Δεκάδες στρατιωτικά οχήματα, από την εποχή του 1940 και μετά, έφτασαν ως το κατώφλι του χαλυβουργείου, εκεί όπου θα έλιωναν και θα μετατρέπονταν σε σίδηρο. Άντεξαν βομβαρδισμούς, μετέφεραν στρατιώτες σε κρίσιμες μάχες, κουβάλησαν τόνους πολεμοφόδια κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, όμως κινδύνευσαν να καταστραφούν σε καιρό ειρήνης. Κατάφεραν τελικά να διασωθούν, χάρη στο ξεχωριστό χόμπι μιας ομάδας πολιτών.
Ιδιώτες, λάτρεις των αυτοκινήτων -και συγκεκριμένα των στρατιωτικών οχημάτων- δημιούργησαν το Σύλλογο Ιστορικών Στρατιωτικών Οχημάτων (ΣΙΣΟ), με έδρα τη Θεσσαλονίκη, και κατάφεραν, με δικά τους έξοδα, να τα αγοράσουν, να τα ανακατασκευάσουν και να τα διατηρήσουν.
Η ιδέα για την ίδρυση του Συλλόγου «έπεσε» στο τραπέζι πριν από περίπου πέντε χρόνια και πλέον, το πλήθος των οχημάτων φτάνει τα 130 κομμάτια, χρονολογίας από το 1941 έως το 1974.
«Εάν δεν είχαμε αυτό το χόμπι, τα περισσότερα στρατιωτικά οχήματα θα είχαν χαθεί. Θα πήγαιναν είτε για λιώσιμο στο χαλυβουργείο είτε θα τα έπαιρναν έμποροι του εξωτερικού και θα χανόταν ένα μέρος της ελληνικής ιστορίας», δήλωσε ο πρόεδρος του Συλλόγου Ιστορικών Οχημάτων Γιώργος Ηλιάδης.
Ο Σύλλογος αριθμεί γύρω στα 100 μέλη από όλη την Ελλάδα, με τα περισσότερα να έχουν στην κατοχή τους τουλάχιστον ένα στρατιωτικό όχημα, το οποίο φροντίζουν να διατηρούν σε άριστη κατάσταση.
«Πριν από μερικά χρόνια, ο Ελληνικός Στρατός αποφάσισε να βγάλει σε δημοπρασίες κάποια αυτοκίνητα της σειράς Μ, τα οποία είναι βενζινοκίνητα. Τότε, όσοι ενδιαφέρονταν, μπορούσαν να τα αγοράσουν- είτε από δημοπρασίες είτε από εμπόρους. Πλέον, είναι δύσκολο να βρεθούν και χρειάζεται αρκετό ψάξιμο», πρόσθεσε ο κ. Ηλιάδης.