">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Τεχνητά εορταστικό ήταν το κλίμα της περασμένης εβδομάδας. Ειδήσεις που ποτέ μα ποτέ στο παρελθόν δεν ενδιέφεραν κανέναν Έλληνα, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων και ειδημόνων, έγιναν σημαία για την κυβέρνηση. Ο οίκος αξιολόγησης Standard&Poors μας αναβάθμισε, τα spreads έπεσαν, η ΕΚΤ θα δέχεται τα ελληνικά ομόλογα, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς ανέλαβε προσωπικά να ανακοινώσει τα 2 δισ. που θα δώσει η κυβέρνηση σε αγρότες, συνταξιούχους, ΕΟΠΥΥ, ληξιπρόθεσμες οφειλές κτλ. Παράλληλα, ο Έλληνας πρωθυπουργός πήρε… προαγωγή από τη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, η οποία τον ανακήρυξε σε ευρωπαίο «πολιτικό της χρονιάς» για το 2012. Ο εύσχημος τίτλος του άρθρου, που συνοδευόταν από τη φωτογραφία του Α. Σαμαρά, τα λέει όλα. Οι Γερμανοί τον ανακήρυξαν «Αταλάντευτο».
Καμία σχέση δεν έχουν όλα αυτά με την πραγματικότητα και την κοινωνική και την πολιτική. Στο πολιτικό κομμάτι, η Ευρώπη όντως δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον Α. Σαμάρα. Τον θέλει στο τιμόνι της χώρας μας. Δεν του δίνει, ωστόσο, πολλά για να εξασφαλίσει πολιτικό χρόνο. Φαίνεται και στις αποφάσεις που έφεραν το κλίμα ευφορίας στο χρηματιστήριο. Η αναβάθμιση της Standard&Poors δεν είναι πρωτοφανής όπως θέλουν να μας πείσουν. Το ίδιο είχε γίνει και μετά το PSI, το ίδιο έγινε και κατά την επαναγορά χρέους. Απλά πράγματα. Όσο έτρεχαν τα δύο «κουρέματα» μας υποβάθμισαν σε «επιλεκτική χρεοκοπία». Όταν τελείωσαν μας αναβάθμισαν.
Όσον αφορά τα spread, η παραπληροφόρηση αγγίζει κόκκινο. Spread σημαίνει -παρότι οι περισσότεροι πλέον γνωρίζουν- η διαφορά που έχει η απόδοση των ομολόγων με τα αντίστοιχα γερμανικά. Έπεσε, μας λέει η κυβέρνηση πανηγυρίζοντας, το spread του 10ετούς ελληνικού ομολόγου ακόμη και κάτω από τις 1.000 μονάδες. Δηλαδή, εκεί που η Γερμανία δανείζεται με επιτόκιο 1,2%, εμείς δανειζόμαστε με 12% (!). Παρότι αυτό από μόνο του θα αρκούσε όχι για πανηγύρια αλλά για κλάματα, υπάρχει και μία σημαντική διαφορά. Εμείς δεν δανειζόμαστε! Δεν βγαίνουμε στις αγορές για να πάρουμε λεφτά. Τελεία. Οι κερδοσκόποι πάντως το χάρηκαν.
Στο ίδιο καζάνι βράζει και η απόφαση της ΕΚΤ να δέχεται και πάλι ως ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα, καθώς όπως επισημαίνεται στα μικρά γράμματα της είδησης, στα δελτία τύπου που και να λένε την αλήθεια την βάζουν προς το τέλος, οι ελληνικές τράπεζες μετά την επαναγορά χρέους δεν έχουν πλέον στα χέρια τους ελληνικά ομόλογα…
Κι αν αυτά ισχύουν από έξω προς μέσα, στο εσωτερικό μέτωπο η κατάσταση μόνο γιορτινή δεν θα μπορούσε να είναι για μία χώρα που βαδίζει πλέον σε έκτο χρόνο ύφεσης. Πολύ δε περισσότερο από τη στιγμή που η κοινωνία θα έχει να αντιμετωπίσει από την 1η Ιανουαρίου όλα αυτά που μέχρι σήμερα ψηφίζονταν και συζητιόντουσαν. Η πραγματικότητά μας θα είναι πλέον το νέο Μνημόνιο, με ολοένα και πιο «χαλαρές» εργασιακές σχέσεις, με χαμηλότερους μισθούς και συντάξεις, με ένα νέο φορολογικό που στοχευμένα θα αφαιρεί από την ελληνική οικογένεια κι άλλο απ’ το εισόδημά της. Θα έχουμε επίσης την τελική σύγκρουση για τη διαθεσιμότητα, πιθανότατα με απολύσεις, τις αυξήσεις της ΔΕΗ (έστω και μικρότερες από 47% που αρχικά γραφόταν) και βεβαίως το χαράτσι.
Η αλήθεια είναι πως το αύριο είναι σκοτεινό. Ενόψει, όμως, και της εορταστικής περιόδου ας μείνουμε με ένα, μόνο, σημαντικό, άσχετο με τον Σαμαρά, τη Handelsblatt ή τα spread. Αυτό το σκοτεινό αύριο είναι ένα αύριο πάλης, αγώνα και επαγρύπνησης. Όσο ζοφερό, λοιπόν, κι αν μοιάζει το μέλλον, θα αντέχαμε να ζούμε σε μία χαζοχαρούμενη επίπλαστη ευδαιμονία; Θα αντέχαμε να μην παλέψουμε;
