">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Είναι πολύ δύσκολο πλέον να παρακολουθήσεις τους εκπροσώπους του κυβερνώντος κόμματος. Είναι οδυνηρό και ψυχοφθόρο. Για τους δυνατούς αυτούς ανθρώπους που κατάφεραν να παρακολουθήσουν τον μπαρουτοκαπνισμένο, από το ταξίδι του στις ΗΠΑ, Β. Βενιζέλο, ο υπερ-υπουργός είχε ένα δωράκι. Ανακοίνωσε τη συντεταγμένη αναδημιουργία αυτού που κάποτε θα ονομαστεί «ελληνικό μοντέλο», δηλαδή την πρότυπη συλλογική τιμωρία των πολιτών και έριξε την ευθύνη για την τραγική κατάσταση της χώρας σε όλους τους Έλληνες ανεξαιρέτως. Εξ ου και το τέλος ακινήτων, σύμφωνα με το Β. Βενιζέλο, έρχεται για να διορθώσει την φοροδιαφυγή όλων των Ελλήνων σε σχέση με τα ακίνητα, κάτι που έχει κοστίσει στο δημόσιο 50 δισ.
Επιπλέον, ο Β. Βενιζέλος είπε πως οι Έλληνες έχουν υψηλό βιοτικό επίπεδο, επισημαίνοντας σε άλλο σημείο πως πρέπει να πιεστούν οι αποταμιεύσεις των πολιτών. Και τότε ακούσαμε την ίδια ομιλία που έχουμε ακούσει και στο παρελθόν περί παραοικονομίας, off-shore και αδήλωτων καταθέσεων στο εξωτερικό.
Δίχως καν να εμφιλοχωρήσει στην κουβέντα το έως τώρα φορολογικό σύστημα ή κάποιος χρονικός ορίζοντας που θα ανοίξουν τα βιβλία, δεν έχουμε ακούσει πώς συνδέονται όλα αυτά με τη φοροεπίθεση και την αμείλικτη λεηλασία των εισοδημάτων όλων των Ελλήνων. Το αναδρομικό αφορολόγητο έχει στόχο τους πλέον φτωχούς και όχι αυτούς που ξεπλένουν βρόμικο χρήμα. Η νέα άμεση μείωση των μισθών στον δημόσιο τομέα, που ταυτόχρονα ρίχνει στα τάρταρα τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, ουδεμία σχέση έχει με τις εκροές εκατομμυρίων ευρώ. Οι περικοπές στις (φορολογηθείσες) συντάξεις δεν μπορούν να συνδεθούν με το οικονομικό έγκλημα, παρά τις ρητορείες.
«Δεν νοείται πτώχευση»
Παράλληλα, για ακόμη μια φορά ακούσαμε πως «δεν νοείται πτώχευση». Μπορεί να έχει βουίξει ο τόπος με την συντεταγμένη χρεοκοπία, όμως ο Β. Βενιζέλος το διαψεύδει (για τώρα). Οπότε, σύμφωνα με αυτή τη λογική, άπαξ και η χώρα δεν χρεοκοπήσει τότε θα πρέπει να επιτύχει τους στόχους για τους οποίους γίνονται και αυτές οι «θυσίες».
Ποιες είναι λοιπόν οι προβλέψεις για την υλοποίηση των στόχων στο όνομα των οποίων αφαιμάσσεται ο ελληνικός λαός; Σύμφωνα με έκθεση του ΔΝΤ, το 2012 το χρέος θα έχει φτάσει στο 190% του ΑΕΠ ενώ μόλις το 2009, όταν έγινε πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου, ήταν (σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ) στο 127%.
Παράλληλα, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αναγκάζονται να περάσουν τον (γαλλογερμανικό) «χρυσό κανόνα δημοσιονομικής πειθαρχίας», το ελληνικό έλλειμμα θα είναι στο 7%, ενώ φέτος ήταν στο 8%. Στην πραγματικότητα, ένα δράμα.
Σε αυτά τα νούμερα οφείλει να πηγαίνει το μυαλό μας κάθε φορά που οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μας επισημαίνουν, το κάνουν όπου σταθούν και όπου βρεθούν, ότι «δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση». Άλλωστε, πολύ σύντομα μπορεί να τα θυμηθεί ραγδαία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και να τα επικαλεστεί άμα χρειαστεί να προκρίνει την ελεγχόμενη χρεοκοπία ως λύση και επιτυχία.
Στους χθεσινούς Φαϊνάνσιαλ Τάιμς της Γερμανίας μια ομάδα οικονομολόγων, αποτελούμενοι από τους σοφούς της γερμανικής κυβέρνησης, ενός συμβούλου της γαλλικής κυβέρνησης, ενός οικονομολόγου του «σκιώδους» συμβουλίου της ΕΚΤ, καθώς και του εκδότη της «Οικονομικής Ανασκόπησης του ΔΝΤ, ζήτησαν ακριβώς αυτό.
«Κούρεμα» στο 50% και στήριξη των τραπεζών. Περίπου τα ίδια μηνύματα που έρχονται από τον Τίμοθι Γκάιτνερ και τον Μπάρακ Ομπάμα, που και χθες άσκησε την δική του πίεση λέγοντας πως η «ευρωπαϊκή κρίση χρέους τρομάζει τον κόσμο».
Όσο οδυνηρό και αν είναι, πρέπει να θυμόμαστε πως η ΔΕΗ μετατρέπεται σε φοροεισπρακτικό μηχανισμό («ασφάλιστρο κινδύνου» θα το λέμε). Πως περικόπτονται συντάξεις και μισθοί αντίθετα με το ευρωπαϊκό δίκαιο (συνταγματολόγοι επικαλούνται το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) για να στηρίξουν την θέση τους αυτή).
Πως το σκάνδαλο της Ζήμενς, του Βατοπεδίου και των υποβρυχίων υπήρξαν. Όσο και αν οι μνημονιακές δυνάμεις στέκονται εμπόδιο, πρέπει να θυμόμαστε και κυρίως, να δρούμε.
