">
Η ιστορική αναβάθμιση της Παλαιστίνης από «οντότητα» σε «κράτος», οι νέοι εποικισμοί του Ισραήλ και τα μεταβαλλόμενα δεδομένα στην περιοχή
Η περιοχή (φωτογραφία) όπου το ισραηλινό καθεστώς ετοιμάζεται να αναγείρει 3.000 κατοικίες είναι γνωστή ως Ε1. Ο εποικισμός σε αυτό το σημείο θα αποκόψει τη Δυτική Όχθη από την ανατολική Ιερουσαλήμ.
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Πανηγυρική ήταν η υποδοχή του Μαχμούντ Αμπάς στη Δυτική Όχθη όταν επέστρεψε απ’ τη Νέα Υόρκη όπου ο ΟΗΕ αναβάθμισε την Παλαιστίνη σε κράτος-μη μέλος με την ιδιότητα του παρατηρητή. «Τώρα έχουμε κράτος», είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, την ίδια ώρα που το Ισραήλ ετοίμαζε τα αντίποινά του. Συνέχεια των εποικισμών με την ανέγερση 3.000 νέων κατοικιών ανατολικά της Ιερουσαλήμ ανακοίνωσε το ακροδεξιό καθεστώς του Μπεντζαμίν Νετανιάχου, αλλά και παρακράτηση των οφειλομένων εσόδων προς τους Παλαιστινίους από φόρους και τελωνειακά δικαιώματα.
«Η Ιερουσαλήμ είναι εσαεί η πρωτεύουσα της Παλαιστίνης» δήλωνε ο Μαχμούντ Αμπάς από τη Ραμάλα, αναφερόμενος στην ιστορική ψηφοφορία των Ηνωμένων Εθνών, καθώς έστω και σε συμβολικό επίπεδο – όπως παραδέχονται όλοι οι αναλυτές – η Παλαιστίνη αναγνωρίστηκε ως «κράτος» και όχι ως «οντότητα», όπως μέχρι πρότινος, με συνοριακή γραμμή στα όρια του 1967. Η ψηφοφορία αποτέλεσε, επίσης, μία τρανή απόδειξη της αυξανόμενης απομόνωσης του Ισραήλ. Από τις 193 χώρες του ΟΗΕ, μόλις οι 8 συστρατεύτηκαν με το Τελ Αβίβ, δίχως την παραμικρή έκπληξη, καθώς η ψήφος των ΗΠΑ συνοδεύεται ούτως ή άλλως από την ψήφο χωρών όπως τα Νησιά Μάρσαλ, ο Παναμάς, ακόμη και ο Καναδάς.
Αυτή η απομόνωση οξύνεται από την αποκαλούμενη Αραβική Άνοιξη και την νέα υπό διαμόρφωση κατάσταση που επικρατεί στις αραβικές και μουσουλμανικές χώρες. Μπορεί αυτή τη στιγμή το Κάιρο να φλέγεται, με τους υποστηρικτές του Μουμπάρακ να ξαναεμφανίζονται στους δρόμους –προς τέρψιν του καθεστώτος Νετανιάχου– όμως όταν οι ισραηλινές ρουκέτες χτυπούσαν τη Λωρίδα της Γάζας, ο νέος Πρόεδρος Μ. Μόρσι επιβεβαίωσε το αναμενόμενο. Οι μέρες της απόλυτης υποτέλειας της Αιγύπτου είχαν τελειώσει. Δεν είναι, όμως, μονάχα, τα αραβικά και μουσουλμανικά κράτη αυτά καθεαυτά που αλλάζουν τις ισορροπίες. Είναι χώρες όπως η Ρωσία, η Τουρκία, η Κίνα, οι οποίες αντιλαμβάνονται την αλλαγή στις αραβικές χώρες σαν μία ευκαιρία αύξησης της δικής τους επιρροής στην περιοχή. Ακόμη και η Αμερική δυσανασχετεί με τα… καμώματα του Νετανιάχου, καθώς αυτή τη χρονική στιγμή κοιτάζει να ισορροπήσει ανάμεσα στην υποστήριξη προς το Ισραήλ και την άνοδο των ισλαμιστών στην περιοχή, μία πολιτική που επέλεξε ο Μ. Ομπάμα.
