">
ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ,
Ανταπόκριση από τη Δράμα
Όταν υπάρχει θέληση, υπάρχει τρόπος. Και η έλλειψη χρημάτων δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο σε κάποιον που θέλει να κάνει μια ταινία.
Αυτό συνοψίζει σε γενικές γραμμές το τι πιστεύουν μερικοί από τους νέους σκηνοθέτες που συμμετέχουν με έργα τους στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.
«Οι συνθήκες είναι δύσκολες και αρκετοί σκηνοθέτες όπως ο Λάνθιμος και ο Τσίτος κάνουν μόνοι τους τις ταινίες τους. Όποιος είναι αποφασισμένος να κάνει μόνος του μια ταινία, θα την κάνει. Μπορεί να υπάρχει ενδιαφέρον από το εξωτερικό για τον ελληνικό κινηματογράφο αλλά στη χώρα μας δεν υπάρχουν χρήματα. Γι’ αυτό και όπως έχουν γίνει τα πράγματα πρέπει να είμαστε γρήγοροι και ευέλικτοι στη δουλειά μας», σημείωσε ο Λευτέρης Χαρίτος που συμμετέχει με τη «Νύφη» στο Διαγωνιστικό τμήμα.
Η Ρηνιώ Δραγασάκη που παίρνει μέρος με την ταινία «Ο μπαμπάς μου, ο Λένιν και ο Φρέντυ» στάθηκε πιο τυχερή, καθώς έλαβε επιχορήγηση από την ΕΡΤ, ενώ είχε και τη στήριξη από την οικογένειά της, όμως τόνισε πως η κατάσταση που δημιουργείται πλέον με το να γίνονται ταινίες και να μην πληρώνονται οι συντελεστές δεν είναι κάτι το ευχάριστο.
«Καλό θα ήταν να είχαμε χρήματα αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου να μας χρηματοδοτήσει. Πιστεύω ότι αν έχεις μια ιστορία να πεις, το κάνεις! Δεν περιμένεις να έρθει κάποιος να σε ‘ανησυχήσει’», τόνισε από την πλευρά του ο δημιουργός της «Κόντρας» Δημήτρης Μπίτος (Διαγωνιστικό). Παράλληλα εστίασε στην έλλειψη υποδομών στη χώρα μας σε θέματα εκπαίδευσης (και ειδικότερα στο να μάθει κανείς κινηματογράφο).
Για αρκετούς από τους σκηνοθέτες τελικός στόχος είναι οι μεγάλοι μήκους ταινίες, όμως κατέστησαν σαφές πως υπάρχει διαχωρισμός με τις μικρού μήκους. «Είναι κάτι το διαφορετικό. Υπάρχουν μικρού μήκους ταινίες που στηρίζονται σε μια ιδέα και είναι σύντομες, και άλλες που αν υπήρχε μια εξέλιξη στο σενάριο θα μπορούσαν να είναι μεγάλου μήκους. Όμως οι μικρού μήκους ταινίες χρειάζονται άλλη αντιμετώπιση», δήλωσε η κα Δραγασάκη.
«Θεωρώ ότι οι μικρού μήκους ταινίες είναι όπως τα διηγήματα και οι μεγάλου μήκους όπως τα μυθιστορήματα», είπε η σκηνοθέτης του «Κύκλωπα²» Βικτώρια Τρέτσιακ.
Όσο για το τι θα ευχόντουσαν σε έναν «κινηματογραφιστή Θεό»; Οι περισσότεροι θα ζητούσαν ένα καλό σενάριο, κάποιοι περισσότερο χρόνο για να μπορούν να δουλεύουν περισσότερο, άλλοι καλύτερα στούντιο και μερικοί να έχουν την ίδια αγάπη για το επάγγελμά τους όπως την πρώτη μέρα που το ξεκίνησαν.
