">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Οι μεγαλειώδεις πορείες επιβεβαίωσαν την λαϊκή απομόνωση της κυβέρνησης, η οποία έχει καταφύγει σε όλα τα πολιτικά και παραπολιτικά τρικ ώστε να παραμείνει στην εξουσία.
Την ίδια στιγμή οι εξελίξεις στην Ευρώπη κάνουν ολοένα και πιο επιβεβλημένη την ανατροπή των ληστρικών μεθόδων των μνημονιακών γκάνγκστερ της Δύσης. Ας ξεκινήσουμε με την ηγέτιδα Γερμανία. Σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, το Βερολίνο σε ανοικτή γραμμή με τις Βρυξέλλες επεξεργάζεται ένα νέο σχέδιο αποικιοκρατίας. Πρόκειται για την μόνιμη εγκατάσταση μια νέας ειδικής ομάδας με αυξημένες αρμοδιότητες και εξουσίες. Στόχος της ομάδας θα είναι οι αποκρατικοποιήσεις και η σμίκρυνση του δημόσιου τομέα. Όπως αναφέρει πηγή του Ρόιτερ, που δεν κατονομάζεται, η Γερμανία «θέλει κάποιον που να μιλάει ελληνικά, αλλά να μην είναι με το μέρος των Ελλήνων».
Άλλωστε, το Ρόιτερ επικαλείται και την ομιλία της Μέρκελ προς την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός της, στην οποία έκανε λόγο για μόνιμο κλιμάκιο της τρόικας στην Αθήνα. Μια μόνιμη αποικιοκρατική επιτήρηση της χώρας μας, αρχικά και των υπόλοιπων ευρω-θυμάτων, εν συνεχεία.
Σαρκοζί: «Αναζωπύρωση των συγκρούσεων στην Ευρώπη»
Παράλληλα, η Άνγκελα Μέρκελ φρόντισε να υποβαθμίσει την Σύνοδο Κορυφής, η οποία είναι προγραμματισμένη για την Κυριακή, αναδεικνύοντας την σύγκρουση του γαλλογερμανικού άξονα. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί αντέδρασε άμεσα τόσο στην ίδια την Μέρκελ όσο και στην προειδοποίηση του οίκου Moody's, ο οποίος εξετάζει την υποβάθμιση της Γαλλίας. Σε δραματικό τόνο ο Σαρκοζί δήλωσε πως «μια άνευ προηγουμένου χρηματοοικονομική κρίση θα μας υποχρεώσει να λάβουμε σημαντικές, πολύ σημαντικές αποφάσεις τις επόμενες ημέρες. Το ευρώ βρίσκεται σε κίνδυνο και αν επιτρέψουμε την καταστροφή του, τότε παίρνουμε το ρίσκο να καταστραφεί και η Ευρώπη. Εκείνοι που θα καταστρέψουν την Ευρώπη και το ευρώ θα είναι υπεύθυνοι για την αναζωπύρωση των συγκρούσεων και των διαιρέσεων στην ήπειρό μας».
Η διαφωνία Μέρκελ και Σαρκοζί έχει να κάνει με τον μηχανισμό στήριξης EFSF και κυρίως με το ποιος θα πληρώσει τις «διασώσεις» των ευρωπαϊκών κρατών. Η Ισπανία βαδίζει ολοταχώς σε καθεστώς μνημονίου, ενώ οι γαλλικές τράπεζες είναι οι περισσότερο εκτεθειμένες στην Ελλάδα και ενδεχόμενη πτώχευσή της θα θέσει το λιγότερο σε κίνδυνο ολόκληρο το γαλλικό τραπεζικό σύστημα. Εξ’ ου και ο Σαρκοζί επιθυμεί την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την διεύρυνση του EFSF, κάτι που επ’ ουδενί δεν θέλει η Μέρκελ.
Είναι σαφές από τα ως άνω αναφερόμενα πως εντός των διαπραγματεύσεων Γερμανίας και Γαλλίας, η Ελλάδα δεν μπορεί να ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον. Η ούτως ή άλλως αμφιλεγόμενη συμφωνία της 21ης Ιουλίου είναι πλέον παρελθόν. Οι όροι για την Ελλάδα δεν θα είναι καλύτεροι, αλλά θα εναρμονίζονται με τις επιταγές του Βερολίνου, κάνοντας την εθνική κυριαρχία μας παρελθόν. Άλλωστε, η ίδια η ευρωπαϊκή ένωση όπως την ξέρουμε μπορεί να είναι παρελθόν. «Η Γαλλία μόνη της δεν θα τα καταφέρει» δήλωσε ο Σαρκοζί για να συμπληρώσει ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, Φρανσουά Φιγιόν, «Αν δεν τα καταφέρουμε, η Ευρώπη τίθεται εν αμφιβόλω».
Τα αποτελέσματα της χθεσινής έκτακτης συνάντησης Μέρκελ και Σαρκοζί στη Φρανκφούρτη δεν ήταν γνωστά την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές. Ωστόσο, το μόνο βέβαιο είναι πως ο Γ. Παπανδρέου θα προσφέρει απλόχερα την στήριξή του, όποια και αν είναι η τελική απόφαση Παρισιού και Βερολίνο.
Ένα πραγματικό ορόσημο
Εντός ενός ευρωπαϊκού αδιεξόδου, κυβέρνηση και αντιπολίτευση ανταλλάσσουν διαξιφισμούς που κάθε άλλο παρά ενδιαφέρουν τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές-απεργούς. Εντύπωση όμως προκάλεσε η επίθεση που εξαπέλυσε ο Γ. Παπανδρέου κατά των δικαστών, των τραπεζών και των ΜΜΕ, μιλώντας στην κ.ο. του ΠΑΣΟΚ. Με τον κρατικό μηχανισμό να μην υπακούει πλέον τις εντολές του κυβερνώντος κόμματος, η επίθεση αυτή ίσως να αποτελεί προπομπό μεθοδευμένων πολιτικών εξελίξεων, δίχως ουσιαστική αλλαγή πορείας.
Όμως, σε αυτήν την οριακή στιγμή, με τα αδιέξοδα και τα ηγεμονικά συμφέροντα της Ευρώπης να σφίγγουν περαιτέρω τον κλοιό στην χώρα μας, η πρωτοφανής παλλαϊκή χθεσινή απεργία και πορεία αποτελεί το τελευταίο ανάχωμα. Αν σήμερα το πλήθος επιβάλει τις δικές του πολιτικές εξελίξεις, μπορούμε να ελπίζουμε.
