Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε στο Εθνικό Κέντρο Χορού Rosella Hightower στις Κάννες και στο Folkwang Hochschule, στο Έσσεν. Συνεργάστηκε με την Pina Bausch, και χόρεψε στην «Ιεροτελεστία της Άνοιξης». Και συνέχισε την πορεία της ως ερμηνεύτρια με διάφορους χορογράφους, συνθέτες και σκηνοθέτες, ενώ σαν παιδαγωγός παραδίδει συχνά σεμινάρια στην Γαλλία, όπου πλέον κατοικεί, αλλά και σε άλλες χώρες.
Ο λόγος για τη Νίνα Δίπλα που σε λίγες μέρες θα επιστρέψει στην γενέτειρά της για να παραδώσει σεμινάρια χορού. Λίγες μέρες πριν την άφιξή της στην πόλη μας ο «Τ.Θ.» μίλησε με την ίδια για το χορό και τη μέθοδο διδασκαλίας που ακολουθεί.
-Βάρος, ενέργεια, αναπνοή και ποιότητα κίνησης. Πόσο σημαντικά είναι στον χορό;
-Πολλές φορές ο χορός ή η κίνηση γενικώς στους χορευτές και στους ηθοποιούς (στις δραματικές σχολές) διδάσκεται λίγο «τεχνητά» δίνοντας περισσότερο προσοχή στην εικόνα και επίσης υπάρχει τάση του να δίνεται πιο πολύ έμφαση στην «ποσότητα» (πιο πολλές πιρουέτες, πιο ψηλά τα πόδια, πιο γρήγορα κλπ) με αποτέλεσμα να χάνεται η ποιότητα της κίνησης.
Το σωστό βάρος, η σωστή ενέργεια και η “συνειδητή” χρησιμοποίηση της αναπνοής δίνουν όγκο στο σώμα και βοηθούν τον χορευτή να βρει τη ροή και την αρμονία της κίνησης. Και όταν ένα σώμα κινείται συνειδητά, αναπτύσσεται καλύτερα η μνήμη των κινήσεών του και μπορεί να φτάσει να έχει καλύτερη και αρμονικότερη κίνηση.
-Τι το ξεχωριστό θα έχει το σεμινάριο που θα δώσετε στη Θεσσαλονίκη;
-Σε αυτό το τριήμερο θα ασχοληθούμε με τη «σημασία της λεπτομέρειας», θα προσπαθήσουμε να δουλέψουμε πιο συνειδητά πάνω στην κίνηση και ιδίως στις μεταβάσεις. Δουλεύοντας πάνω στην λεπτομέρεια της κίνησης η ποιότητα αυτού που συμμετέχει μπορεί να γίνει καλύτερη και λιγότερο αφηρημένη.
Είναι σαν τους πετυχημένους πίνακες ζωγραφικής που τελικά αυτό που μας μαγεύει όταν τους κοιτάμε από πιο κοντά είναι ότι η κάθε μικρή λεπτομέρεια είναι τόσο προσεγμένη.
-Πιστεύετε ότι η μίμηση πχ την κινήσεων ή της μεθόδου κάποιου χορευτή μπορεί συνάμα να στερεί τη δημιουργικότητα ή την καινοτομία;
-Είναι ένα στάδιο μάθησης κάποιος χορευτής να περάσει από την μίμηση, αλλά είναι σημαντικό να ξεπεράσει το στάδιο αυτό και να μπορέσει να αφομοιώσει, να νιώσει/ να βιώσει προσωπικά κάποιες κινήσεις που του έχουν προταθεί. Και θα μπορέσει έτσι να τις αναπτύξει και να βρει κάποιο δικό του λεξιλόγιο που μπορεί να έχει ως βάση κάποια μέθοδο.
Σίγουρα εάν κάποιος επαναπαύεται στο να μιμείται (έστω και τέλεια) κάποια μέθοδο ή κάποια κίνηση, στο τέλος θα φτάσει σε κάποιο σημείο που θα υπάρχει ο κίνδυνος της ρουτίνας και της αυτόματης επανάληψης χωρίς “ζωή”, χωρίς ενδιαφέρον…
-Θυμάστε τη στιγμή που αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το χορό;
-Αποφάσισα να ασχοληθώ με τον χορό στα 15 χρόνια μου, την εποχή που ήμουνα στην εθνική ομάδα ρυθμικής γυμναστικής. Χρειαζόμουν κάτι πιο καλλιτεχνικό και πιο δημιουργικό. Όσο κι αν μου άρεσε, και μου αρέσει ακόμα, ο κόσμος του αθλητισμού, ήθελα να ψάξω περισσότερο τι μπορεί να μου αποφέρει ο χορός και το θέατρο. Και ευτυχώς από τα 15 μου χρόνια που πήρα αυτή την απόφαση, ασχολήθηκα πραγματικά μόνο με τον χορό και ό,τι μπορούσε να εμπλουτίσει τις εμπειρίες μου πάνω στην κίνηση και τον λόγο.
-Ποιες δυσκολίες/ προκλήσεις αντιμετωπίσατε δεδομένου ότι κάνετε μια καριέρα στο εξωτερικό;
-Κάνοντας μια διεθνή καριέρα είμαι αναγκασμένη να μην επαναπαύομαι σε αυτά που ήδη έχω. Κάθε ταξίδι σε μια νέα χώρα που δεν ξέρω τον τρόπο ζωής, την κουλτούρα της, έχει αντίκτυπο και στον τρόπο κίνησης. Οπότε πρέπει ανά πάσα στιγμή να είμαι έτοιμη να προσαρμοστώ σε αυτό που θα αισθανθώ ότι είναι πιο κοντά στη χώρα που θα βρεθώ. Ένας σημαντικός όρος για να γίνει κάτι τέτοιο είναι να είναι κάποιος ανοιχτός και να αποδέχεται οποιαδήποτε δυσκολία μπορεί να συναντήσει και να την χρησιμοποιήσει θετικά.
