">
Αυστραλία, Ευρώπη Μόσχα, ξεδιπλώνονται στις μουσικές ενός Έλληνα dj!
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΔΑΚΟΓΛΟΥ
Πίνει φραπέ, ντύνεται casual, χαμογελά. Έζησε αμέτρητες στιγμές στις αλάνες στον Περδίκα Πτολεμαΐδας. Ήρθε αντιμέτωπος με την πραγματικότητα του «κατεστημένου» και τα κατάφερε. Εμπλουτίζει τις γνώσεις του στη «μαύρη» μουσική. Ο Δημήτρης γίνεται Dj Timo. Στην πορεία του μπαίνει το AHOY club στην Καλλιθέα Χαλκιδικής που σηματοδοτεί την καριέρα του.
Μοιράζεται τα decks με παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες όπως ο Dennis Ferrer, Inna, Mattyas, Serge Devant, Andre Hommen και η ευρωπαϊκή πορεία ξεκινάει. Κάνει πάταγο στη Γερμανία, τη Μόσχα, ως το Βελιγράδι και από το Μόναχο έως τη Μύκονο! Γνωρίζει τον Jason McKnight και πραγματοποιεί το κρυφό του όνειρο του. Η λέξη «έπαρση» δεν υπήρξε ποτέ στο λεξιλόγιό του.
Πλέον βρίσκεται στην αγαπημένη του Μελβούρνη και έχει ήδη κυκλοφορήσει το επίσημο videoclip «Για σένα γραμμένο»
Η συνέντευξη του Δημήτρη Τιμωνίδη ενός Έλληνα ομογενή παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί στο βλέμμα του, αντικρίζει κανείς την Ελλάδα.
Ο Dj Timo εμφανίζεται στο ραντεβού μας και παραγγέλνει αμέσως τον φραπέ του (ως γνήσιος ΒορειοΕλλαδίτης), ντυμένος με casual εμφάνιση και ένα χαμόγελο που μας γεμίζει προσδοκίες ότι κάτι μεγάλο ετοιμάζει. Ο Δημήτρης Τιμωνίδης ανοίγει την καρδιά του και αποκαλύπτει την πορεία του.
Μεγαλώνοντας στον Περδίκκα στην περιοχή της Κοζάνης, όπως κάθε παιδί στην ηλικία του ζούσε και ανέπνεε αθλητισμό και μουσική. «Νιώθω τυχερός που μεγάλωσα σε αλάνες, εκτίμησα κάποια πράγματα που δεν υπάρχουν σήμερα. Τα παιδιά σήμερα δεν προλαβαίνουν να ζήσουν αθώα παιδικά χρόνια».
Οι πρώτες μουσικές που ακούει στις αρχές της χρυσής, μουσικά, δεκαετίας του '90 δεν είναι «μαύρες» στον ήχο, αλλά είναι μαύρες στο συναίσθημα. Ρεμπέτικα και παλιά, καλά λαικά: Ζαμπέτας, Διονυσίου, Καζαντζίδης.
Η μουσική όμως δεν είναι το πρώτο πράγμα που κάνει κλικ στον Δημήτρη. «Το πρώτο πράγμα που αγάπησα ήταν το μπάσκετ, σε αντίθεση με την άκρως ποδοσφαιρική ταυτότητα της οικογένειάς μου. Οι αμέτρητες στιγμές στις αλάνες, ακόμα και κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες είναι βαθιά χαραγμένες μέσα μου».
Η οικογένειά του έχει ρίζες στη Μικρά Ασία, εξ ου και το προσφυγικό πνεύμα της γειτονιάς του. Στο περιβάλλον του υπάρχουν πάντοτε πολιτικές συζητήσεις, με κόντρες και εντάσεις πολλές φορές. Ο Δημήτρης αποκτά γνώσεις της πολιτικής πραγματικότητας, ωστόσο δεν παίρνει θέση σε κάποιο στρατόπεδο. Ποτέ δεν τον εξέφραζαν οι στάσεις των πολιτικών της Ελλάδας. Είναι όμως αδύνατον να μην πάρουμε τη γνώμη του για την τωρινή κατάσταση της πατρίδας; «Τα έζησα όλα από κοντά. Ο κόσμος είναι εξαθλιωμένος και απελπισμένος! Τους παρέδωσαν μία χώρα πρότυπο και την μετέτρεψαν σε μερικές δεκαετίες σε περίγελο».
