Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Κάτι περίεργο συμβαίνει στο υπόγειο της οδού Αντωνίου Καμάρα 3. Τα βράδια ένας νεαρός αθώος φοιτητής συναντά μια κοπέλα και θέλει να μπει στο σπίτι της και να γνωρίσει τους περίεργους ενοίκους που μένουν εκεί. Αυτά εκτυλίσσονται επί σκηνής στο Στούντιο Όρα όπου φιλοξενείται η παράσταση «Η Σονάτα των φαντασμάτων» από την ομάδα Angelus Novus.
«Είναι μια πορεία ζωής που οδηγεί από την αθωότητα στο έγκλημα και από κει στη γνώση», δήλωσε στον «Τ.Θ.» ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης που έχει κάνει την απόδοση του κειμένου του Αύγουστου Στρίντμπεργκ στα ελληνικά και υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Στο έργο ο συγγραφέας μας δείχνει ότι «υπάρχει μια διαφθορά πίσω από την πολύ ωραία επιφάνεια». Και αν η «Σονάτα» είναι από τα ελάχιστα παιγμένα έργα αυτό λειτούργησε ως πρόκληση για τον κ. Κωνσταντινίδη.
-Η «Σονάτα των φαντασμάτων» είναι ένα έργο που δεν ανεβαίνει συχνά και είναι δυσερμήνευτο. Πώς το επιλέξατε; Σας δυσκόλευσε;
-Σαφώς έχει δυσκολίες και γι’ αυτό το επέλεξα. Αυτές οι δυσκολίες λειτουργούν ως πρόκληση για το σκηνοθέτη. Το ίδιο το έργο το θεωρώ ένα από τα καλύτερα του Στρίντμπεργκ και της παγκόσμιας δραματουργίας γενικά.
-Εσείς πώς δουλέψατε πάνω στο έργο; Είχατε δει κάποια άλλη παράσταση;
-Όχι δεν είχα δει καμία άλλη παράσταση. Άρχισα να το σκέφτομαι πριν 2-3 χρόνια. Την εποχή εκείνη είχα ασχοληθεί με τον Μέτερλινγκ. Δεν ξέρω αν το ένα έφερε το άλλο. Πολύ πιθανόν. Αλλά από τότε άρχισα να ασχολούμαι με τη «Σονάτα των φαντασμάτων» και ήθελα να την ανεβάσω μια μέρα. Αυτό έγινε πραγματικότητα φέτος.
Υπάρχουν έργα που μου κάνουν μια φοβερή εντύπωση και θέλω να ασχοληθώ με αυτά. Διαβάζω λοιπόν γύρω από αυτά πολύ χρόνο πριν, και κάποια στιγμή όταν νιώθω έτοιμος για να τα αντιμετωπίσω, τότε μπαίνω στη διαδικασία των προβών, του ανεβάσματος δηλαδή του έργου.
-Επιλέξατε για όλους τους ρόλους νέους ηθοποιούς. Γιατί;
-Ενώ στην αρχή όσο δούλευα το ελληνικό κείμενο της «Σονάτας» είχα κάνει πρόταση σε γνωστούς ηθοποιούς μεγαλύτερης ηλικίας που θα ανταποκρίνονταν καλύτερα στις ηλικίες του έργου, μου ήρθε ξαφνικά η ιδέα ότι δεν θα ταίριαζε σε μένα να βάλω ηθοποιούς που θα ανταποκρίνονται ηλικιακά στους ρόλους. Το όλο έργο είναι ένα όνειρο, επομένως στα όνειρα οι ηλικίες ξέρετε είναι κάτι πολύ σχετικό. Δεν πρόκειται για ένα έργο ρεαλισμού. Αν είχα έναν Τσέχωφ πιθανόν να το σκεφτόμουν πάρα πολύ. Αλλά εδώ τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Τα πρόσωπα είναι ταυτόχρονα ζωντανοί και νεκροί. Φαντάσματα και κάτι άλλο, επομένως η ηλικία δεν παίζει και τόσο ρόλο.
-Και τι θα λέγατε στο κοινό που θα ενδιαφέρονταν να δει την παράσταση; Ποια είναι με δυο λόγια η υπόθεση;
-Ας πούμε ότι είναι η πορεία ενός ιδεαλιστή φοιτητή, αθώου στην αρχή, από το εξωτερικό ενός σπιτιού στο εσωτερικό του. Αυτό το σπίτι και οι ένοικοί του, κυρίως μια νεαρή κοπέλα, τον έλκουν φοβερά και επομένως θέλει να διεισδύσει σε αυτό και να δει από κοντά τί γίνεται.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μύηση στη ζωή, μια πορεία ζωής που οδηγεί από την αθωότητα στο έγκλημα και από κει στη γνώση. Οι κάτοικοι αυτού του σπιτιού είναι ασυνήθιστοι και περίεργοι και υπάρχουν άφθονα κωμικά στοιχεία, χιούμορ, αλλά η κατάληξη είναι μάλλον τραγική. Δεν μπορώ όμως να πω περισσότερα γιατί νομίζω ότι θα χαλάσω την έκπληξη.
