">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ωμά, σκληρά, κυνικά και ενορχηστρωμένα. Έτσι, αντιμετώπισαν οι ηγέτες του παγκόσμιου παιχνιδιού τις εκλογές στην Ελλάδα. Μάρτυρες πρωτοφανών γεγονότων γίναμε όλοι οι Έλληνες. Ο ένας μετά τον άλλο οι ηγέτες των χωρών που κινούν τα νήματα στην Ευρώπη και τον κόσμο παρενέβαιναν στις ελληνικές εκλογές, λέγοντας ξεκάθαρα στον κόσμο ποιον πρέπει και ποιον δεν πρέπει να ψηφίσει. Η Α. Μέρκελ το έκανε πρώτη και όντας τεράστια οπαδός της συναίνεσης όλων των κομμάτων στο πρόγραμμα στις χώρες που βρίσκονται υπό καθεστώς Μνημονίου μας είπε πως δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση το Μνημόνιο να μην εφαρμοστεί. Εσείς θα το εφαρμόσετε για παραδειγματισμό, είπε με θρασύτητα η καγκελάριος. Ο Ολάντ ήρθε δεύτερος, ανατρέποντας όλα εκείνα τα σενάρια που ήθελαν την Ευρώπη να αλλάζει προς όφελος των λαών. Διεμήνυσε και αυτός σαφέστατα πως η τήρηση του Μνημονίου έρχεται πρώτη και η πολυτραγουδισμένη επαναδιαπραγμάτευση δεύτερη. Μέχρι και ο Μπάρακ Ομπάμα, από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, βρήκε το χρόνο λίγους μήνες προ των δικών του εκλογών για να εστιάσει στην Ελλάδα και να μας πει το ίδιο πράγμα. Ναι στην ανάπτυξη, αλλά εσείς Έλληνες πρέπει να τηρήσετε τις δεσμεύσεις σας.
Ποιο είναι λοιπόν το πρωτοφανές εφόσον από εδώ και καιρό ακούμε για τήρηση Μνημονίου ή όλεθρο; Μα, το γεγονός ότι η ελληνική πολιτική σκηνή αδυνατούσε να σηκώσει το βάρος της επιχείρησης εκφοβισμού μόνη της, έτσι επιστρατεύτηκαν οι ηγέτες Γερμανίας, Γαλλίας και Αμερικής με κοινή συνιστώσα όλων των δηλώσεων: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να βγει πρώτο κόμμα. Άλλωστε, ποιος αλήθεια πιστεύει πως τα λόγια του Αντώνη Σαμαρά μπορούν να τρομάξουν ή να εμπνεύσουν τον λαό, ώστε να ψηφίσει ΝΔ; Ποιος πιστεύει πως ο Βαγγέλης Βενιζέλος μπορεί να αποτρέψει τον ψηφοφόρο να πάει προς ΣΥΡΙΖΑ με σκιάχτρο τα φάρμακα και τις συντάξεις, όταν η κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε υποσχόταν διασώσεις και έφερνε καταστροφές; Απαξιωμένη και δίχως μέλλον η κυρίαρχη πολιτική σκηνή της χώρας είτε επιθυμούσε τις παρεμβάσεις για να πειστεί ο λαός για την κρισιμότητα του να μην εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε οι ηγέτες Γερμανίας, Γαλλίας και Αμερικής έδρασαν αυτοβούλως – που είναι και το πλέον πιθανό – καθώς δεν είχαν καμία εμπιστοσύνη πως αν οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος διεξήγαγαν τον προεκλογικό αγώνα δίχως τις παρεμβάσεις τους, η ΝΔ θα μπορούσε να βγει πρώτο κόμμα.
Πρωτοστάτης ήταν και ο γερμανικός Τύπος, με τους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς της Γερμανίας να φιλοξενούν κείμενο γραμμένο στα ελληνικά(!) προτρέποντας τους Έλληνες ψηφοφόρους να αντισταθούν στο ΣΥΡΙΖΑ, σαν να είναι κάποιος αρχέγονος πειρασμός.
Βεβαίως, οι παρεμβάσεις αυτές ήταν οι πλέον «πολιτισμένες» μορφές των εκβιασμών. Κανένα πρόβλημα δεν είχαν οι Βρυξέλλες να κόψουν 1 δισ. ευρώ – δίχως να υπάρχει κανένας λόγος πλην της ενδεχόμενης εκλογής του ΣΥΡΙΖΑ – για να πιέσουν τον ελληνικό λαό. Ακόμη και οι Ευρωπαίοι πάντως θα σοκαρίστηκαν με το γεγονός ότι οι πιθανές «μονομερείς ενέργειες» του ΣΥΡΙΖΑ είναι κάθε μέρα πρώτο θέμα σε όλα τα ελληνικά κανάλια και παρουσιάζονται ως απαύγασμα ανηθικότητας και ανευθυνότητας, ενώ η τετελεσμένη μονομερής ενέργεια των δανειστών θεωρήθηκε απολύτως φυσική! Κανενός το αυτάκι δεν ίδρωσε! Το τι επέφερε αυτή η ενέργεια των δανειστών το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά και δεν χρήζει περαιτέρω ανάλυσης.
Την ίδια ώρα, οι καταθέτες των ελληνικών τραπεζών απέσυραν άλλα 500-800 εκατ. ευρώ - σύμφωνα με πληροφορίες του πρακτορείου Ρόιτερ – σημειώνοντας ένα ακόμη «βελούδινο» χτύπημα στο τραπεζικό μας σύστημα.
Σήμερα στις 21:30 θα γνωρίζουμε αν η μεγάλη διεθνής εκστρατεία έχει πιάσει τόπο και θα λυθεί η απορία αν η ΝΔ μπορεί με δεξιές και ακροδεξιές ενέσεις και το σπρώξιμο από καγκελάριους, Προέδρους και… Β. Σόιμπλε, να υπερκεράσει τον άνεμο που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν και μετά την 6 Μαΐου. Όποια κυβέρνηση και αν προκύψει οφείλει να υπακούσει στα κελεύσματα του ελληνικού λαού, να αναχαιτίσει την πορεία του Μνημονίου. Δεν θέλουμε να προβούμε σε εκτιμήσεις για το αν αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Μπορούμε όμως με σαφήνεια να πούμε πως το μεγάλο ερώτημα θα παραμένει αναπάντητο και μετά τις εκλογές. Μπορεί η Ελλάδα να επιδιώξει ένα μέλλον αξιοπρέπειας, ανθρωπισμού, ανασυγκρότησης μέσα σε αυτή την Ευρώπη;