Είναι έξυπνος, αλλά με τα μαθήματά του τα πάει καλά μέχρι το λύκειο αφού πλέον νιώθει ότι θέλει κάτι παραπάνω από μία ανιαρή ζωή. Οι βαθμοί ψιλοπέφτουν και η μητέρα του που τον στηρίζει σε κάθε κίνηση, αποφασίζει να του προτείνει να επισκεφτεί την Μελβούρνη. Εκεί γνωρίζει μία δεύτερη πατρίδα.
«Ένιωσα σαν να ήρθα σε άλλο πλανήτη και την δεύτερη μέρα μου ήρθε να τα μαζέψω και να γυρίσω Ελλάδα. Ένιωσα πολύ μόνος, ήμουν ταυτόχρονα όμως ενθουσιασμένος γιατί το έβλεπα ως πρόκληση ζωής»!
Μέσα σε όλες τις δυσκολίες που συναντάει σε μία παντελώς ξένη χώρα, έρχεται σε πρώτη επαφή με την χιπ χοπ μουσική και εμπλουτίζει τις γνώσεις του στη «μαύρη» μουσική. Αρχίζει να γράφει στίχους και να δημιουργεί τη δική του δισκοθήκη από την οποία φυσικά δε λείπουν ιστορικά βινύλια από Sugarhill Gang, N.W.A.. Και κάπου εκεί εισχωρεί στο αίμα του το μικρόβιο του Dj. Το ελληνικό στοιχείο είναι πολύ έντονο μέσα του και αναπόφευκτα κάνει άνοιγμα και στην ελληνική μουσική, ταυτοχρόνως εμπλουτίζοντας την συλλογή του με όλα τα είδη.
Στο πρώτο του όμως μεγάλο βήμα ως dj έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα του «κατεστημένου», δεχόμενος τα πυρά από διάφορες κατευθύνσεις. Ακολουθώντας όμως πιστά το ρητό, το οποίο έχει ως τατουάζ στα χέρια του «Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς», δεν αφήνει να τον επηρεάσουν και όλα παίρνουν το δρόμο τους. Παίζει σε όλα τα φημισμένα ελληνικά clubs της Μελβούρνης και η φήμη του εξαπλώνεται ραγδαία.
Με τα πρώτα χρήματα αγοράζει cd με το τσουβάλι και γίνεται πολύ γρήγορα ένα από τα πιο καυτά ονόματα στην Αυστραλία, αφού σε μικρό χρονικό διάστημα παίζει σε πολλές μεγαλουπόλεις της Αυστραλίας! Κρατάει στη δισκοθήκη του ακόμα και τις πιο ατυχείς αγορές του, αφού το πάθος του για τη μουσική δεν αναγνωρίζει λάθη. Ο Δημήτρης γίνεται Dj Timo.
Δίπλα του, ο άνθρωπος που πίστεψε σε αυτόν όταν είδε ένα νέο παιδί να κάνει οντισιόν για το ειδησεογραφικό τμήμα ενός νεοσύστατου ελληνόφωνου τηλεοπτικού σταθμού. Ο Μιχάλης Προφύρης επιμένει στον Δημήτρη και δικαιώνεται, αφού γίνεται πολύ γρήγορα αγαπητός στον ελληνισμό της Μελβούρνης, παρουσιάζοντας ελληνικό δελτίο ειδήσεων.
