">
Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
«Οι εμπειρίες στη ζωή μου ήταν η καλύτερη σχολή για μένα», δήλωσε χθες κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου ο Ούρλιχ Ζάιντλ στο έργο του οποίου το 52ο ΦΚΘ πραγματοποιεί αφιέρωμα.
Ο αυστριακός δημιουργός εξήγησε ότι “άργησε” κατά κάποιο τρόπο να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο λόγω της καταγωγής και της θρησκείας του. Όπως είπε αρχικά ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, τα εικαστικά και τη φωτογραφία και στα 26 του χρόνια αποφάσισε να γραφτεί στη σχολή κινηματογράφου της Βιέννης. «Μου πήρε τόσα χρόνια βρω τον προορισμό μου εξαιτίας της καταγωγής μου, η οποία μου επέβαλλε να μην έχω τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Είχα πιστέψει πως δεν είμαι ικανός για κάτι τέτοιο. Κατάγομαι από μια αστική καθολική οικογένεια και μέσα στο πλαίσιό της, ήταν ακατανόητο το να γίνει κάποιος σκηνοθέτης. Βήμα προς βήμα, έφτασα τελικά να κάνω την πρώτη μου ταινία. Μέχρι τότε, συγκέντρωσα μεγάλη εμπειρία ζωής, η οποία έμελλε να αποδειχθεί η καλύτερη σχολή για μένα: είχα κάνει διάφορα επαγγέλματα, είχα συναναστραφεί με πολλούς ανθρώπους του περιθωρίου, για τους οποίους ένιωθα ιδιαίτερη συμπάθεια. Ήθελα να δω τον κόσμο πίσω από την επιφάνειά του», σημείωσε.
Παράλληλα τόνισε πως στην αρχή της καριέρας του προτιμούσε το ντοκιμαντέρ γιατί θεωρούσε ότι του έδινε μεγαλύτερη ελευθερία, ήταν σαν ένα ταξίδι που δεν ήξερε τον προορισμό του, και είχε τη δυνατότητα να φτιάξει ένα έργο με λίγα χρήματα. Όμως μετά τις «Σκυλίσιες μέρες» έκανε μια στροφή στη μυθοπλασία. «Σήμερα θεωρώ ότι η μυθοπλασία μου δίνει την περισσότερη ελευθερία γιατί μπορώ να αφηγηθώ ό,τι θέλω», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Για την προετοιμασία των ταινιών του είπε πως δεν είναι διαφορετική, είτε γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ, είτε μια ταινία μυθοπλασίας. «Σημασία για μένα έχει η επιλογή των συνεργατών μου, το πού θα κάνω γύρισμα και σε ποια σκηνή θα δώσω έμφαση. Τα κάδρα που στήνω είναι με ακρίβεια χιλιοστού. Όταν οι πρωταγωνιστές μου κοιτούν στην κάμερα και μιλούν στο φακό είναι μια στιγμή μαγική και έχει ευθύτητα. Είναι σαν να παγώνει η ζωή για μια στιγμή με τη μόνη διαφορά ότι οι πρωταγωνιστές συνεχίζουν να αναπνέουν», είπε ο δημιουργός.
Σκοπός του δεν είναι να δείξει έναν ωραιοποιημένο κόσμο, αλλά το τι βρίσκεται πίσω από αυτόν. «Σημασία έχουν οι χαρακτήρες και οι προσωπικές τους στιγμές. Είναι ανθρώπινο πάντως να μη θέλει κάποιος να δει πως πραγματικά είναι, να μη θέλει να δει την αλήθεια» σημείωσε.
Ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων έρχεται πολύ κοντά με τους συνεργάτες του, αλλά μόλις ολοκληρωθεί η ταινία τα αφήνει όλα πίσω του. Εξαίρεση αποτελεί η ταινία «Import/Export» η εναρκτήρια σκηνής της οποίας διαδραματίζεται στο νοσοκομείο με ένα μωρό. «Αυτή είναι μια σκηνή που ακόμη και σήμερα δεν την αντέχω, είναι πραγματικά πολύ δύσκολη», πρόσθεσε ο Ζάιντλ.
Μιλώντας για το νέο του πρότζεκτ με τίτλο «Paradise» είπε πως αρχικά είχε σκεφτεί να ήταν μια ταινία σε τρία επεισόδια, αλλά τελικά θα είναι τρεις ξεχωριστές ταινίες με ήρωες χαρακτήρες που δεν συνδέονται μεταξύ τους (σε αντίθεση με τις προηγούμενές του ταινίες όπου οι άνθρωποι μεταξύ τους ήταν συνδεδεμένοι με κάποιο τρόπο).
«Έχω βγει από την εκκλησία αλλά ψάχνω ακόμη τον Θεό»
Απαντώντας σε ερώτηση για το τι και αν πιστεύει, είπε πως έχει βγει από την Εκκλησία, αλλά ακόμη ψάχνει το Θεό. Παράλληλα σημείωσε πως στον κινηματογράφο είναι πολύ σημαντικό να κάνεις τις ταινίες που θέλεις, διαφορετικά δεν θα μπορέσεις να εξελιχθείς.
Τα χρήματα, οι συνεργάτες και οι παραγωγοί είναι απαραίτητοι για το έργο ενός κινηματογραφιστή, τόνισε. «Αντίθετα, το έργο ενός ζωγράφου ή ενός συγγραφέα είναι πιο εύκολο, από τη στιγμή που εκείνοι δεν χρειάζονται κάποιο μέσο για να πραγματώσουν την επιθυμία τους. Στον κινηματογράφο όμως αν δεν έχεις τα μέσα δε μπορείς να προχωρήσεις, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και την εμπορική διάσταση του πράγματος. Το σινεμά γνωρίζουμε από την πρώτη στιγμή ότι εμπεριέχει και εμπορικό σκοπό, γι’ αυτό και αναρωτιόμουν εάν αυτό είναι όντως το σωστό επάγγελμα για μένα. Τελικά όμως είμαι ευχαριστημένος, παρόλο που δεν μπορώ ως σκηνοθέτης να δουλεύω μόνος, όπως ένας συγγραφέας. Ο κινηματογράφος απαιτεί επαφή με πολλούς ανθρώπους», ανέφερε ο σκηνοθέτης.
Να σημειωθεί ότι χθες το πρωί πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης ένα εργαστήριο από τον Ούρλιχ Ζάιντλ για τα νέα του πρότζεκτ, Paradise και Υπόγειο. Στην εκδήλωση συμμετείχε και ο διευθυντής του Κέντρου Κινηματογράφου της Αυστρίας κ. Μάρτιν Σβάινγκχοφερ.
