">
Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, Ψυχολόγου
Έχοντας όλοι γνωρίσει και βιώσει τις αρνητικές συνέπειες των πράξεων των πολιτικών μας αρχηγών, αντιλαμβανόμαστε ότι βασικό κομμάτι στη ζωή μας παίζει το χρήμα και η εύρεση εργασίας. Δυστυχώς, πολλοί νέοι της ελληνικής κοινωνίας αναζητούν τη «τύχη» τους στο εξωτερικό και άλλοι απλά περιμένουν την… σειρά τους στη χώρα μας. Θέλοντας να σας εντάξω πλέον στο βασικό μας θέμα, θέτω το εξής ως κύριο και δεδομένο παράγοντα : Σίγουρη ύπαρξη εργασίας και Πώς να επιτύχετε να διατηρήσετε τη θέση σας σε αυτή!
Ζητάμε βοήθεια αν έχουμε μεγάλο φόρτο εργασίας και δυσκολευόμαστε να τα καταφέρουμε μόνοι μας. Εάν αυτό συμβαίνει συστηματικά , τότε το συζητάμε με τον προϊστάμενο μας και δεν περιμένουμε να το αντιληφθεί μόνος του.
Οργανώνουμε καλύτερα το χρόνο μας. Δεν λαμβάνουμε μέρος σε ανούσιες συζητήσεις ή meeting που δεν οδηγούν σε κανένα παραγωγικό αποτέλεσμα.
Ιεραρχούμε τις προτεραιότητες της ημέρας κάθε μέρα. Βάζουμε στόχους που πρέπει να επιτύχουμε μέχρι τη λήξη του ωραρίου.
Συζητάμε με τους συναδέλφους ή τον προϊστάμενο για τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη δουλειά. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι οι εργαζόμενοι που έχουν καλές σχέσεις με τους συναδέλφους τους αντιμετωπίζουν καλύτερα το εργασιακό στρες.
Δεν κλείνουμε τα αφτιά μας στις διάφορες φήμες που ακούγονται στη δουλειά μας για εμάς αλλά αντίθετα τις αξιολογούμε. Είναι προτιμότερο καθετί που ακούγεται και μας προκαλεί άγχος να το συζητάμε με των ανώτερο μας και να ζητάμε σαφή απάντηση στα ερωτήματα μας. Στο ίδιο κλίμα, δεν κάνουμε οι ίδιοι σενάρια καταστροφής για άλλους.
Ζητάμε ανατροφοδότηση για τη δουλειά μας. Οι μελέτες έχουν δείξει ότι είναι σημαντικό κάθε εργαζόμενος να γνωρίζει αν τα πηγαίνει καλά ή όχι στο αντικείμενο του. Αν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, μειώνονται τα κίνητρα και εντείνεται το εργασιακό άγχος.
Συνθέτουμε ένα υποστηρικτικό πλαίσιο (οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι) που θα μας ενισχύει κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε προβλήματα στο γραφείο.
Οι διαρκείς συζητήσεις με συναδέλφους για τα προβλήματα της δουλειάς είναι δίκοπο μαχαίρι. Αν και παροδικά εκτονώνουν το άγχος, ταυτόχρονα το βοηθούν να μεταδίδεται στους υπολοίπους δημιουργώντας γενικευμένο κλίμα δυσαρέσκειας ή στρες.
Δεν επαναπαυόμαστε. Δίνουμε προσοχή στην απόδοση αλλά και τη δια βίου εκπαίδευση μας. Προσπαθούμε να διατηρούμε επαφές με στελέχη της αγοράς, ώστε να αισθανόμαστε ασφάλεια ότι ακόμα και αν χάσουμε τη δουλειά μας, έχουμε έναν κύκλο ανθρώπων στον οποίο μπορούμε να απευθυνθούμε.
Αν είναι δυνατόν, έχουμε ένα λογαριασμό με χρήματα που θα λειτουργήσουν σαν δικλείδα ασφαλείας σε ενδεχόμενο απόλυσης. Αυτό και μόνο το γεγονός θα μας απαλλάξει από το άγχος της επόμενης ημέρας.
Υ.Γ. Αντιλαμβανόμενοι όλοι μας το κλίμα της περιόδου, η εύρεση εργασίας θεωρείται ένα από τα βασικά μας αγαθά. Η έλλειψη εργασίας, η ανεργία απομονώνουν κοινωνικά τον άνθρωπο. Κανείς δεν αναγνωρίζεται σαν ισότιμο μέλος από τους συνανθρώπους του… όταν παρασιτεί και ζει σε βάρος των άλλων. Παρόλα αυτά, σκεφτείτε πως η καλλιέργεια του ατόμου και η ανεξαρτησία του, δεν επιτυγχάνονται μόνο μέσα στο πλαίσιο της εργασίας, αλλά και μέσα από την κάθε είδους δημιουργική απασχόληση του πνεύματός μας.
