">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Στην Αλγερία, την Αίγυπτο και το Μαρόκο τα αυταρχικά καθεστώτα, η αντιλαϊκή, καθώς και φιλοδυτική, οικονομική πολιτική, η φτώχεια και η ανεργία θριαμβεύουν. Τρεις χώρες, που φέρουν τα ίδια χαρακτηριστικά με την Τυνησία, έχουν εμπνευστεί από την εξέγερση της ανέχειας, κάνοντας τις οικονομικές δυναστικές ελίτ, να τρέμουν ανάλογη εξέλιξη. Παράλληλα, η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών της Τυνησίας (UGTT), η οποία έπαιξε σημαντικό ρόλο στις διαδηλώσεις που οδήγησαν στην πτώση του προέδρου Μπεν Αλι, ανακοίνωσε ότι «δεν αναγνωρίζει τη νέα, μεταβατική κυβέρνηση», χαρακτηρίζοντάς την ως «ελιγμό οπισθοδρόμησης».
Ένας άνεργος άνδρας προσπάθησε χθες να αυτοκτονήσει στην Αλεξάνδρεια, τυλίγοντας το σώμα του στις φλόγες. Όπως αναφέρει η ηλεκτρονική έκδοση της Αλ Αχράμ, πρόκειται για τον τρίτο Αιγύπτιο που προσπαθεί να μιμηθεί την πράξη του Τυνήσιου που αυτοκτόνησε στην Τύνιδα, πυροδοτώντας τις γνωστές ταραχές. Ο 25χρονος Αιγύπτιος, ανέβηκε στην οροφή κτιρίου και σύμφωνα με μαρτυρίες του πατέρα του έριξε κηροζίνη στο χαλί όπου στεκόταν και του έβαλε φωτιά, με αποτέλεσμα να υποστεί εκτεταμένα σοβαρά εγκαύματα. Ο δεύτερος Αιγύπτιος που επιχείρησε να αυτοπυρποληθεί χθες κοντά στο αιγυπτιακό Κοινοβούλιο στο Κάιρο, ήταν ένας δικηγόρος και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.
Επιπλέον, η πέμπτη απόπειρα αυτοπυρπόλησης από τη 12η Ιανουαρίου, καταγράφηκε στην Αλγερία, καθώς ένας άνεργος 36 ετών προσπάθησε να θέσει τέλος στη ζωή του με αυτόν τον τρόπο, όπως μεταδίδουν τα αλγερινά μέσα ενημέρωσης. Υπενθυμίζεται ότι στην Αλγερία, οι συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, στις 6 και 9 Ιανουαρίου, για τις αυξήσεις τιμών στα βασικά προϊόντα κατανάλωσης που ανήγγειλε η κυβέρνηση, κόστισαν τη ζωή σε 5 ανθρώπους, ενώ άλλοι 800 τραυματίστηκαν.
Στην Τυνησία, η ηγεσία των εργατών και το κομουνιστικό κόμμα χαρακτήρισαν την εξέγερση ημιτελή και αποφάσισαν να μην αναγνωρίσουν τη νέα κυβέρνηση. Η δημοκρατική αλλαγή «δεν μπορεί να επέλθει από τα ίδια κόμματα, τα σύμβολα, τους θεσμούς, τους μηχανισμούς και τους νόμους που υπηρετούσαν τη δικτατορία». Επιπλέον, ζητούν το σχηματισμό προσωρινής κυβέρνησης ή άλλου σώματος που να έχει εκτελεστικές εξουσίες, ώστε να αναλάβει τη διεξαγωγή εκλογών για Συντακτική Συνέλευση. Η τεράστια νίκη του Τυνήσιου λαού χρειάζεται την ενότητα όλων των δημοκρατικών δυνάμεων που έπαιξαν ρόλο στην πτώση του δικτάτορα, όπως τις πολιτικές, συνδικαλιστικές, υπεράσπισης δικαιωμάτων, πολιτιστικές δυνάμεις.
Ο πρωθυπουργός Μοχάμεντ Γανούσι μιλώντας στο γαλλικό ραδιοσταθμό Europe 1, προσπάθησε να κατευνάσει τα πνεύματα λέγοντας ότι οι υπουργοί που υπηρέτησαν υπό το καθεστώς του Μπεν Άλι και διατηρήθηκαν στην κυβέρνηση της Τυνησίας, έχουν «καθαρά χέρια» και ενεργούσαν ανέκαθεν υπέρ «της διαφύλαξης του εθνικού συμφέροντος». Ωστόσο, χιλιάδες διαδηλωτές διαμαρτύρονταν και χθες, μη αναγνωρίζοντας τη νέα κυβέρνηση, ενώ οι τρεις υπουργοί της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών της Τυνησίας παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας λόγω της συνεχιζόμενης παρουσίας του κόμματος RCD, του έκπτωτου προέδρου Μπεν Άλι, στην κυβέρνηση.
Η εξέγερση της Τυνησίας είναι πρωτοφανής για τα δεδομένα του αραβικού κόσμου. Το τυραννικό καθεστώς, ωστόσο, δεν αφορά μόνο τις ίδιες τις ελίτ, όπως την δυναστεία του Μπεν Αλί, αλλά όλο το οικοδόμημα που τις δημιουργεί και κατά καιρούς επαινεί, όπως ο Στρος-Καν το 2008 σε επίσκεψή του στην Τυνησία. Η ανέχεια του Τυνήσιου λάου τον κάνει εκ προοιμίου ευάλωτο σε νέους ελιγμούς από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αμερικής και παρά τους υποτιθέμενους επαίνους της Κλίντον και λοιπών, η συνέχεια της εξέγερσης ώστε να υπάρξουν δομικές αλλαγές είναι όσο απαραίτητη, όσο υπήρξε η εκδίωξη του Μπεν Αλί.
