">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Απόλυτα ξεκάθαροι στις προβλέψεις τους για τα μέτρα που ακολουθούνται ανά την Ευρώπη ήταν στο χθεσινό τους φύλλο οι Τάιμς της Νέας Υόρκης. «Είναι σαφές πως τα μέτρα (που απαιτεί η γερμανική κυβέρνηση) θα επιταχύνουν τα υφεσιακά επίπεδα ανεργίας και θα οδηγήσουν σε κατάρρευση τα κοινωνικά δίκτυα ασφαλείας την ώρα που είναι περισσότερο απαραίτητα» ξεκαθαρίζουν στο εντιτόριάλ τους, το οποίο βρίθει από επικριτικούς χαρακτηρισμούς προς τη διακυβέρνηση που ασκεί το Βερολίνο τα χρόνια της κρίσης.
Φουριόζοι εναντίον της καγκελαρίου Μέρκελ -ειδικά εν όψει των αμερικανικών εκλογών βεβαίως βεβαίως- οι Τάιμς επισημαίνουν πως «Η υπομονή του λαού (στον ευρωπαϊκό νότο) έχει εξαντληθεί εν σχέσει με τα μέτρα λιτότητας, μέτρα τα οποία έχουν εμφανώς αποτύχει στους δηλωμένους στόχους να μειώσουν το χρέος και να ανοίξουν το δρόμο για οικονομική ανάσταση». Για του λόγου το αληθές, ας κοιτάξουμε τα στοιχεία όπως αυτά αποτυπώνονται στο προσχέδιο προϋπολογισμού του 2013 για τη χώρα μας. Τη χρονιά που η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ωρυόταν πως η Ελλάδα είναι ο Τιτανικός -το 2009- το δημόσιο χρέος ήταν 299 δισ. ευρώ. Εν έτει 2010 με το σωτήριο μνημόνιο σε λειτουργία το χρέος ανεβαίνει στα 329 δισ. και συνεχίζει ακάθεκτο στα 355,6 δισ. στο τέλος του 2011.
Είχε έρθει η ώρα του διαβόητου κουρέματος. Μετά το PSI, λοιπόν, το χρέος της Ελλάδας για το 2012 θα πέσει κατά… 15 δισ. ευρώ, στα 340,6 δισ… Δηλαδή, αν υπολογίσουμε πως το PSI κούρεψε 106 δισ. ευρώ και από το χρέος έφυγαν μόλις 15 δισ., τότε το χρέος της χώρας μέσα σε μία μόλις χρονιά έχει ανέβει κατά 91 ολόκληρα δισεκατομμύρια!
Αντιστρόφως ανάλογη πορεία με το καλπάζον χρέος ακολουθεί το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν και έτσι από 129% το 2009, το τέλος του 2011 είχε φτάσει στο 165,3%, το 2012 στο 169,5% και εκτιμάται πως το 2013 το χρέος σε απόλυτα νούμερα θα είναι 346,2 δισ. ευρώ και 179,3% του ΑΕΠ!
Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά. Ουδείς μπορεί να κρυφτεί από αυτά. Όσες φορές και αν ακούσει κανείς τους δακρύβρεχτους τόνους της εγχώριας Τρόικας, ακριβώς πριν πατήσει τη σκανδάλη των μέτρων, δεν μπορεί να πειστεί για το αποτέλεσμα αυτών. Πόσο πιο κοντά στη φωτιά πρέπει να φτάσουμε για να καταλάβουμε πως θα καούμε; Πόσο ακόμη θα πρέπει να συνεχίσουμε να πέφτουμε στο κενό, αγνοώντας πως στο τέλος της διαδρομής μας περιμένει αιματηρή πρόσκρουση; Είναι δυνατόν να ακούμε περί έγκρισης της Τρόικας, περί έκθεσης της Τρόικας και περί Τρόικας εν γένει; Δηλαδή, τρελαθήκαμε όλοι συλλογικά; Τα μνημόνια και οι απεσταλμένοι ΕΕ - ΕΚΤ και ΔΝΤ ήρθαν ως εργαλεία για να ρίξουν το χρέος. Μπορούμε να πούμε πολλές λέξεις για το πώς έφτασε στη χώρα μας αυτός ο ορυμαγδός εντεταλμένων συμφερόντων, όμως, η αποστολή τους είναι μία. Να ρίξουν το χρέος. Ούτε να πατάξουν τη διαφθορά, ούτε να οδηγήσουν στην εύρυθμη λειτουργία κάθε τομέα του δημοσίου, ούτε να μας διδάξουν ποδοσφαιρικό πολιτισμό, αλλά να ρίξουν το χρέος. Είναι τόσο απλό. Αυτοί και η πολιτική τους απέτυχαν παταγωδώς. Όσο ο πρωθυπουργός της χώρας συζητά μαζί τους, μιλάει για επιμήκυνση εφιαλτικών πολιτικών και αποδέχεται τις εντολές τους, τόσο περισσότερο θα αυξάνεται η ασφυκτική αίσθηση που πλακώνει την ύπαρξή μας και τόσο περισσότερο θα υποσκάπτεται το ήδη ρημαγμένο πολιτικό μας σύστημα. Ξεκάθαρα πράγματα.
