">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
«Οι Έλληνες έχουν την επιλογή. Είτε θα κάνουν μεταρρυθμίσεις εντός της ευρωζώνης, είτε δεν θα κάνουν μεταρρυθμίσεις και θα φύγουν. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει», προειδοποίησε με συνέντευξή του στην Μπιλντ ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας, ο γνωστός μας Φίλιπ Ρέσλερ. Στην Αθήνα, όμως, δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε δεύτερος δρόμος, ούτε επιλογή. Μέσα από μια ακατάσχετη κινδυνολογία και τρομοκρατία, με μπαμπούλες την έξοδο από την ευρωζώνη και την Ε.Ε., φτάσαμε στην πολυπόθητη συναίνεση, την οποία απαιτούσε η Ευρώπη, ώστε να γνωρίζει πως ακόμη και σε περίπτωση εκλογών οι δικές της συμφωνίες θα ισχύουν. Προφανώς, όλα αυτά έγιναν ερήμην του ελληνικού λαού, με γνώμονα την ολοκλήρωση του μεθοδικά καταστροφικού δρόμου που υπηρέτησαν πιστά επί δεκαετίες τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ. Η ΝΔ απέταξε πάραυτα τον δρόμο του «αντιμνημονιακού αγώνα», της «λαϊκής νομιμοποίησης», της «επαναδιαπραγμάτευσης» και συνέπραξε με την λαομίσητη κυβέρνηση, οδηγώντας σε κατάρρευση τις ούτως ή άλλως ψευδεπίγραφες εναλλακτικές που έως τώρα πρέσβευε.
Η νέα κυβέρνηση πλέον θα έχει τρεις στόχους. Πρώτον, να περάσει τη νέα δανεική σύμβαση, κάτι που θα γίνει μάλιστα με συντριπτική πλειοψηφία τώρα που οι μάσκες βρίσκονται θρυμματισμένες στον αντιλαϊκό Καιάδα. Παρεπόμενο τούτων θα είναι και η 6η δόση, πιθανώς συνοδευόμενη από νέα μέτρα. Δεύτερον, είναι σαφές πως η κυβέρνηση με μη πολιτικά πρόσωπα θα έχει εφαρμοστικό χαρακτήρα, ώστε να υλοποιηθούν όλα τα νομοθετημένα μέτρα που έως τώρα συναντούν μεγάλη λαϊκή αντίδραση. Η εφεδρεία, οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, το άνοιγμα των επαγγελμάτων, αλλά και το μεγάλο ξεπούλημα των ιδιωτικοποιήσεων θα είναι στην πρώτη γραμμή. Μετά την έγκριση της αποικιακής σύμβασης και την πραγμάτωση των μέτρων θα φτάσουμε στον τρίτο στόχο. Τη διεξαγωγή των εκλογών. Μια αλλοιωμένη διαδικασία, με τον ελληνικό λαό να διαλέγει μεταξύ σφύρας και άκμονος, αφότου το μέλλον του θα έχει υπογραφεί, προδιαγραφεί και σφραγιστεί.
