">
Ανταπόκριση: Λευτέρης Αδαμίδης
Η μεγάλη γιορτή του παγκόσμιου σινεμά άνοιξε τις πόρτες της με σύμμαχο ένα σχεδόν καλοκαιρινό καιρό και τα πλήθη των δημοσιογράφων και των επαγγελματιών του κινηματογράφου να συρρέουν και φέτος στην ακριβή Κρουαζέτ σε πείσμα κάθε οικονομικής κρίσης και δυσπραγίας. Πανηγυρικοί οι τόνοι λοιπόν σε κάθε επίπεδο και ποιος στα αλήθεια θα μπορούσε να σκεφτεί καλύτερη πρεμιέρα από τα «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» του Γούντι Άλεν. Ο διευθυντής του φεστιβάλ Τιερί Φρεμό δικαιολογημένα διάλεξε για αρχή μια ταινία διαφήμιση για τη Γαλλία και το Παρίσι σκηνοθετημένη από έναν από τους αγαπητούς στις Κάννες σκηνοθέτες και ακολουθούμενη από σταρ όπως ο Όουεν Γουίλσον, ο Άντριαν Μπρόντι, η Μαριόν Κοτιγιάρ και βέβαια η Κάρλα Μπρούνι έστω και αν εμφανίζεται για λίγα λεπτά. Αρκετοί θα πουν ότι ο Γούντι Άλεν ποντάροντας στο ευρωπαϊκό κοινό κολακεύει τους Γάλλους και την αγαπημένη του Ευρώπη γενικότερα όπου έτσι και αλλιώς είχε πάντοτε μεγαλύτερη επιτυχία από ό,τι στην πατρίδα του όμως η τελευταία δημιουργία του είναι από τις καλύτερες της τελευταίας περιόδου του και στέκεται επάξια στο ύψος των μεγάλων στιγμών του. Το φαντεζίστικο σενάριο έχει για κεντρικό ήρωα έναν αμερικανό σεναριογράφο (ένας φοβερός Όουεν Γουίλσον) που προσπαθεί να ολοκληρώσει το πρώτο του μυθιστόρημα, αλλά βρίσκεται σε δημιουργικό αδιέξοδο ενώ την ίδια στιγμή περνά με την αγαπημένη του λίγες μέρες στο Παρίσι λίγο πριν το γάμο τους. Αναζητώντας την έμπνευση θα βρεθεί ούτε λίγο ούτε πολύ με ένα μαγικό τρόπο σε ένα ταξίδι στο παρελθόν αναζητώντας ιδέες μέσα από συναντήσεις με σπουδαίες μορφές από την ευρωπαϊκή καλλιτεχνική πρωτοπορία της δεκαετίας του ’20 όπως τον Πάμπλο Πικάσο, τον Μάν Ρέι, τον Σκοτ Φιτζέραλντ και τον Λουίς Μπουνιουέλ, μεταξύ άλλων. Ο Άλεν φτιάχνει μια απολαυστική παλιομοδίτικη κομεντί στα χνάρια του αριστουργηματικού «Πορφυρού Ρόδου του Καΐρου» και ταυτόχρονα ένα γλυκόπικρο σχόλιο για την αδυναμία του καλλιτέχνη να συμβιβαστεί με την εποχή του αναζητώντας πάντα τη «Χρυσή Εποχή» στο παρελθόν. Στο δυνατό ξεκίνημα ήρθε λίγο αργότερα κα προστεθεί η προβολή της πρώτης ταινίας του διαγωνιστικού τμήματος «Sleeping Beauty» της πρωτοεμφανιζόμενης Τζούλια Λι από την Αυστραλία. Μια ταινία που σίγουρα δίχασε και άφησε αμήχανους αρκετούς κριτικούς. Η Τζούλια Λι χτίζει μεθοδικά ένα ονειρικό ταξίδι σεξουαλικής και όχι μόνο χειραφέτησης μια νεαρής κοπέλας η οποία αναλαμβάνει να χρηματοδοτήσει τις σπουδές της στο πανεπιστήμιο προσφέροντας τις υπηρεσίες της σε γηραιούς ευκατάστατους κυρίους. Με την ιδιαιτερότητα ότι όλα αυτά συμβαίνουν κάθε φορά ενώ βρίσκεται σε ύπνωση χωρίς να μπορεί να θυμηθεί μετά οτιδήποτε από ό,τι της έχει συμβεί. Δεν θέλουμε να αποκαλύψουμε περισσότερα και να χαλάσουμε καμία από τις εκπλήξεις ενός εξαιρετικού ντεμπούτου που παντρεύει τον εφιαλτικό κόσμο του Ντέιβιντ Λιντς με την «Ωραία της Ημέρας» του Λουίς Μπουνιουέλ κάνοντας ένα εξαιρετικό σχόλιο πάνω στη σεξουαλικότητα και το θάνατο. Σίγουρα μια από τις ταινίες που θα συζητηθούν και στα βραβεία και που θα δούμε και στην Ελλάδα το χειμώνα καθώς έχει ήδη αποκτήσει ελληνική διανομή.
