">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Λιγότερο από τρία 24ωρα χρειάστηκαν για την ηχηρή διάλυση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, το κόμμα του Πάνου Καμμένου που μόλις προ έξι μηνών θριάμβευε στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση του Μαΐου και διατηρούσε μία μεγάλη μερίδα αυτών των ψηφοφόρων και στη δεύτερη του Ιουνίου. Ο Κ. Μαρκόπουλος έθεσε τις βάσεις της αμφισβήτησης, για να ακολουθήσουν οι αποχωρήσεις από τα μέλη της διοικούσας επιτροπής και η επαναφορά στην επικαιρότητα του διαβόητου non paper προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για να μπλεχτεί ακόμη περισσότερο η κατάσταση όταν εν τέλει ανεξαρτητοποιήθηκαν οι βουλευτές Κ. Μαρκόπουλος και Γ. Κουράκος, με τις καταγγελίες του δεύτερου για εμπλοκή του Γ. Βουλγαράκη στη χρηματοδότηση του κόμματος.
Ασχέτως του ποιος ευθύνεται για τις υπό μορφής χιονοστιβάδας εξελίξεις, κορυφαίο είναι το πολιτικό ζήτημα που προκύπτει από τη διάσπαση που καθιστά βέβαιη τη συρρίκνωση ή τη συνολική εξαφάνιση από τον πολιτικό χάρτη των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Πρώτα απ’ όλα, το αριθμητικό. Οι Κ. Μαρκόπουλος και Γ. Κουράκος προέρχονται από τη ΝΔ και δεν είναι απίθανο να ενσωματωθούν αργά ή γρήγορα στην κυβερνητική γραμμή, ειδικά τώρα που χωρίς τη ΔΗΜΑΡ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μετρούν μόλις 150 βουλευτές. Ήδη, με τις δηλώσεις τους υποδεικνύουν πως γλυκοκοιτάζουν προς τον Αντώνη Σαμαρά. Όπως είναι προφανές, ιδιαίτερα ευνοημένος από την εξέλιξη αυτή βγαίνει ο πρωθυπουργός, όχι μονάχα όσον αφορά την παρούσα κυβέρνηση.
Το κόμμα του Πάνου Καμμένου αποτελούσε μία δεξιά εναλλακτική στην υπάρχουσα ΝΔ. Τα πρόσωπα ήταν ακριβώς τα ίδια. Παλιοί νεοδημοκράτες απλώς εναντίον του Μνημονίου. Άρα, ειδικά μετά το χειμώνα που λίγο ο καιρός, λίγο το φορολογικό θα έκαναν αισθητό το νέο Μνημόνιο, κανείς δεν θα μπορούσε να αποκλείσει μία μαζική διαρροή εξοργισμένων ψηφοφόρων προς τον Π. Καμμένο. Τώρα όχι μόνο δεν υπάρχει αυτή η εναλλακτική, αλλά ο τρόπος που καταρρέει καθιστά αδιανόητη τη δημιουργία ενός καινούργιου τέτοιου δεξιού πόλου. Ο Α. Σαμαράς κρατάει όλη την τράπουλα πλέον, ταυτίζεται με τη δεξιά και θα αποφασίσει αυτός ποιον θα ενσωματώσει και με ποιους όρους θα το κάνει.
Αυτές οι εξελίξεις σαφέστατα επηρεάζουν και την αξιωματική αντιπολίτευση. Η αποδυνάμωση ή η απόλυτη διάλυση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων σημαίνει αυτόματα πως το ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί να συζητά με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ ώστε να κυβερνήσει. Εγκλωβίζεται, δηλαδή, καθώς είναι χιλιοειπωμένη η άρνηση του ΚΚΕ να μπει σε οποιαδήποτε κουβέντα για συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, πολύ πριν τις εκλογές θα πρέπει να αντιληφθεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τι ακριβώς συνέβη με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Σίγουρα το κόμμα του Πάνου Καμμένου στερείται πραγματικής πολιτικής κατεύθυνσης και αναλώνεται σε μία κενού τόπου αντι-γερμανική και αντι-μνημονιακή ρητορική -συχνά ξεπερνώντας ακόμη και την… ανθελληνική προπαγάνδα της Μπιλντ- θα περίμενε κανείς πως η νομή της εξουσίας θα λειτουργούσε συνεκτικά για καιροσκόπους νεοδημοκράτες. Τουναντίον, ο Καμμένος αποτέλεσε το πρώτο θύμα των δημοσκοπήσεων. Περιμένοντας να πέσει η εξουσία στα χέρια του -μέσω μίας συγκυβέρνησης με το ΣΥΡΙΖΑ- έπεσε ο ίδιος και το κόμμα του στα βράχια.
Για να το πούμε ακόμη πιο ξεκάθαρα, ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρέπει να θεωρεί βέβαιη τη μελλοντική του επικράτηση επί του Α. Σαμαρά. Η εξουσία δεν θα πέσει σαν ώριμο φρούτο στην αγκαλιά του, όπως φαίνεται να πιστεύουν στην Κουμουνδούρου, ούτε η επανάληψη του ίδιου προεκλογικού λόγου και το δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο θα έχει την ίδια αποτελεσματικότητα.
Υπάρχει, βεβαίως, και το αποτύπωμα που αφήνει το φαινόμενο Καμμένος στην κοινωνία. Τι κι αν ο αρχηγός των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ήταν… βαμμένος νεοδημοκράτης; Τι κι αν το κόμμα του δεν πάτησε ποτέ μα ποτέ σε καμία ιδεολογική βάση, παρά μόνον στην άρνηση του μνημονίου και την… ΑΟΖ; Σίγουρα, όλα αυτά αποδεικνύουν το βαθμό της απελπισίας του ελληνικού λαού που το μόνο που χρειαζόταν για να το ρίξει στους ΑΝ. ΕΛ. ήταν να δηλώνουν δεξιοί και να είναι κατά του μνημονίου, όμως, όταν 10% δηλώνει σήμερα έτοιμο να ψηφίσει Χρυσή Αυγή τότε δεν χρειαζόμαστε τον Καμμένο για να καταλάβουμε σε τι απόγνωση βρίσκονται. Όσο κι αν ισχύουν όλα αυτά, ο τρόπος με τον οποίο το κόμμα του Πάνου Καμμένου διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη, καταρρακώνει για μία ακόμη φορά το πολιτικό σύστημα στα μάτια του ελληνικού λαού. Ανεπανόρθωτα.
