">
του Γιώργου Παπαδημητρίου
«Η Ελλάδα είναι ένα ευρωπαϊκό κράτος δικαίου και υποχρέωση μας είναι να εξασφαλίσουμε τη δυνατότητα ξένων επενδύσεων στη χώρα.» Την παραπάνω δήλωση πραγματοποίησε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νικόλαος Δένδιας, πριν από τέσσερις ημέρες επ’ αφορμής της επίθεσης στις εγκαταστάσεις της εταιρίας «Ελληνικός Χρυσός» στη Χαλκιδική. Η δήλωση αυτή αποτελείται από δύο σκέλη και θα καταπιαστούμε με το καθένα ξεχωριστά. Το πρώτο δεν επιδέχεται ιδιαίτερης σοβαρής κριτικής και χρησιμεύει απλώς στο να μας φτιάξει το κέφι και στο να σκάσει ένα χαμόγελο το χειλάκι μας. Εκτός αν ο Νικόλαος Δένδιας αντιλαμβάνεται το κράτος δικαίου ως ένα κράτος προληπτικού εκφοβισμού, περιστολής των συνταγματικά κατοχυρωμένων ελευθεριών και ποινικοποίησης της αμφισβήτησης προς τις αποφάσεις της εξουσίας. Το δεύτερο σκέλος όμως είναι σαφώς πιο ενδιαφέρον…
Η αναγκαιότητα των ξένων επενδύσεων λοιπόν, οι οποίες θα επιφέρουν την πολυπόθητη και σχεδόν μεταφυσική πλέον «ανάπτυξη». Με το ζήτημα έχουμε ασχοληθεί εκτενώς και στο παρελθόν αλλά μία επαναληψούλα ποτέ δεν έβλαψε κανέναν, ούτε καν τους πιο επιμελείς μαθητές. Προκειμένου λοιπόν μία επένδυση να είναι ουσιαστικά και όχι μόνο τυπικά επωφελής θα πρέπει πρωτύτερα να διασφαλιστούν ορισμένα πραγματάκια και στον αντίποδα, να μην ισχύσουν κάποια άλλα. Όπως ας πούμε το αντίτιμο για την παραχώρηση μιας δυνατότητας (της εξόρυξης μεταλλευμάτων εν προκειμένω) να μην είναι ευτελές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το αντίτιμο είναι ευτελέστατο από όποια άποψη και να το δει κανείς. Σε σχέση με την υπολογισθείσα πραγματική αξία των μεταλλευμάτων, σε σχέση με την αγοραία αξία των μεταλλείων, όπως αυτή έχει ορισθεί από διεθνείς οίκους αξιολόγησης, καθώς και σε σχέση με τη σημερινή χρηματιστηριακή αξία των μεταλλείων.
Από εκεί και πέρα, εγείρονται πολλά και διάφορα άλλα ζητήματα, για τα οποία προφανώς δεν ιδρώνει το αυτί του Νικόλαου Δένδια. Το ελληνικό κράτος δεν θα καρπωθεί τίποτα απολύτως με τη μορφή εισφορών λόγω του πανάρχαιου ισχύοντος χουντικού Μεταλλευτικού Κώδικα. Η διαδικασία με την οποία παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των 317 χιλιάδων στρεμμάτων στη Χαλκιδική στην εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» παραβιάζει σχεδόν κάθε κανόνα διαφάνειας που έχει ποτέ θεσπιστεί. Περαιτέρω, υπάρχει και το θέμα της συνεχιζόμενης και εντονότατης καταστροφής του φυσικού πλούτου της περιοχής και η επακόλουθη ραγδαία υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων των γύρω περιοχών. Αυτό φυσικά είναι κάπως δύσκολα αντιληπτό για τον ελληνικό λαό, ο οποίος ακόμη και στις πυρκαγιές θεωρεί σημαντικότερες τις παράνομες μεζονέτες από τις δασικές εκτάσεις, τη χλωρίδα και την πανίδα.