Οι λόγοι αυτοί οδήγησαν σε γενική κατακραυγή της διεθνούς κοινότητας προς την απόφαση του Ισραήλ για νέους εποικισμούς. Η Μόσχα χαρακτήρισε «παράνομα» τα σχέδια του Ισραήλ, θυμίζοντας τον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν που είχε κάνει λόγο για «κράτος-τρομοκράτη» (!) κατά τη διάρκεια της ισραηλινής επίθεσης στη Γάζα, ενώ Βρετανία και Γαλλία κάλεσαν τους Ισραηλινούς πρέσβεις σε Λονδίνο και Παρίσι για να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους. Την ενέργειά των δύο χωρών ακολούθησαν και η Ισπανία, η Δανία και η Σουηδία, ενώ και η Χίλαρι Κλίντον ζήτησε από το Ισραήλ να το ξανασκεφτεί. Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσιεύματα του πρακτορείου Ρόιτερς και της ισραηλινής Χααρέτζ, Γαλλία και Βρετανία εξέταζαν την ανάκληση των πρέσβεων του Τελ Αβίβ ως διαμαρτυρία στην απόφαση του Μπεντζαμίν Νετανιάχου για την επέκταση των εποικισμών. Τα δημοσιεύματα διαψεύστηκαν από Ηλύσια Πεδία και Ντάουνινγκ Στριτ, όμως, ακόμη και η διαρροή μίας τέτοιας άνευ προηγουμένου ενέργειας αποτελεί μία ακόμη ένδειξη της στρατηγικής απομόνωσης του Νετανιάχου.
Διπλωματικά, λοιπόν, οι συνθήκες φαίνονται ευνοϊκότερες απ’ ότι στο παρελθόν για την Παλαιστίνη, παρότι αυτή η μετατόπιση δεν οφείλεται ούτε στον ανθρωπισμό, ούτε στην αλληλεγγύη προς ένα λαό που εδώ και δεκαετίες κυριολεκτικά ποδοπατείται. Στο δια ταύτα, όμως, το Ισραήλ με την βοήθεια της Αμερικής πνίγει την Παλαιστίνη οικονομικά και μέχρι στιγμής οι υποσχέσεις οικονομικής βοήθειας από τους Άραβες έχουν μείνει υποσχέσεις. Παράλληλα, ο νέος εποικισμός αλλάζει «όλα τα δεδομένα», όπως αναφέρουν διπλωμάτες που επικαλείται σε δημοσίευμά του ο βρετανικός Γκάρντιαν, καθώς θα αποκλείσει τη Δυτική Όχθη από την ανατολική Ιερουσαλήμ, την μελλοντική πρωτεύουσα της Παλαιστίνης, όπως ανέφερε στην ομιλία του ο Μ. Αμπάς. Όπως αναφέρει ο Γκάρντιαν, «Όλοι οι εποικισμοί αποτελούν πρόβλημα σε μία μελλοντική συμφωνία, όμως ο συγκεκριμένος εποικισμός είναι ουσιαστικά η τελεσίδικη άρνηση του Ισραήλ στην λύση των δύο κρατών».
Το κατά πόσο οι χώρες που στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ υποδέχτηκαν με παρατεταμένα χειροκροτήματα την αναβάθμιση της Παλαιστίνης σε «κράτος», ενώ ο Ισραηλινός πρέσβης, Ρον Πρόσορ, καθόταν ανέκφραστος στη θέση του, είναι διατεθειμένες να αμφισβητήσουν επί του πρακτέου την ισραηλινή κατοχή μένει να αποδειχτεί.
Τι σημαίνει ο εποικισμός Ε1 για την Παλαιστίνη
Η ισραηλινή μη κυβερνητική οργάνωση Β’Tselem εξέδωσε ανακοίνωση για το τι θα σημαίνει ο εποικισμός στην περιοχή Ε1 αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «η εφαρμογή των σχεδίων κατασκευής θα διογκώσει την απομόνωση της ανατολικής Ιερουσαλήμ από την υπόλοιπη Δυτική Όχθη και θα διχοτομήσει τη Δυτική Όχθη, σε βόρεια και νότια (..) Θα δημιουργήσει ένα φυσικό και πρακτικό ανάχωμα ανάμεσα στην ανατολική Ιερουσαλήμ και τον παλαιστινιακό πληθυσμό της Δυτικής Όχθης, για τον οποίο η πόλη δρα ως το κύριο μητροπολιτικό και θρησκευτικό κέντρο». Συνολικά, «η εποικιστική δραστηριότητα σε κατεχόμενα εδάφη έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, το οποίο απαγορεύει την μεταφορά ανθρώπων στην κατεχομένη περιοχή (..) Επιπροσθέτως, οι εποικισμοί οδηγούν σε πολυάριθμες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων». Το πλάνο των εποικισμών στην περιοχή Ε1 υπάρχει από το 1999, όμως, δεν έχει γίνει πραγματικότητα καθώς οι δραματικές συνέπειες που θα επιφέρει έχουν οδηγήσει ακόμη και τους πλέον παραδοσιακούς συμμάχους του Ισραήλ – όπως τις ΗΠΑ και την Βρετανία – να αντιτεθούν στην εφαρμογή του.
