">
Του Γιώργου Καλλίνη
Σταματάει για λίγο ο κατήφορος της οικονομίας της Ελλάδας, μετά την συμφωνία για την εκταμίευση της δόσης. Για κάποιους μήνες, παρέα με τις ειδήσεις που αφορούν αυξήσεις στους φόρους, λοιμούς και καταποντισμούς, θα υπάρχουν και ειδήσεις για λεφτά που πέφτουν στην αγορά, στις τράπεζες ή για οφειλές του δημοσίου. Δεν θα γινόταν και αλλιώς άλλωστε, εφόσον όντως ήρθαν κάποια δανεικά λεφτά στην Ελλάδα. Μόνο χθες, ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s αναβάθμισε τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, ενώ η κυβέρνηση αρχίζει να μιλάει για αγροτική ανάπτυξη, δίνοντας λεφτά στους γεωργούς και κτηνοτρόφους. Φυσικά, όλα αυτά παρέα με αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ.
Το ότι θα έρθουν χρήματα στην Ελλάδα δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Το ότι θα ωφεληθούν κάποιοι περισσότερο από άλλους είναι δυστυχώς αυτονόητο. Το ζήτημα είναι προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί αυτή η «εύνοια». Θα ανακουφίσει τους φορολογούμενους, τους άνεργους ή τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή θα πάει εμμέσως ή αμέσως… στους μόνιμα ευνοημένους μεγαλοβιομήχανους, στις τράπεζες και τους αγρότες; Ήδη το άνοιγμα του πρωθυπουργού προς τους τελευταίους, είναι μια πρώτη προσπάθεια της κυβέρνησης να κερδίσει την εύνοια της αγροτικής Ελλάδας, την ώρα που οφειλές προς επιχειρήσεις, προμηθευτές και φορολογούμενους συνεχίζουν να καθυστερούν. Ακόμα και αν η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θέλει να δώσει έμφαση στην γεωργική ανάπτυξη, δεν παύουν οι χθεσινές δεσμεύσεις του Α. Σαμαρά να αποπνέουν αέρα κλασσικής μεταπολιτευτικής εύνοιας συγκεκριμένων κλάδων για ψηφοθηρικούς ή «απεργιακά κατευναστικούς» λόγους.
Στην Ελλάδα πάντως δεν είναι όλοι φτωχοί, ίσα ίσα, υπάρχουν μερικοί από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο. Απόδειξη, το δημοσίευμα για τους 14 Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι είναι ανάμεσα στους πιο πετυχημένους εφοπλιστές στον κόσμο. Η ελληνική ναυτιλία ζει και βασιλεύει, για όποιον αναρωτιέται αν υπάρχουν ευκαιρίες τον καιρό της κρίσης! Οι τιμές των πλοίων έπεσαν, οι μεγάλοι εφοπλιστές άδραξαν την ευκαιρία και επένδυσαν σε νέα καράβια. Η περίφημη ελληνική ναυτιλία, την οποία ακούμε συχνά πυκνά με γαρνιτούρες εθνικής υπερηφάνειας, δεν έχει κάποιο ανάλογα μεγάλο οικονομικό αντίκτυπο στη χώρα μας. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να επωφεληθεί η Ελλάδα από την ναυτιλία της, θα ήταν να φορολογήσει γενναία τους εφοπλιστές, ελαφραίνοντας το βάρος των ασθενέστερων κλάδων. Λόγω της διεθνούς φύσης της ναυτιλίας όμως, είναι πολύ πιο βολικό για έναν εφοπλιστή να εγκατασταθεί σε μια χώρα με χαμηλή φορολογία, παρά να πράξει προς όφελος της πατρίδας του και να πληρώσει φόρους. Εδώ κορυφαίος Νορβηγός εφοπλιστής πήρε κυπριακή υπηκοότητα για να πληρώσει λιγότερα!
Η οικονομική κρίση δεν χτυπάει σκληρά ούτε τα πολιτικά κόμματα, τα οποία θα συνεχίσουν να παίρνουν πολλά χρήματα από το κράτος σε μορφή επιχορήγησης, χωρίς να γίνεται λόγος για τις οφειλές τους στο δημόσιο. Μέσα στο 2012, τα κόμματα έχουν λαμβάνειν σύνολο 45 εκατ. ευρώ, ενώ οι υπολογισμένες οφειλές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στο δημόσιο είναι περίπου 250 εκατ. ευρώ. Το 2013 τα κόμματα θα πάρουν περίπου 21 εκατ. ευρώ, ενώ το 2014 θα μειωθεί περισσότερο η κομματική επιχορήγηση, αλλά ως γνωστόν στην Ελλάδα τίποτα δεν είναι σίγουρο, μέχρι να γίνει. Το περίεργο της όλης υπόθεσης, εκτός φυσικά του γεγονότος ότι κανείς δεν βιάζει το ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για τα χρωστούμενα, είναι ότι τα υπόλοιπα λεφτά που θα πάρουν για το 2012, είναι πιθανό να μοιραστούν ανάλογα με το εκλογικό ποσοστό του 2009 και όχι αυτό του 2012, με αποτέλεσμα τα πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα στη Βουλή να μην πάρουν καθόλου χρήματα, ενώ ο δικομματισμός να συνεχίζει να επιχορηγείται… γενναία. Σαν να μην έφτανε αυτό, δεν θα μάθουμε ποτέ γιατί δανείζονταν τόσα πολλά χρήματα τα 2 κόμματα, καθώς ο διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας, κ. Προβόπουλος απέφυγε να δώσει τα σχετικά στοιχεία, επικαλούμενος το τραπεζικό απόρρητο. Η μείωση των επιχορηγήσεων είναι ένα πρώτο βήμα, αλλά θα πρέπει να ακολουθήσουν και άλλα, για να υπάρξει διαφάνεια στο πολιτικό μας σύστημα.
Μέχρι να τελειώσουν τα δανεικά χρήματα, θα ακουστούν πολλές μεγαλοστομίες σχετικά με το κράτος-καλοπληρωτή, ή τις θαυματουργές επενδύσεις που θα φέρουν την ανάπτυξη. Ακόμα και να δεχτούμε ότι έχουμε μπει στο σωστό δρόμο για έρθουν καλύτερες μέρες για τη χώρα μας, το μείζον ζήτημα είναι το πώς θα επιτευχθεί αυτή η ανάπτυξη, όταν με το καλό θα έρθει, αν έρθει. Τα πρώτα δείγματα, μαρτυρούν ότι οι κλασσικές ελληνικές συνταγές ανάπτυξης και εύνοιας προς τις ελίτ ή τους μόνιμα ευνοημένους, θα συνεχιστούν. Εύλογα, όμως θα αναρωτιόνταν κάποιος, πως θα γινόταν διαφορετικά όταν οι κυβερνώντες είναι πάνω κάτω οι ίδιοι άνθρωποι που έφεραν την Ελλάδα σε αυτό το σημείο. Όσες αισιόδοξες ειδήσεις και να βγουν τις επόμενες μέρες, μια σταθερά παραμένει: το δύσκολο είναι να αλλάξεις τις διαχρονικές ελληνικές παθογένειες, όχι να τα δίνεις όλα για να χαμογελάς παροδικά.