Με μία μάλλον απλή επαγωγική συλλογιστική λοιπόν, μπορούμε εύκολα να καταλήξουμε σε δύο πιθανά συμπεράσματα. Είτε όλοι οι επικεφαλής της πολιτικής εξουσίας του τόπου είναι καταφανώς περιορισμένης νοημοσύνης και αδυνατούν να διακρίνουν όλα τα παραπάνω είτε απλώς μένουν σταθεροί στις ξύλινες και politically correct τοποθετήσεις τους, ποντάροντας στη δική μας περιορισμένη νοημοσύνη και παντελή αδιαφορία. Κάποιος πάντως θα έπρεπε να ξεκαθαρίσει στον Νικόλαο Δένδια και το υπόλοιπο παρεάκι πως αν υφίσταται κάποιος αποτρεπτικός παράγοντας για την προοπτική επωφελών επενδύσεων (όχι δηλαδή σαν κι αυτή της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική…) σίγουρα δεν θα είναι επιθέσεις παρόμοιες με αυτή που έγινε πρόσφατα στις Σκουριές. Η πιο σοβαρή τροχοπέδη για την υλοποίηση επωφελών επενδυτικών πλάνων στην Ελλάδα μάλλον έγκειται σε διαιωνισμένες καταστάσεις και πρακτικές που ισχύουν στη χώρα μας. Όπως ο γραφειοκρατικός δαίδαλος του ελληνικού κράτους, οι πανταχού παρούσες και εξαιρετικά πολύπλοκες πελατειακές σχέσεις, η μη τήρηση κάθε είδους δεσμεύσεων και υποχρεώσεων χάρη σε παραθυράκια, χαραμάδες και φινιστρίνια των νόμιμων διαδικασιών.
Το αποτέλεσμα στην παρούσα στιγμή είναι η δημιουργία ενός κλίματος τρομοκράτησης των διαφωνούντων και ανεπίτρεπτου κατασταλτικού ελέγχου ακόμη και των απόψεων που είναι αντίθετες προς τα κυβερνητικά πλάνα. Πιστά εξάλλου στη διαχρονική τους στάση, τα εγχώρια μεγάλου βεληνεκούς ΜΜΕ τώρα μπήκαν στον κόπο να ασχοληθούν με το φλέγον αυτό ζήτημα και φυσικά με τρόπο λαϊκίστικο και προβοκατόρικο. Την εποχή που έπρεπε να λειτουργήσουν ως πηγή ενημέρωσης και αποκάλυψης των σκανδάλων και των ατασθαλιών της όλης υπόθεσης απλώς πετούσαν ως συνήθως αϊτό. Είμαστε που είμαστε μία ωραία ατμόσφαιρα, έρχονται και οι δηλώσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου να δέσουν το γλυκό. Πέρα από το must που επιτάσσει η εποχή, «των εικόνων που βλάπτουν τη χώρα και πρέπει να καταδικάζονται απερίφραστα» και μπλα μπλα μπλα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος προέβη και σε μία συμπληρωματική δήλωση. Κατηγόρησε εμμέσως την αξιωματική αντιπολίτευση για την εκκόλαψη ενός άτυπου κινήματος ανυπακοής.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι εξαιρετικά καταρτισμένος σε όλα τα δικονομικά ζητήματα και είναι εξπέρ σε κάθε είδους νομικίστικα τερτίπια. Παρόλα αυτά, οι επιδόσεις του στην πολιτική φιλοσοφία δεν δείχνουν να κυμαίνονται σε υψηλά επίπεδα. Καλό θα ήταν επομένως να μην πιάνει στο στόμα του έννοιες που ως εξουσιολάγνος που είναι, αδυνατεί να κατανοήσει έστω και στο ελάχιστο. Η ανυπακοή αγαπητέ Ευάγγελε Βενιζέλο δεν καπελώνεται ούτε περιχαρακώνεται στα όρια κανενός κοινοβουλευτικού κόμματος. Είναι σφόδρα προσβλητικό και μειωτικό να θεωρείς τους πολίτες που αντιτίθενται στα πλάνα της υπόθεσης του χρυσού στη Χαλκιδική πρόβατα που περιμένουν να καθοδηγηθούν από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τον κάθε ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Η ανυπακοή δεν είναι προϊόν κάποιων διαβολικών μυαλών όπως φαντασιώνεσαι, ούτε είναι κάποια λοβοτομημένη άρνηση των πάντων με σκοπό να τα κάνει όλα μπουρδέλο. Η ανυπακοή, στη σωστή και καταρτισμένη της μορφή, είναι αντίδραση τιμίων, ευαίσθητων και αξιοπρεπών ανθρώπων που βλέπουν να θίγονται η τιμιότητα, η ευαισθησία και η αξιοπρέπειά τους. Η ανυπακοή είναι υποχρέωση του κάθε λογικού ανθρώπου όταν οι περιστάσεις και οι συνθήκες το απαιτήσουν.
