Του Γρηγόρη Μυστιλιάδη
Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012. Η ώρα έχει πάει 3 το μεσημέρι και πιστεύω πια ότι τη γλιτώσαμε και αυτή τη φορά τη συντέλεια. Οπότε την πέφτω, φτιάχνω ένα καφεδάκι και αρχίζω να γράφω αυτά που διαβάζετε.
Πέρασε και δεν ακούμπησε λοιπόν ο Αρμαγεδδών, όπως είχε περάσει και ο περίφημος ιός Υ2Κ που υποτίθεται ότι θα παρέλυε το σύμπαν και θα διέλυε κάθε ηλεκτρονικό υπολογιστή την πρωτοχρονιά του 2000. Αυτή τη φορά βέβαια, δε γλιτώσαμε και μερικές παράπλευρες απώλειες. Όπως το μακελειό στο Κονέκτικατ, από τα χέρια ενός παιδιού ψυχολογικά διαλυμένου από τη μάνα του που εδώ και καιρό μάζευε προμήθειες και όπλα για να υποδεχτεί πανέτοιμη το τέλος του κόσμου. Ή τον σαλεμένο Κινέζο που πήρε στο κυνήγι 23 παιδιά κραδαίνοντας ένα μαχαίρι, υπό την πίεση της φημολογίας για το τέλος του κόσμου. Αναμένω και τη σχετική ειδησεογραφία τις επόμενες ώρες για τις όποιες αυτοκτονίες παγκοσμίως. Την ίδια ώρα, το μοναδικό λάθος του κόκορα της γειτονιάς που μένω στο Βόλο είναι ότι συνεχίζει να φωνάζει ενώ είναι μεσημέρι. Α ναι, οι κόκορες είναι απείρως πιο λογικοί από τους ανθρώπους.
Η διάθεση του κόσμου, παρ’ όλα αυτά, παραμένει εορταστική στο κλίμα των ημερών, για αυτό κι εγώ είμαι αποφασισμένος να δω σήμερα τη χαρούμενη πλευρά της ειδησεογραφίας. Όπου και όπως γίνεται, κι αν δε γίνεται θα ασχοληθούμε με το χιούμορ των ανθρώπων αυτές τις μέρες. Ξεκίνημα από τη Γερμανία, όπου οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, αυτό είναι αξίωμα και δε δέχομαι κουβέντα. Η εφημερίδα Handelsblatt λοιπόν, από τη χώρα της μπίρας, του λουκάνικου και του Σβαινστάιγκερ, ανακήρυξε με κάθε σοβαρότητα τον Πρωθυπουργό μας, Αντώνη Σαμαρά, πολιτικό της χρονιάς για το 2012 που φεύγει. «Η πρόκληση για τον Αντώνη Σαμαρά ήταν να μιλήσει ανοιχτά για τα δικά του αλλά και τα ελληνικά λάθη του παρελθόντος και να αποδεχθεί τις απαιτούμενες συνέπειες. Η σαφήνεια των θέσεών του και η ικανότητά του να επιβάλει αυτές τις θέσεις, δημιούργησαν τη βάση εμπιστοσύνης που απαιτούσε η απόφαση των ευρωπαίων εταίρων για το πακέτο διάσωσης, το εύρος του οποίου δεν θα μπορούσε να το διανοηθεί κανείς πριν από μερικά χρόνια», σχολιάζει ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Χανς – Ντίτριχ Γκένσερ για τον ηγέτη μας, τον οποίο χαρακτηρίζει «αταλάντευτο» και συνεχίζει τονίζοντας : «Ο Αντώνης Σαμαράς κατέδειξε τι σημαίνει για μία χώρα να έχει στη ηγεσία της μια προσωπικότητα που μπορεί να αναγνωρίσει τον σωστό δρόμο σε μια απέλπιδα κατάσταση και να διανύσει αυτόν τον δρόμο ενάντια σε όλες τις αντιστάσεις».
Σε συνδυασμό με την επαγγελματική αποκατάσταση του προηγούμενου ηγέτη μας, Γιώργου Παπανδρέου, που προσελήφθη από το Χάρβαρντ για να διδάξει μάθημα αναφορικά με τη διαχείριση κρίσεων, προκύπτει ότι αυτή η αχάριστη χώρα τρώει ακόμα τα παιδιά της και δεν αναγνωρίζει τις ικανότητες ανδρών επιφανών που, βαδίζοντας στα βήματα του Περικλέους και του Σόλωνα συνεχίζουν να καθοδηγούν το καράβι μέσα από τα βράχια και τους υφάλους, παρά το βαρύ φορτίο και το ανειδίκευτο και αδαές του πλήρωμα. Με δάκρυα στα μάτια γράφω αυτές τις γραμμές και, εν όψει του νέου έτους, ζητώ ταπεινά συγγνώμη για όσα κατά καιρούς έχω καταλογίσει στους φωτισμένους ηγέτες μας, καλώντας παράλληλα τους Έλληνες να σταματήσουν πια να γκρινιάζουν που δεν έχουν μαντήλι να κλάψουν και να υποκλιθούν επιτέλους στο μεγαλείο των αρχηγών της πατρίδας. Φτάνει πια.
