπίσημα περίπου 30%).
Αν η φτωχοποίηση-εξαθλίωση τεράστιων στρωμάτων του ελληνικού με δημιουργία εργασιακών σχέσεων τύπου ΝΑ Ασίας η Βουλγαρίας –στην καλύτερη περίπτωση- με όλα τα εκπληκτικά επακόλουθα όπως η αλματώδης άνοδος των αυτοκτονιών είναι η «προοπτική» της χώρας και των επόμενων γενεών για να έλθουν οι δήθεν επενδυτές –και γιατί, υποτίθεται, η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού θα αύξηση την ανταγωνιστικότητα(!)- τότε ο ελληνικός λαός ας δώσει το δεύτερο χτύπημα στις εκλογές της 17/6. Χτύπημα κατά πρώτο λόγο στο παρηκμασμένο και σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα και στους φωστήρες (δήθεν) αναλυτές των δελτίων των 8 .(Οι τελευταίοι, ας έχουν υπόψη τους πως στην πρώτη παγκόσμια πεντάδα των πλέον ανταγωνιστικών-ανεπτυγμένων χωρών είναι η Σουηδία, Φιλανδία, Δανία χώρες με υψηλοτάτους μισθούς και κοινωνικό κράτος και όχι η Βουλγαρία η το Πακιστάν).
Γι’ αυτό λοιπόν θα πρέπει να διευρυνθεί η άνοδος του Σύριζα που αποτελεί – εκ των πραγμάτων …- την κύρια προοπτική όχι μόνο των αριστερών κομμάτων αλλά του ιδίου του ελληνικού λαού. Γι’ αυτό ακριβώς δέχεται όλη την συκοφαντική εκστρατεία και λασπολογία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και την παντός είδους εκφοβιστική προπαγάνδα τους.
* Αρθρογράφος -Οικονομολόγος. Σπούδασε Νομικά, Πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Lund (Σουηδία).