-Τι διαφορετικό αντικρίσατε στη Γερμανία και τι στη Γαλλία;
-Ο τρόπος δουλειάς είναι διαφορετικός στη Γαλλία και στην Γερμανία. Οι Γερμανοί περνούν πιο πολύ το χρόνο τους στο να μαθαίνουν, να έχουν μια παγκόσμια οπτική από ένα κορμί που κινείται. Παράλληλα αναπτύσσουν πολύ και το συναίσθημα.
Οι Γάλλοι είναι πιο γρήγοροι και πιο δυναμικοί μερικές φορές, τους αρέσει η μινιμαλιστική κίνηση και ενδιαφέρονται λιγότερο για το «ποιος είναι ο λόγος που κινούνται».
-Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία. Τι κρατάτε από την καθεμιά και τι θα θέλατε να διαγράψετε;
-Κάθε χώρα μου έχει δώσει πολλά θετικά στοιχεία που θα κουβαλώ μαζί μου όπου κι αν πάω. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που θα ήθελα να διαγράψω. Ακόμα και οι πιο δύσκολες εμπειρίες έχουν κάποιο σκοπό και μας κάνουν να μαθαίνουμε και να μην τα παρατάμε στην πρώτη δυσκολία. Μονολεκτικά εάν θα έπρεπε να απαντήσω για την κάθε χώρα αυτό που κρατάω και κουβαλάω μαζί μου όπου κι αν ταξιδέψω για διδασκαλία ή παράσταση είναι:
Ελλάδα – Το φως, οι ρίζες μου και η ανθρωπιά
Γερμανία – Η απλότητα και η γνησιότητα σε ό,τι κάνω/ προτείνω και η οργάνωση
Γαλλία – Ο δυναμισμός…
-Θα το σκεφτόσασταν να επιστρέφατε στην Ελλάδα;
-Σε σχέση με τον χορό το βλέπω λίγο δύσκολο να επιστρέψω για να μείνω μόνιμα στην Ελλάδα. Ίσως θα είναι πιο εύκολο να δημιουργηθούν γέφυρες και ανταλλαγές σε καλλιτεχνικό επίπεδο που θα μπορούν να επιτρέψουν μια πιο εποικοδομητική εργασία. Αλλά όσο κι αν αγαπάω την Ελλάδα, νομίζω ότι δεν θα μπορούσα να ζήσω με συμβιβασμούς στον επαγγελματικό τομέα.
-Τι θα συμβουλεύατε σε έναν νέο/ μια νέα που θέλει να γίνει χορευτής/ τρια;
-Εάν είναι ο χορός πραγματικά το αντικείμενο που θέλει να ασχοληθεί, να πιστέψει σε αυτό που κάνει και να το ακολουθήσει 100% με όποια μέσα μπορεί. Να μην επαναπαυθεί αλλά να είναι “περίεργος” και να έχει δίψα για γνώση και για καινούριες συνεργασίες, για να μπορέσει να αισθανθεί ελεύθερος και γεμάτος με αυτό που κάνει.
-Παράλληλα αυτό το διάστημα ετοιμάζετε και δύο νέα πρότζεκτ, το «ΚΥΜΑ» και το «Une attraction invisible». Μιλήστε μας για αυτά.
-Το «ΚΥΜΑ” και το σόλο "Une attraction Invisible" είναι επηρεασμένα από τα ποιήματα του ποιητή των Σούφι E. Rûmi. Ο Rûmi μιλάει για τη σχέση του ανθρώπινου είδους με το θείο (το Θεό). Αυτό που με τράβηξε σε αυτόν τον ποιητή είναι η αίσθηση της μεταμόρφωσης και της αγάπης που μπορούν να κάνουν κάποιον πιο δυνατό στις δυσκολότερες συνθήκες και επίσης η πάλη που μπορεί να αισθανθεί ο καθένας μας και μας κάνει να έχουμε την ανάγκη να πιστεύουμε στο θείο σε κάτι που μπορεί να μας προστατεύσει και να μας οδηγήσει στο ταξίδι της ζωής μας.
Το σόλο «Une attraction invisible» θα το παρουσιάσω στις 4/1/2013 στην Αθήνα και χαίρομαι πολύ που θα το μοιραστώ με το ελληνικό κοινό!
Το σεμινάριο που θα γίνει στις 27-28-29 Δεκεμβρίου ώρες 11.00-14.00 στο
studio χορού ΚΙΝΟΥΜΕ (Καμβουνίων 9 _πλατεία Συντριβανίου είσοδος Β _1ος όροφος) απευθύνεται σε όσους ασχολούνται πρακτικά με τον χορό και το θέατρο.
Κόστος συμμετοχής: 65 ευρώ για τους μαθητές του studio, 75 ευρώ για κρατήσεις θέσεων από τις 19/12. Πληροφορίες: τηλ _2310 241 871 _ΔΕ-ΠΑ 5.00-9.00 και στο 6945 729254, [email protected], http://www.facebook.com/kinoumestudio
*Σεμινάριο θα γίνει και στην Αθήνα με αφορμή την παράσταση «Une attraction invisible». Πληροφορίες - συμμετοχές: Κ.6973331497, email: [email protected], f/b:http://www.facebook.com/groups/dance14day/.