Διαβάζω ακόμα για νέα μεγάλη κίνηση της κυβέρνησης εν όψει εορτών. Επιστροφή πινακίδων και διπλωμάτων για τη διευκόλυνση των πολιτών αποφάσισε ο Υπουργός Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη (ενίοτε), Νικόλαος Δένδιας. Διαβάζοντας ολόκληρη την είδηση με μοναδικό σκοπό να αποθεώσω τη συγκεκριμένη κίνηση της κυβέρνησης που αφουγκράζεται το αγκομαχητό του πολίτη, διακρίνω ότι από την παραπάνω απόφαση εξαιρούνται και δεν επιστρέφονται τα στοιχεία οδήγησης και κυκλοφορίας οχημάτων, που αφορούν στις εξής παραβάσεις: Οδήγηση υπό την επήρεια οινοπνεύματος, οδήγηση με ταχύτητα πέραν της επιτρεπόμενης, παραβίαση της ένδειξης ερυθρού σηματοδότη, κυκλοφορία ανασφάλιστων οχημάτων και μη καταβολή τέλους διοδίων. Με λίγα λόγια, δηλαδή, επιστρέφονται πινακίδες για όσους πάρκαραν παράνομα και για εκείνους που τους τις έκλεψαν καλικάντζαροι.
Ακόμα, το μεγαλύτερο πολυκατάστημα της Θεσσαλονίκης, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, άνοιξε και πάλι τις πόρτες του στον κόσμο και χάρισε σε μερικούς τυχερούς συμπολίτες μας τέσσερις ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τρεις εκ των οποίων φορητούς κι έναν σταθερό, μία βιντεοκάμερα και διάφορες άλλες ηλεκτρονικές συσκευές και αντικείμενα. Το ωραίο είναι ότι όλο αυτό έγινε εν αγνοία των υπευθύνων του καταστήματος και για το λόγο αυτό η Αστυνομία που εκλήθη από τον προϊστάμενο Μηχανογράφησης της Επιτροπής Ερευνών του Ιδρύματος χαρακτήρισε το περιστατικό «ληστεία». Όπως και να χει, όταν μετά τις αλόγιστες δαπάνες, τις καταλήψεις και το φεστιβάλ σκουπιδιών ακολουθούν και ληστείες, αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν μη τι άλλο το Αριστοτέλειο είναι ένας τόπος που πάντα κάτι ενδιαφέρον συμβαίνει και σίγουρα ένα από τα πιο must σημεία της πόλης τους τελευταίους μήνες. Χίλια μπράβο σε κάθε υπεύθυνο, έχουμε ξεχάσει εδώ και καιρό ότι πρόκειται για Πανεπιστήμιο και ότι κάποιοι διδάσκουν και διδάσκονται. Βαρετά πράγματα.
Για το κλείσιμο και για να μην με πείτε μερικοί κακεντρεχείς προκατειλημμένο, χιούμορ υπάρχει και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στη γειτονική μας Ιταλία, για παράδειγμα, όπου ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι στρατεύεται και πάλι πολιτικά μετά την «παθητική στάση της κυβέρνησης τεχνοκρατών απέναντι στα αιτήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Μετά την αδυναμία του Μάριο Μόντι να ανταποκριθεί, λοιπόν, ο υπέργηρος πρόεδρος της Μίλαν δηλώνει «υποχρεωμένος να αναλάβει και πάλι επικεφαλής των μετριοπαθών δυνάμεων», ενώ σπεύδει να εστιάσει στην ακλόνητη πίστη του στο ισχυρό φύλο (ασθενές για τους αδαείς), σχολιάζοντας : «Σέβομαι κι εκτιμώ ιδιαίτερα τις γυναίκες κι ελπίζω στα ψηφοδέλτιά μας να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε παρουσία του ευγενούς φύλου που να ξεπερνά το 33% των υποψηφίων», σεβασμό που απέδειξε έμπρακτα με την κατά 50 χρόνια νεότερη νέα του αγαπημένη, Φραντσέσκα Πασκάλε. Ωραίος τύπος ο Καβαλιέρε, και άντε τώρα να τον πείσει κάποιος ότι καλά είναι μωρέ ακόμα τα πράγματα στη χώρα, ξεκουράσου εσύ. Ο Ρομπέρτο Μπενίνι προσπάθησε πάντως, καθώς σε μια πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή χαρακτήρισε την είδηση της επιστροφής του Μπερλουσκόνι χειρότερη από την αποκάλυψη των Μάγια. «Δεν έχει τίποτε να χάσει, τα έχει κάνει όλα - όργια, δικηγόρους, ανήλικες. Κοιτάει να περάσει καλά», σχολίασε ο βραβευμένος με Όσκαρ Μπενίνι, που όσες κακίες όμως και να πει δεν είναι δυνατό να κλείσει το δρόμο για το στίβο της πολιτικής σε έναν τόσο μεγάλο άνδρα, που τυχαίνει απλά επί του παρόντος να έχει καταδικαστεί για οικονομικές απάτες και να αντιμετωπίζει κατηγορίες στο δικαστήριο για σεξουαλικές σχέσεις με μια ανήλικη πόρνη, αλλά και για κατάχρηση εξουσίας…
Η ώρα πέρασε κι άλλο, ο καφές κρύωσε και ο κόκορας έχει πια σιγήσει. Εκτός των άλλων, το ξεφτίλισα πάλι με το μέγεθος του κειμένου οπότε το λήγω κάπου εδώ και για σήμερα. Καλά Χριστούγεννα με υγεία και τύχη σε όλους, συνεχίστε να ψάχνετε το αστείο μέσα στο σοβαρό μπας και την παλέψουμε για μια χρονιά ακόμα και, όπως θα έλεγε και ο Ρομπέρτο, βουτήξτε στο κύμα της ζωής και λοιπά ακαταλαβίστικα.