Πως φτάσαμε εδώ όμως; Καταλύτης ήταν βεβαίως η αναγγελία του δημοψηφίσματος. Είχαμε πει ευθύς εξ αρχής πως θα οδηγήσει σε απογύμνωση της πολιτικής σκηνής της Ελλάδας. Όπως και έγινε, με τις μνημονιακές δυνάμεις και την ΝΔ να τάσσονται αναφανδόν υπέρ της σύμβασης και κατά της επιλογής του λαού. Αυτό δεν σημαίνει πως το δημοψήφισμα δεν ήταν ένας πολιτικός εκβιασμός πόλωσης, από τον αριβίστα τέως πρωθυπουργό, του οποίου η δουλικότητα προς τους ευρωπαίους εταίρους, μια μέρα μετά την αναγγελία, δημιουργεί σαφέστατες υποψίες ενός προδιαγεγραμμένου σχεδίου. Ταυτόχρονα βέβαια, έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο οι εξωτερικοί εκβιασμοί. Η Ε.Ε. και η ηγέτιδα Γερμανία, οι ΗΠΑ και το Δ.Ν.Τ., μέχρι και η εκκλησία με την παρέμβαση Ιερώνυμου άσκησαν τρομερή πίεση για την «συναίνεση» που θα οδηγήσει τη χώρα στην υιοθέτηση όλων, μηδενός εξαιρουμένου, των κηδεμονικών απαιτήσεων. Όλα υπέρ μιας διαστρεβλωμένης Ευρωπαϊκής ιδέας που γίνεται ολοένα και περισσότερο απεχθής για εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες, όπως δείχνει δημοσκόπηση της Public Issue, με το 44% να έχει αρνητική γνώμη για το ιδεώδες που μετατράπηκε σε δυνάστη.
Η μεγάλη συναίνεση
Αναφερθήκαμε στην συντριπτική πλειοψηφία της βουλής που θα ψηφίσει υπέρ της δανειακής σύμβασης. Οι απειλές της Ευρώπης έπιασαν τόπο και η τέως αντιμνημονιακή ΝΔ, με όλα τα «εξαπτέρυγα» του ΠΑΣΟΚ, ακόμη και με κομμάτια της Αριστεράς, όπως του κ. Φώτη Κουβέλη, όχι μόνο θα ψηφίσουν την σύμβαση αλλά θα καθυστερήσουν τις εκλογές, ώστε οι άφθαρτοι τεχνοκράτες να υλοποιήσουν τα επονείδιστα μέτρα.
Τα κόμματα αυτά, με πρώτο και καλύτερο την ΝΔ, βρίσκονται πλέον από την αντιπολίτευση στην συγκυβέρνηση. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όντας τα δυο κόμματα που είχαν πίσω τους πάνω από το 80% των Ελλήνων, ο αμιγώς προσιτός στόχος είναι η καταπράυνση των αντιδράσεων και ο άμεσος πλέον εκφοβισμός του ελληνικού λαού που δεν θα μπορεί να πιστέψει σε κάποιον άλλο δρόμο, τον οποίο δήθεν πρέσβευε η ΝΔ. Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι απαιτήσεις των Ευρωπαίων και των ντόπιων συμφερόντων που εξυπηρετούνται από την πολιτική του μνημονίου (σε βαθμό να την διανθίζουν μάλιστα) θα διεκπεραιωθούν πλήρως, και από νομοθετημένες προθέσεις θα προχωρήσουν στην αδιαμέλιστη υλοποίηση.
Αν όμως οι αντιδράσεις συνεχιστούν, τότε είναι σαφές πως η μοναδική αντιπολίτευση, η οποία μπορεί να εκφράσει τις τεράστιες μάζες του λαού που οδηγούνται στην εξαθλίωση, είναι η Αριστερά. Έχοντας χάσει ήδη ενάμιση χρόνο σε μια ήπια (δεδομένων των συνθηκών) κριτική των κυβερνώντων, η Αριστερά ενωμένη (από το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ μέχρι την εξωκοινοβουλευτική μάχιμη Αριστερά) θα μπορούσε να διεκδικήσει ανοικτά πλέον την εξουσία. Επαναλαμβάνουμε πως με τις παρούσες συνθήκες, φαίνεται εξαιρετικά πιθανή μια μεγάλη εκλογική επιρροή της Αριστεράς, η οποία συντεταγμένα με άξονα την δημιουργία μιας άλλης προοπτικής, μπορεί ακόμη και να κερδίσει τις εκλογές. Διαφορετικά, είναι σαφές πως η συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ θα είναι αναπόφευκτη τώρα και στο μέλλον.
