">
Μετά από δύο χρόνια αιματηρής λιτότητας, η Γερμανία λέει ξεκάθαρα πως σημασία δεν έχει η επιτυχία του Μνημονίου, αλλά η τήρησή του
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Απύθμενο πολιτικό θράσος επέδειξε η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ μιλώντας σε στελέχη του οικονομικού συμβουλίου του κόμματός CDU την περασμένη Τρίτη. Κυνικά παραδέχτηκε πως η λιτότητα που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα είναι «αναγκαία καθώς εκτός των άλλων αποτελεί και το παράδειγμα για όλη την Ευρωζώνη». Προς επίρρωσιν, μάλιστα, του ισχυρισμού της κατέληξε με πρωτοφανή ιταμότητα στο εξής: «Το ερώτημα εάν η Ελλάδα θα φέρει σε πέρας το οικονομικό πρόγραμμά της δεν είναι απλά το ερώτημα εάν το πρόγραμμα θα έχει, ή όχι, επιτυχία, είναι μάλλον το ερώτημα εάν οι υποχρεώσεις στη μελλοντική Ευρώπη θα τηρούνται». Επισήμως, δηλαδή, η Ελλάδα έχει το ρόλο του πειραματόζωου στην Ευρωπαϊκή Ένωση του Βερολίνου, όπου το οικονομικό πρόγραμμα –διάσωση το έχουν βαφτίσει δύο, τρεις φορές ως τώρα– δεν προσβλέπει στην επιτυχία, αλλά στην πειθαρχία. Άπαξ και το υποκείμενο υπακούσει, το επιδιωκόμενο όφελος θα έχει επιτευχθεί.
Την πρώτη παραδοχή της Μέρκελ, οι πολιτικοί ταγοί της χώρας μας θα έπρεπε να την σβουρίξουν στη μούρη όλων των ηγετών και αξιωματούχων, οι οποίοι εβρισκόμενοι σαφέστατα σε υστερία εκτοξεύουν καθημερινές απειλές εναντίον της Ελλάδας. Η Ελλάδα έχει υποστεί το πλέον βάναυσο οικονομικό πρόγραμμα και το γεγονός πως το εισόδημα των Ελλήνων έχει καταβαραθρωθεί κατά 25% θα έπρεπε να το φωνάζουν καθημερινά σε όλους αυτούς που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό. Ακόμη περισσότερο, θα έπρεπε να το έχουν υπόψη τους και όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί. Αν η Ελλάδα είναι το παράδειγμα, είναι σαφές ποιος είναι ο στόχος και για την υπόλοιπη Ευρώπη.
Αντιθέτως, όμως, οι διαρκείς εκβιασμοί τους έχουν μετατραπεί σε προεκλογικό πρόγραμμα για τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, ενώ για να φέρουμε ένα αντίθετο παράδειγμα μια δήλωση χρειάστηκε ο τεχνοκράτης-μη εκλεγμένος και Γερμανόφιλος Μάριο Μόντι για να αντιδράσει. Με το που ακούστηκε η λέξη Ιταλία στην ίδια πρόταση με τη λέξη Μνημόνιο από τα χείλη της γνωστής μας Αυστριακής υπουργού Οικονομικών Μαρία Φέκτερ, ο Μόντι την χαρακτήρισε απαράδεκτη και υπενθύμισε πως τα προβλήματα είναι ολόκληρης της ευρωζώνης.
Όσον αφορά την δεύτερη παραδοχή της Μέρκελ, οφείλουμε να έχουμε στο νου μας πως η πειθάρχηση στις εντολές του Μνημονίου έχει οδηγήσει ολόκληρο το κοινωνικό σώμα σε αποσύνδεση και σε διχασμό. Βρισκόμαστε, πλέον, στην Ελλάδα της αυτοδικίας, των ένοπλων ληστειών και φόνων για ένα 50εύρω, των τηλε-τραμπουκισμών. Ακόμη όμως της ανεργίας, της ανέχειας και της απόλυτης συντριβής των ανυπεράσπιστων μικρομεσαίων επιχειρηματιών, οι οποίοι όντας εγκαταλελειμμένοι βλέπουν το βιός τους να εξανεμίζεται και μαζί την αξιοπρέπειά τους να συντρίβεται, καθώς κατηγορούνται αυτοί για κάθε δεινό της χώρας μας. Για κάθε ανεπάρκεια ή ανικανότητα ή σκοπιμότητα της πολιτικής μας πραγματικότητας. «Η ΕΕ θέλει να χαλαρώσει τα δεσμά της Αθήνας», έλεγαν χθες οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς της Γερμανίας. Έστω και εκ περιτροπής, οι Γερμανικοί Τάιμς παραδέχονται πως όλες αυτές οι συνθήκες δεν παραπέμπουν σε κάποιο οικονομικό πρόγραμμα. Παραπέμπουν σε δεσμά. Παραπέμπουν σε συνθήκες πολέμου.
Την ώρα που αυτά τα δεσμά φοριούνται σε ολοένα και περισσότερους λαούς, την ώρα που η λιτότητα γίνεται συνώνυμη με το κοινό νόμισμα, το μέλλον για την ευρωζώνη γίνεται ακόμη πιο εφιαλτικό. Στην ομιλία του κερδοσκόπου Τζορτζ Σόρος στην Ιταλία θεσμοθετήθηκε η «διορία» της Ευρώπης, για να λύσει την κρίση, στους 3 μήνες. Ωστόσο, αγνοήθηκε ένα άλλο κομμάτι της ομιλίας του Σόρος, στο οποίο αναλύει γιατί θα επιβιώσει το ευρώ και με ποιον τρόπο. «Το πιθανότερο είναι το ευρώ να επιβιώσει, διότι η διάσπασή του θα ήταν καταστροφική όχι μόνο για την περιφέρεια αλλά και για την Γερμανία (…) Η Γερμανία θα κάνει ότι είναι απαραίτητο για να σωθεί το ευρώ, αλλά τίποτε παραπάνω. Αυτό θα οδηγήσει σε μια ευρωζώνη υπό την κυριαρχία της Γερμανίας, εντός της οποίας η απόκλιση δανειστών και δανειζόμενων χωρών θα συνεχίσει να αυξάνεται και η περιφέρεια θα μετατραπεί σε μια μόνιμη περιοχή ύφεσης, με διαρκή ανάγκη χρηματικών μεταβιβάσεων. Αυτή η εξέλιξη θα μετέτρεπε την Ευρωπαϊκή Ένωση σε κάτι πολύ διαφορετικό απ’ αυτό που ήταν (…) Θα πρόκειται για μια Γερμανική αυτοκρατορία με την περιφέρεια ως ενδοχώρα».