Να προσθέσω μόνο ότι σε πολλά σημεία θυμίζει παραμύθι. Μπλέκει γέρους, μάγους, που βοηθούν τους νεαρούς να κατακτήσουν την καρδιά της αγαπημένης τους κλπ…
-Η αναφορά στο σήμερα;
-Αν ο θεατής θέλει να κάνει συνειρμούς με την επικαιρότητα είναι ελεύθερος να το κάνει. Βέβαια ο κόσμος που παρουσιάζεται σε αυτό το έργο ενώ εξωτερικά είναι ελκυστικός σιγά σιγά αποδεικνύεται απατηλός και εγκληματικός. Δηλαδή υπάρχει μια διαφθορά πίσω από την πολύ ωραία επιφάνεια. Αυτό λέει ο Στρίντμπεργκ.
-Τι σας γοητεύει στον Στρίντμπεργκ;
-Είναι ένας πολύπλευρος συγγραφέας και ανάλογα με την περίοδο που διανύει πολύ διαφορετικός. Δηλαδή έχουμε μια περίοδο ποιητική με ιστορικά έργα, μια περίοδο με ρεαλιστικά και νατουραλιστικά δράματα, μια περίοδο με μεταφυσικά δράματα όπως είναι και η «Σονάτα των φαντασμάτων». Και τα έργα του προαναγγέλλουν όλες τις πρωτοπορίες του 20ου αιώνα, για να μην πω και του 21ου. Ιδίως η «Σονάτα» ανοίγει το δρόμο στον εξπρεσιονισμό, στον σουρεαλισμό, στο θέατρο της σκληρότητας του Αρτώ, ακόμη και στο theatre on your face, δηλαδή Σάρα Κέιν, ενώ υπάρχουν και άλλοι σύγχρονοι συγγραφείς όπως ο Μπέκετ που επηρεάζονται από τον Στρίντμπεργκ.
Πρόκειται για έναν συγγραφέα που είναι ένα μεγάλο χωνευτήρι. Μέσα του βρίσκουμε και τον Σαίξπηρ και τον Γκαίτε, για να αναφερθούμε σε δύο μεγάλες μορφές.
Παράλληλα είναι και ένα χωνευτήρι φιλοσοφικών ιδεών του Νίτσε, του ινδουισμού, του βουδισμού. Όλα αυτά βρίσκονται στη «Σονάτα» και ταυτόχρονα είναι μια μήτρα θα έλεγα του μέλλοντος. Είναι από τους πιο ενδιαφέροντες συγγραφείς, πολύπλευρος, όπως προανέφερα, και έχει ασχοληθεί με πολλά και διαφορετικά πράγματα. Άλλη είναι η περίοδος που γράφει τη «Δεσποινίδα Τζούλια» όπου μπορούμε να πούμε ότι είμαστε στο νατουραλισμό, ρεαλισμό και άλλη η περίοδος της «Σονάτας» ή του «Ονειροδράματος».
Συγγραφέας: Αύγουστος Στρίντμπεργκ, Απόδοση στα ελληνικά – Σκηνοθεσία: Δαμιανός Κωνσταντινίδης, Σκηνκά – Κοστούμια – Φωτισμοί: Απόστολος Αποστολίδης, Μουσική: Κωστής Βοζίκης, Μακιγιάζ: Μελίνα Γλαντζή, Βοηθός σκηνοθέτη: Αντιγόνη Μπάρμπα, Βοηθός ενδυματολόγου: Διδώ Γκόγκου.
Παίζουν: Δέσποινα Κολτσιδοπούλου, Αντιγόνη Μπάρμπα, Αναστασία Μιροσνιτσένκο, Πέτρος Παπαζήσης, Νίκος Πολοζιάνης, Κωστής Ραμπαβίλας, Αναστάσης-Δημήτρης Ροϊλός, Γιώργος Σοφικίτης, Στεργιάνα Τζέγκα.
Παραστάσεις για τη «Σονάτα των φαντασμάτων» μέχρι τις 13/1 κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.15 και Κυριακές στις 20.00 στο Στούντιο Όρα (Αντ.Καμάρα 3, έναντι ΧΑΝΘ). Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (φοιτητικό, ομαδικό, Ο.Λ.Μ.Ε.), 5 ευρώ (ατέλειες, Ο.Α.Ε.Δ.). Κρατήσεις: 2310232799 και 6945373811.