">
Πως σχολιάζουν στον Τ.Θ. τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής οι καθηγητές του Α.Π.Θ. και του ΠΑ.ΜΑΚ. Μ. Σιδηρόπουλος και Χ. Παπαπανάγος, αντίστοιχα
Της ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΥΖΟΥΦΗ
Παρά το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους κατά 50% και τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για μια ευνοϊκή συμφωνία, φαίνεται ότι τα νέα μέτρα δε θα τα γλιτώσουμε. Ο καθηγητής οικονομικών του ΠΑ.ΜΑΚ. Χάρρυ Παπαπανάγος εκφράζει στον Τ.Θ. το φόβο ότι εξαιτίας της ύφεσης θα είναι πολύ δύσκολο να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε πρωτογενή πλεονάσματα το 2012, αν δεν παρθούν νέα μέτρα. Από την πλευρά του, ο καθηγητής Οικονομικών στο ΑΠΘ Μωυσής Σιδηρόπουλος σημειώνει ότι η επίτευξη πλεονασμάτων δεν θα επιτευχθεί με μέτρα λιτότητας, αλλά πρέπει να επέλθει από την ανάπτυξη. Το μόνο θετικό είναι ότι σήμερα, σε σχέση με χθες, είμαστε ακόμα στην ευρωζώνη, αναφέρει ο κ. Σιδηρόπουλος αλλά προσθέτει ότι ο κίνδυνος να βρεθούμε στο μέλλον… εκτός δεν έχει εξαλειφθεί.
Το όφελος, από την προχθεσινή συμφωνία στις Βρυξέλλες, είναι η μείωση του δημοσίου χρέους κατά 100 δις ευρώ δηλαδή, μείωση από το 181% του ΑΕΠ στο 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2020 και με την προϋπόθεση πάντα ότι τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα δημιουργεί πρωτογενή πλεονάσματα περίπου 3-3,5 δις ευρώ και θα έχει έναν μέσο ρυθμό ανάπτυξης της τάξης του 2.5% του ΑΕΠ, αναφέρει στον Τ.Θ. ο αντιπρύτανης και καθηγητής του ΠΑ.ΜΑΚ. Χάρρυ Παπαπανάγος. Προσθέτει όμως ότι, από την άλλη, ακόμα δεν γνωρίζουμε την τιμή που έχει το όφελος αυτό «διότι όπως λένε “ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες” και ακόμα δεν γνωρίζουμε πολλές από αυτές».
Σύμφωνα με τον ίδιο, δύο είναι τα σκιώδη σημεία της συμφωνίας: Πρώτον τι θα γίνει εάν δεν συμμετάσχουν εθελοντικά όλες οι τράπεζες στο κούρεμα και δεύτερον πως θα γίνει αυτή η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.
Για το πρώτο αναφέρει χαρακτηριστικά: Αν κάποιες από τις τράπεζες αρνηθούν τι θα γίνει; Θα υποχρεωθούν να συμμετάσχουν; Αν ναι, αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα και δυστυχώς ένα τέτοιο πιστωτικό γεγονός το πώς μπορεί να το διαχειριστεί κανείς μέσα στο πλαίσιο της ευρωζώνης είναι κάτι το οποίο δεν το γνωρίζουμε. Μπαίνουμε σε τελείως αχαρτογράφητα ύδατα.
Υπάρχει ένα ερωτηματικό γύρω από τη συμμετοχή των τραπεζών, αναφέρει από την πλευρά του και ο πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ κ. Σιδηρόπουλος ξεκαθαρίζοντας όμως ότι δεν τίθεται θέμα για τις καταθέσεις των πολιτών.
Σε ότι αφορά την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, ο κ. Παπαπανάγος σημειώνει ότι τίθεται το ζήτημα αν θα γίνει μέσω του ΕΤΧΣ ή από το αντίστοιχο ελληνικό ταμείο σταθερότητας. «Η διαφορά είναι σημαντική καθώς εάν η ανακεφαλαιοποίηση γίνει με κοινές και όχι με προνομιούχες μετοχές αυτό θα σημάνει την πλήρη αλλαγή της μετοχικής σύστασης των τραπεζών, δηλαδή οι ελληνικές τράπεζες θα κρατικοποιηθούν. Αυτό γεννά σημαντικά ερωτηματικά για το κατά πόσο θα μπορέσουν να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών», υπογραμμίζει.
