">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Με το νέο του δίσκο, που έχει τίτλο «Κλείνω τα μάτια», ο Γιάννης Κυρατσός συνεχίζει τα βήματά του στη μουσική, τη μεγάλη του αγάπη. Μια αγάπη που γεννήθηκε στα 15 του χρόνια όταν είδε ένα συγκρότημα να παίζει κάπου στο κέντρο της πόλης μας, και αποφάσισε να γίνει κι αυτός μουσικός.
«Με τα μάτια του μυαλού μπορείς να δεις πιο πολλά», δήλωσε στον «Τ.Θ.», σε συνέντευξη που μας παραχώρησε με αφορμή τη συμμετοχή του στην Ανοιχτή Σκηνή του Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών.
-Πείτε μας δυο λόγια για το live της Δευτέρας (23/7).
-Θα παρουσιάσουμε υλικό από τον καινούριο μου δίσκο «Κλείνω τα μάτια να δω» που βγήκε πριν δύο μήνες από την εταιρεία Polytropon. Μαζί στη σκηνή θα είναι και ένα άλλο συγκρότημα τα «Φρούτα του Δάσους». Θα είναι μια δυνατή βραδιά, με ροκ μουσική.
-Ο νέος δίσκος πόσο διαφέρει από τον πρώτο; Ποιο το ύφος του;
-Το πρώτο cd το «Ο κόσμος είναι μικρός» είχε βγει το 2009 ήταν δική μου παραγωγή, και ήταν σε ύφος ποπ, ροκ. Ο δεύτερος δίσκος είναι σε παραγωγή του Dani Joss, ενός Έλληνα παραγωγού που έχει δραστηριοποιηθεί στο εξωτερικό, έχει κάνει δίσκους και έχει βραβευτεί για αυτούς.
Και ο δίσκος έγινε πάλι σε ροκ στυλ, αλλά με πολλούς πειραματισμούς, με μοντέρνα στοιχεία και ετερόκλιτα κομμάτια. Δεν είναι όλα στο ίδιο στυλ. Θα βρούμε βρετανικό ροκ, στοιχεία από ελεκτρόνικα, τριπ χοπ και άλλα.
-Και ποιο το μήνυμα του τίτλου του δίσκου;
-Κατ’ αρχήν είναι στίχος από κάποιο τραγούδι και αυτή η φράση σημαίνει ότι μπορεί κανείς να δει πάρα πολλά πράγματα απλά με τα μάτια του μυαλού του, με τα συναισθήματά του.
-Είπατε ότι στη δεύτερη δουλειά σας συνεργαστήκατε με την εταιρεία Polytropon που είναι από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν δύσκολο να βρείτε μια δισκογραφική στέγη;
-Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια η μουσική βιομηχανία είναι πεσμένη. Η παραγωγή του δίσκου έγινε από τη δική μας πλευρά. Η εταιρεία βοήθησε στα νομικής φύσεως θέματα. Και ήταν πολύ δεκτική και συνεργάσιμη σε πολλά πράγματα, και βοήθησε στην προώθηση του cd.
-Είστε κι ένας καλλιτέχνης που πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Τραγουδιού. Τι αναμνήσεις έχεις από αυτή την συμμετοχή;
-Ήταν μια φανταστική εμπειρία να τραγουδάς στον τελικό του Φεστιβάλ μπροστά σε τόσο κόσμο. Και παρά το γεγονός ότι δεν πήρα βραβείο υπήρξε μια αναγνωρισιμότητα και εκείνη τη χρονιά έκανα πολλές εμφανίσεις με το συγκρότημα στο οποίο έπαιζα. Τότε μπήκαν οι βάσεις για τα επόμενά βήματά μου στη μουσική.
-Θυμάστε πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το τραγούδι;
-Ναι. Περίπου στα 15 μου είχα δει ένα σχολικό συγκρότημα να παίζει στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και αποφάσισα ότι αυτό ήθελα να κάνω κι εγώ. Είμαι αυτοδίδακτος. Σπούδασα στη γυμναστική ακαδημία, και εργάστηκα αρχικά ως γυμναστής. Οπότε δεν μπορώ να πω ότι είμαι ακαδημαϊκός μουσικός.
-Αλλά μετά σας κέρδισε η μουσική;
-Παίζω μουσική, όμως έχω και πρωινή δουλειά. Εργάζομαι στο μουσικό τμήμα του βιβλιοπωλείου Ιανός εδώ και πέντε χρόνια.
-Είναι δύσκολος ο βιοπορισμός από τη μουσική;
-Οι άνθρωποι μου ασχολούμαστε με λίγο πιο ιδιαίτερα στυλ μουσικής, που δεν είμαστε του λαϊκού ρεπερτορίου για να έχουμε την ευκαιρία να τραγουδάμε σε μαγαζιά όλο το χρόνο, και κάνουμε 2-3 συναυλίες και ξοδεύουμε χρήματα για να ηχογραφήσουμε το υλικό που μας αρέσει, περισσότερο βάζουμε λεφτά, παρά βγάζουμε.
-Μπορεί κάτι να γίνει για να αλλάξει αυτό;
-Κατ΄ αρχήν για μένα σημασία δεν έχει να αλλάξει αυτό όσον αφορά το οικονομικό κομμάτι. Ο λόγος που κάνω μουσική, που γράφω τραγούδια, τραγουδάω και συνεργάζομαι με τα άτομα που συνεργάζομαι είναι γιατί μου αρέσει αυτό που κάνω. Αν μου άρεσε κάτι άλλο τώρα μπορεί να ήμουν και πλούσιος. Αλλά σημασία δεν έχει αυτό. Σημασία έχει να κανείς αυτό που σε γεμίζει. Κατ’ επέκταση αν θα αλλάξει, δεν το ξέρω. Δεν είναι ο πρωταρχικός μου στόχος. Αλλά αν έρθει η εμπορική επιτυχία ευχαρίστως θα τη δεχτώ!
-Ποιο είναι το όνειρό σας;
-Να συνεχίσω να παίζω μουσική, δίχως να κάνω εκπτώσεις.
-Τι ετοιμάζετε για τον χειμώνα;
-Δεν έχω κλείσει κάτι, όμως θα κάνουμε σίγουρα κάποια εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη και ίσως και σε άλλες πόλεις. Παράλληλα από το φθινόπωρο θα αρχίσει και μια πιο εντατική προώθηση του δίσκου.
