">
Με αυτή τη φράση ο Πρόεδρος των ΗΠΑ απευθύνθηκε προς όλους λέγοντας πως «οι τραγωδίες αυτές πρέπει να σταματήσουν»
Του Τάσου Θωμά
Φορτισμένο, ηλεκτρισμένο ήταν το κλίμα στο γυμνάσιο του Νιουτάουν όπου ο Μπάρακ Ομπάμα μίλησε μπροστά σε 900 κατοίκους της περιοχής, μεταξύ των οποίων και συγγενείς των θυμάτων της σφαγής στο δημοτικό σχολείο Σάντι Χουκ. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ διάβασε τα ονόματα των «20 πανέμορφων παιδιών και των 7 αξιοθαύμαστων ενήλικων», οι οποίοι δολοφονήθηκαν την περασμένη Παρασκευή και έπειτα, σήκωσε το γάντι. «Η πρώτη μας αποστολή, η πρώτη μας υποχρέωση: να νοιαζόμαστε για τα παιδιά μας. Μπορούμε ειλικρινά να πούμε ότι κάνουμε αρκετά για να κρατήσουμε όλα τα παιδιά, μακριά από το κακό;», είπε ο Μ. Ομπάμα για να απαντήσει στην δική του ερώτηση ορθά κοφτά. «Η απάντηση», είπε, «είναι όχι».
«Δεν μπορούμε να το ανεχόμαστε πια αυτό. Οι τραγωδίες αυτές πρέπει να σταματήσουν. Και για να τις τελειώσουμε, πρέπει να αλλάξουμε», είπε ο Ομπάμα που για τέταρτη φορά επισκέπτεται ως Πρόεδρος των ΗΠΑ μία πόλη που δοκιμάζεται από ένα σκληρό έγκλημα. Το Νοέμβριο του 2009 πήγε στο Φορντ Χουντ στο Τέξας όπου 13 στρατιώτες πέθαναν από έναν συστρατιώτη, τον Ιανουάριο του 2011 πήγε στο Τούκσον της Αριζόνα μετά την απόπειρα δολοφονίας της γερουσιαστή Γκάμπι Γκίφορντς, που άφησε την ίδια τραυματισμένη στο κεφάλι και έξι παραβρισκόμενους νεκρούς, πήγε επίσης στην Ορόρα του Κολοράντο τον περασμένο Ιούλιο όταν 12 άνθρωποι έπεσαν νεκροί μέσα σε αίθουσα σινεμά.
«Κανένας νόμος δεν μπορεί να εξαλείψει το κακό από τον κόσμο ή να αποτρέψει κάθε παράλογη πράξη βίας στην κοινωνία μας», είπε για να προσθέσει «Όμως αυτό δεν μπορεί να το χρησιμοποιούμε σαν δικαιολογία για τη μη δράση». Χωρίς να πει την λέξη όπλο ή να αναφέρει την περιβόητη Εθνική Ένωση Όπλων (NRA), το πλέον ισχυρό λόμπι στην Αμερική, ο Μπάρακ Ομπάμα προχώρησε την Κυριακή το βράδυ στην πιο σκληρή ομιλία Προέδρου των ΗΠΑ εναντίον της οπλοκατοχής. «Τις ερχόμενες εβδομάδες θα χρησιμοποιήσω ό, τι δύναμη έχει το αξίωμά μου», τόνισε, «με στόχο να αποτρέψουμε νέες τραγωδίες».
«Διότι τι επιλογή έχουμε; Δεν μπορούμε να δεχτούμε τα γεγονότα αυτά ως ρουτίνα. Είμαστε έτοιμοι να πούμε πως είμαστε ανίσχυροι απέναντι σε τέτοια σφαγή; Πως η πολιτική διαχείρισή τους είναι πολύ δύσκολη; Είμαστε προετοιμασμένοι να πούμε πως αυτή η βία που χτυπά τα παιδιά μας χρόνο μετά το χρόνο είναι με κάποιο τρόπο το τίμημα της ελευθερίας μας;», αναρωτήθηκε ο Αμερικανός Πρόεδρος αναφερόμενος στην οπλοκατοχή.
Ανύπαρκτος κατά την πρώτη θητεία
Ο πρόσφατα επανεκλεγείς Πρόεδρος κατά την πρώτη του θητεία δεν είχε ψηλά στην ατζέντα του το ζήτημα της οπλοκατοχής. Ίσως η ομιλία του από τον τόπο του στυγερού εγκλήματος να σηματοδοτεί μία σημαντική αλλαγή, όμως, το μόνο βέβαιο είναι πως ο Ομπάμα προτίμησε να αφήσει σε ένα ομιχλώδες επίπεδο το τι ακριβώς είναι διατεθειμένος να κάνει. «Είναι η ώρα του Προέδρου να ηγηθεί», δήλωσε ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μάικλ Μπλούμπεργκ. «Δεν είναι πλέον αρκετό να εκφράζεται κατά της οπλοκατοχής. Αυτές οι απόψεις πρέπει να μεταφραστούν σε πράξεις. Η δουλειά δεν είναι απλά να έχει καλές προθέσεις. Η δουλειά του είναι να προστατεύει τους Αμερικανούς πολίτες», κατέληξε ο γνωστός πολέμιος της οπλοκατοχής.
Παρά το σημερινό σοκ που έχει υποστεί η αμερικανική κοινωνία δεν πρέπει να θεωρούμε πως ο Ομπάμα θα πρέπει να αντιμετωπίσει μονάχα την Εθνική Ένωση Όπλων, αλλά και ένα μεγάλο – και πάντα σιωπηλό σε τέτοια περιστατικά – κομμάτι της αμερικανικής κοινωνίας που είναι υπέρ της οπλοκατοχής, ως συνταγματικό του δικαίωμα. Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει πως επί του πρακτέου το ισχυρό λόμπι δεν έχει καταφέρει να εμποδίσει ακόμη και τους αυστηρότερους ελέγχους ή όρους αγοράς των όπλων, παρότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν ηγείται της Αμερικής ο Τζορτζ Μπους με τα κοράκια του πολέμου, αλλά ο Νομπελίστας Ειρήνης Μπάρακ Ομπάμα.
Είναι οι όροι αρκετοί;
Σε κάθε ανάλογο περιστατικό η Αμερική διχάζεται. Όμως, ακόμη κι αν επιβληθούν αυστηρότεροι όροι για την αγορά όπλων θα είναι αυτό αρκετό για να σταματήσουν τέτοιου είδους εγκλήματα; Η απάντηση και σ’ αυτό το ερώτημα είναι όχι. Η Αμερική ασχολείται κάθε φορά και λιγότερο με το τι οδηγεί σε παραβατικές συμπεριφορές και κάθε φορά και περισσότερο αναλώνεται να συζητά για το ισχυρό λόμπι της οπλοκατοχής. Τα χαρακτηριστικά των δραστών, οι κοινωνικοί παράγοντες που οδηγούν σε αντικοινωνικές συμπεριφορές, οι ψυχικές παθήσεις, οι διαταραχές πρέπει να μπουν στο προσκήνιο. Κι όλα αυτά επουδενί δεν αφορούν μονάχα την αμερικανική κοινωνία, αλλά όλες αυτές που συνήθιζαν να κρύβουν τα προβλήματα τους κάτω από το χαλάκι και τώρα έχουν βγει από τη ντουλάπα και τις κοιτάνε κατάματα και απειλητικά.