Προβληματική όμως, σύμφωνα με τον κ. Παπαπανάγο, παραμένει και η επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών ασφαλιστικών Ταμείων, καθώς, όπως σημειώνει, δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο στη συμφωνία. Το ερωτηματικό, όπως εξηγεί, εστιάζεται περισσότερο στο γεγονός ότι η προσδοκώμενη ύφεση για το 2012-2013 θα είναι αρκετά μεγάλη, με αποτέλεσμα να δούμε επιπρόσθετες επιχειρήσεις να κλείνουν, μείωση απασχόλησης και αύξηση ανεργίας, με αποτέλεσμα να έχουμε δραματική μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Οι επιχορηγήσεις του κράτους προς τα Ταμεία θα είναι δραματικά υψηλότερες σε σχέση με το παρελθόν, λόγω ύφεσης. Και σε αυτό το ποσό προστίθεται και το ποσό της ανακεφαλαιοποίησής τους, λόγω του κουρέματος των κρατικών ομολόγων, τα οποία έχουν στη διάθεσή τους. «Πολύ φοβάμαι ότι αυτό θα σημάνει ότι το ασφαλιστικό θα ξανα-ανοίξει. Είναι πιθανό να δούμε νέα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, όπως και νέες περικοπές όχι μόνο στις επικουρικές αλλά και σε κύριες συντάξεις», τονίζει. Αντίστοιχους φόβους εξέφρασε όμως και ο κ. Σιδηρόπουλος. Το συνταξιοδοτικό σύστημα από ότι φαίνεται θα αναθεωρηθεί, τονίζει και προσθέτει ότι μεσοπρόθεσμα μπορεί να υπάρξουν αλλαγές και ενδεχομένως μειώσεις συντάξεων, «οι οποίες όμως δε θα οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στο κούρεμα που γίνεται τώρα».
«Αγκάθι» φαίνεται όμως ότι αποτελεί και η υποχρέωση της χώρας μας να έχει κάθε χρόνο τουλάχιστον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό ή πρωτογενή πλεονάσματα.
Σύμφωνα με τον κ. Σιδηρόπουλο αυτό δεν μπορεί να γίνει με μέτρα λιτότητας αλλά πρέπει να γίνουν μεταρρυθμίσεις και βασικά επενδύσεις και να δώσουμε έμφαση στην ανάπτυξη της οικονομίας.
«Πολύ φοβάμαι ότι θα είναι πολύ δύσκολο να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε πρωτογενή πλεονάσματα το 2012 αν δεν παρθούν νέα μέτρα», δηλώνει από την πλευρά του ο κ. Παπαπανάγος, καθώς, όπως εξηγεί, η ύφεση το 2012 θα είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που προβλέπει ο προϋπολογισμός, ενώ η δυνατότητες που θα έχουν οι τράπεζες να χρηματοδοτήσουν την οικονομία, θα είναι πολύ μικρότερες από ότι τα προηγούμενα χρόνια.
Ο κ. Σιδηρόπουλος, δεν κρύβει εξάλλου το φόβο του, η Ευρώπη «να καταλήξει να γίνει μια γερμανική οικονομική ζώνη», γιατί, όπως τονίζει, αυτή είναι που καθορίζει τους όρους του παιχνιδιού. «Αν ήμασταν μια ισορροπημένη ζώνη θα μπορούσαμε να έχουμε μια κεντρική τράπεζα η οποία εκδίδοντας χρήμα θα μπορούσε να αγοράσει τα χρέη των χωρών, όπως κάνει η Αμερική και η Ιαπωνία. Η Γερμανία δεν το θέλει αυτό.
Αν υπήρχε αυτήν τη δυνατότητα στην Ευρώπη δε θα υπήρχαν και κερδοσκοπικές πιέσεις από τις αγορές και θα μας δάνειζαν με χαμηλούς τόκους. Όσο γνωρίζουν ότι στην ΕΚΤ από το καταστατικό της δεν της δίνεται αυτή η δυνατότητα, τόσο κερδοσκοπούν και τόσο θα προσπαθούμε με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και με πλεονάσματα να λύσουμε η κάθε χώρα τα προβλήματά της», τονίζει.
Η Γερμανία είναι αποφασισμένη να ακολουθήσει μια σκληρή πολιτική ούτως ώστε να μην επαναληφθεί αυτό που συνέβη με την Ελλάδα και με άλλες χώρες όπως η Ιταλία, σύμφωνα με τον καθηγητή.
