">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Οι τριγμοί της αυτοκρατορίας του Μέρντοχ συνεχίζονται. Μετά τις αποκαλύψεις για τηλεφωνικές υποκλοπές, που οδήγησαν στο κλείσιμο της εφημερίδας News of the World, η βρετανική Guardian εκθέτει την κορωνίδα του Αυστραλού κολοσσού των ΜΜΕ, την εμβληματική Wall Street Journal.
Το νέο σκάνδαλο έχει ως εξής. Η Wall Street Journal ερχόταν σε συμφωνία με ευρωπαϊκές εταιρείες, οι οποίες αγόραζαν κρυφά χιλιάδες φύλλα της σε τιμή-ευκαιρία, παραπλανώντας ουσιαστικά τόσο τους αναγνώστες όσο και τους διαφημιζόμενος για την πραγματική της κυκλοφορία. Τα νούμερα είναι συντριπτικά. Εν έτει 2010, η απάτη ενίσχυσε κατά 41% την κυκλοφορίας της ευρωπαϊκής έκδοσης της εν λόγω εφημερίδας (31.000 από τα συνολικά 75.000 φύλλα).
Όπως δημοσιεύει η Guardian, η απόφαση της Wall Street Journal να αγοράζει τα δικά της φύλλα, με στόχο την άνοδο της κυκλοφορίας, ελήφθη το 2008 με ένα πρόγραμμα γνωστό ως το Ινστιτούτο της Μελλοντικής Ηγεσίας (Future Leadership Institute). Τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, η WSJ σύναψε σχέσεις με ευρωπαϊκές εταιρείες που σπονσοράριζαν σεμινάρια για φοιτητές, οι οποίοι προορίζονταν για μελλοντικοί ηγέτες. Η WSJ αντάμειβε τους σπόνσορες, δημοσιεύοντας τα ονόματά τους σε ένα ειδικό τμήμα της εφημερίδας. Οι σπόνσορες πλήρωναν την διαφήμιση αυτή αγοράζοντας αντίτυπα της WSJ σε πολύ χαμηλή τιμή, τα οποία μετέπειτα μοίραζαν στους φοιτητές. Με άλλα λόγια οι σπόνσορες είχαν διαρκή διαφήμιση από την WSJ και η WSJ ανέβαζε την κυκλοφορία της.
Το 2010 ο μεγαλύτερος σπόνσορας, η ολλανδική εταιρεία Executive Learning Partnership (ELP), απείλησε ότι θα αποχωρούσε από τη συμφωνία. Η ELP και μόνο ήταν υπεύθυνη για το 16% της κυκλοφορίας της WSJ στην Ευρώπη (12.000 φύλλα τη μέρα) και πλήρωνε μόλις 1 σεντ το φύλλο. Η εταιρεία είχε παραπονεθεί ότι η διαφήμιση που λάμβανε από την WSJ δεν ήταν ανάλογη του ποσού που πλήρωνε. Στις 9 Απριλίου 2010, ο Αντριου Λάνγκχοφ, διευθυντής Ευρώπης της Dow Jones, «μαμάς» εταιρείας της WSJ έστειλε email στην ELP για να προτείνει νέα συμφωνία: η ELP θα συνέχιζε να αγοράζει 12.000 φύλλα την ημέρα στην ίδια τιμή και ως αντάλλαγμα θα είχε, μεταξύ άλλων, δωρεάν διαφήμιση στην WSJ και «τουλάχιστον τρία άρθρα για τις δραστηριότητες της εταιρείας».
Η παραίτηση του Λάνγκχοφ
Η υπόθεση με την ολλανδική εταιρία ELP είναι ο λόγος που επικαλείται η WSL για την παραίτηση του Λάνγκχοφ την περασμένη Τρίτη. Συγκεκριμένα, η WSJ είχε δημοσιεύσει δυο άρθρα, τα οποία επί μακρών ανέφεραν έρευνες της εν λόγω εταιρίας, δίχως να ενημερώνουν τους αναγνώστες για την συμφωνία που έκλεισε ο Λάνγκχοφ.
Ωστόσο, τα προβλήματα με την ELP δεν σταμάτησαν τον Απρίλιο του 2010. Το φθινόπωρο του ’10 η ELP προφασίστηκε πως δεν ήταν ικανοποιημένη σε σχέση με την ανταπόδοση που έχει από την συμφωνία με την WSJ και απειλούσε πως δεν θα πληρώσει ένα ποσό της τάξεως των 15.000 λιρών. Δίχως την πληρωμή η κυκλοφορία της WSJ θα έπεφτε ραγδαία (κατά 16%), κάτι που θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στους κόλπους των μετόχων, των αναγνωστών, αλλά και των διαφημιζόμενων.
Τότε, ο Λάνγκχοφ έστησε ένα πολύπλοκο σχέδιο ώστε να αποφευχθεί η πτώση της κυκλοφορίας. Η WSJ μεταβίβαζε χρήματα στην ELP, μέσω τρίτων εταιριών οι οποίες είναι πιθανό να μην γνώριζαν την απάτη, και έπειτα η ELP πλήρωνε με τα χρήματα της εφημερίδας. Για να το πούμε πιο απλά η WSJ πλήρωνε τις εφημερίδες της.
Η Wall Street Journal επιμένει πως η παραίτηση Λάνγκχοφ είναι αποτέλεσμα εσωτερικής έρευνας για τα δυο προαναφερθέντα άρθρα που αντιβαίνουν στους κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Ωστόσο, η Guardian επιμένει πως είναι αποτέλεσμα της δικής της έρευνας για το νέο σκάνδαλο του Μέρντοχ. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η υπόθεση των υποκλοπών. Άρα, περιμένουμε συνέχεια.