Η ώρα της μαμάς πατρίδας όμως έχει φτάσει και ο Δημήτρης αναγκάζεται να διακόψει την πορεία που μόλις ξεκίνησε και να υπηρετήσει την θητεία του. «Ήμουν συντετριμμένος γιατί είδα τον κόπο μου να πηγαίνει χαμένος. Η θητεία διέκοπτε το ξεκίνημα που τόσο περίμενα». Κι όμως, μετά την ταλαιπωρία του στρατού ακολουθεί μία μεγαλειώδη πορεία καλλιτεχνικά, την οποία ούτε ο ίδιος θα φανταζόταν. Χρησιμοποιώντας τις γνώσεις που απέκτησε στη «μαύρη» μουσική, ξεκινάει τα πρώτα χιπ χοπ πάρτυ στην περιοχή της Πτολεμαίδας και πολύ γρήγορα το χιπ χοπ γίνεται must στο πρόγραμμα κάθε dj. Την εποχή εκείνη, ο Δημήτρης περνάει περίεργες προσωπικές καταστάσεις αλλά το καλοκαίρι του 2007 καταξιώνεται στην κοινή γνώμη, όταν γίνεται ο βασικός dj ενός από τα μεγαλύτερα και ιστορικότερα καλοκαιρινά nightclubs της Ελλάδας, το «ΑΗΟΥ». Μοιράζεται τα decks με παγκόσμιας φήμης καλλιτέχνες όπως ο Dennis Ferrer, Inna, Mattyas, Serge Devant, Andre Hommen όπως επίσης και με την αφρόκρεμα της ελληνικής μουσικής σκηνής. «Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ο κάθε dj θα ήθελε να δουλέψει σε τέτοιο nightclub. Νιώθω ευλογημένος που έχω τη δυνατότητα να κάνω αυτό που αγαπάω. Ποτέ δεν θα μπορέσω να το δω ως δουλειά, θα παραμείνει το χόμπι μου».
Πολύ σύντομα η φήμη του φτάνει στα αυτιά διαφόρων μάνατζερ και η ευρωπαϊκή πορεία ξεκινάει. Κάνει πάταγο στη Γερμανία, όπου ο ελληνισμός είναι κάτι παραπάνω από ανθισμένος και συνεχίζει την τουρνέ σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, αποκτώντας φανατικό κοινό από τη Μόσχα ως το Βελιγράδι και από το Μόναχο έως τη Μύκονο! Η επιτυχία του ως dj όμως δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα και αποκτά εχθρούς. Πλέον έχει μάθει όμως να τα αντιμετωπίζει με χαμόγελο. «Haters gonna hate, λένε. Οπότε απλώς συνεχίζεις τη δουλειά σου».
Σε ένα από τα μεγάλα του event, γνωρίζει τον Jason McKnight και κάνει πραγματικότητα το κρυφό του όνειρο. Μπαίνει στη δισκογραφία. «Οι ώρες στο studio με τον Jason μου έδωσαν να καταλάβω ότι δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να αφήνεις ανεκμετάλλευτο». Γράφει στίχους για τον Jason αλλά δεν αργεί η στιγμή που θα πιάσει το μικρόφωνο. Ένα βροχερό ξημέρωμα, τον βρίσκει στο studio του Jason στη Νυρεμβέργη να γράφει την πρώτη προσωπική του δουλειά. «Για σένα γραμμένο», ο τίτλος και πολύ σύντομα γίνεται αγαπημένο στο ελληνικό και όχι μόνο κοινό.
Πλέον βρίσκεται στην αγαπημένη του Μελβούρνη και έχει ήδη κυκλοφορήσει το επίσημο videoclip, χωρίς τον Jason πλέον αφού οι καλλιτεχνικοί τους δρόμοι έχουν χωριστεί. Ήδη δουλεύει σε νέα τραγούδια, αφού η λέξη «έπαρση» δεν υπήρξε ποτέ στο λεξιλόγιό του. Αρχικά, δεν υπήρχαν σκέψεις για ολόκληρο άλμπουμ, αλλά μετά τις τελευταίες εξελίξεις και την καθολική αποδοχή του κοινού έχει αλλάξει γνώμη. «Πιστεύω πως η επιτυχία βρίσκεται στο να μην ακούς τους γύρω που λένε μην κάνεις το ένα και μη συνεργάζεσαι με τον άλλον. Κάθε φορά που έχω μία καλή ιδέα την κυνηγάω. Οι αβάσιμες συμβουλές είναι το πιο άχρηστο πράγμα».
Κάπου εδώ, χτυπάει το τηλέφωνο του και ευγενικά μας λέει: «Ώρα για studio, θα είναι μεγάλη η βραδιά». Μία από τις πολλές, γεμάτες κόπο βραδιές που πλέον τον ανταμείβουν.