Ευρώ-λιτότητα στο Παρίσι
«Ο προϋπολογισμός του 2012 θα είναι ένας από τους πιο αυστηρούς που έχει δει η Γαλλία από το 1945» δήλωσε ο Φρανσουά Φιγιόν το περασμένο Σάββατο. Αποκαλυπτική δήλωση του Γάλλου πρωθυπουργού για την αιματηρή λιτότητα που συνοδεύει κάθε κρίση, φορτώνοντας το κόστος στους λαούς. Από την Λίμαν Μπράδερς μέχρι την Ελλάδα το σενάριο είναι πάντα το ίδιο.
Μέτρα ύψους 100 δις ευρώ ανακοίνωσε ο Φιγιόν, ώστε να επιτευχθεί δημοσιονομική πειθαρχία μέχρι το 2016. Το πρόγραμμα λιτότητας περιλαμβάνει αύξηση του ΦΠΑ από 5,5% στο 7%, αύξηση κατά 5% της φορολογίας των επιχειρήσεων και επίσπευση κατά ένα έτος (από το 2018 στο 2017) της εφαρμογής της αύξησης του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 έτη. «Έχει έλθει η ώρα για την αναπροσαρμογή των προσπαθειών της Γαλλίας. Με τον πρόεδρο έχουμε μόνο ένα στόχο: να προστατεύσουμε το γαλλικό λαό από τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τώρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες» δήλωσε ο Φρανσουά Φιγιόν, σύμφωνα με το δίκτυο France 24.
«Πιστεύω ότι οι πολίτες γνωρίζουν τώρα τους κινδύνους για τη ζωή και το μέλλον που δημιουργούν το χρέος και το έλλειμμα. Η χρεοκοπία δεν είναι πλέον μία αφηρημένη έννοια. Η οικονομική και κοινωνική μας κυριαρχία απαιτεί παρατεταμένες συλλογικές προσπάθειες και ακόμη περισσότερες θυσίες» ανέφερε. Και συνέχισε λέγοντας ότι «για να φθάσουμε σε μηδενικό έλλειμμα ως το 2016, που είναι στόχος μας, θα πρέπει να εξοικονομήσουμε λίγο πάνω από 100 δισ. ευρώ».
Ο Μπερλουσκόνι θέλει να μοιάσει στον Παπανδρέου
Στα βήματα του Γιώργου Παπανδρέου θα βαδίσει ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ιλ Φόλιο. O Ιταλός πρωθυπουργός θα παραιτηθεί, αλλά αφού λάβει πρώτα ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή (η ψηφοφορία θα λάβει χώρα σήμερα το απόγευμα), ανέφερε ο δημοσιογράφος Τζουλιάνο Φεράρα. «Ο Μπερλουσκόνι θα παρουσιασθεί ενώπιον της Βουλής και της Γερουσίας, θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης για να εγκρίνει το νόμο οικονομικής σταθερότητας και την τροπολογία που περιέχει μέρος των μέτρων που ζήτησε η Ευρώπη, και μετά από ένα λεπτό θα ανακοινώσει ότι παραιτείται, ζητώντας εκλογές για τον Ιανουάριο», έγραψε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας.
Χθες το πρωί οργίασε η φημολογία ότι ο Μπερλουσκόνι θα εγκαταλείψει τον πρωθυπουργικό θώκο. Η είδηση ανέβασε το χρηματιστήριο μέχρι που ο Καβαλιέρε με δηλώσεις του στην εφημερίδα Λίμπερο διέψευσε κάθε πιθανότητα αποχώρησης. Η διάψευση συνέχισε την κατρακύλα της Ιταλίας, η οποία μόλις προ 3 ημερών προσκάλεσε την εποπτεία του ΔΝΤ. Νέα άνοδος των σπρεντ στις 480 μονάδες, αλλά και της απόδοσης των δεκαετών ομολόγων του ιταλικού δημοσίου στο πρωτοφανές 6,58%.
