">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ελάσσονος πολιτικής σημασίας ήταν η ψήφιση του εφαρμοστικού νομού από το κοινοβούλιο. Ο νόμος που θα αυξήσει την ανεργία, θα μειώσει ακόμη περισσότερο τους μισθούς και θα προκαλέσει τσουνάμι σε ολόκληρη την ελληνική αγορά δεν απασχόλησε ούτε την πολιτική σκηνή της χώρας, ούτε τα πάντα εύκαιρα για αποπροσανατολισμό ΜΜΕ. Ποια ήταν τα σημαντικά των ημερών; Ας ξεκινήσουμε από το πολυδιαφημισμένο εκατομμύριο του Ισίδωρου Κούβελου, συζύγου της Ντόρας Μπακογιάννη. Μετά από μια ολόκληρη εβδομάδα που ψάχναμε, ακόμη και μεταξύ μας, τον βουλευτή του εκατομμυρίου, μάθαμε πως αυτός δεν ήταν καν βουλευτής.
Ορθώς η Ντ. Μπακογιάννη μίλησε για φαρσοκωμωδία. Είναι δυνατόν να συζητάμε για τον Κούβελο; Που πήγαν τα χοντρά λεφτά από τις μίζες; Που πήγαν τα 99 εκατομμύρια ευρώ της Siemens; Είναι σαφές πως έχουμε να κάνουμε με μια επιχείρηση αποπροσανατολισμού με πολλαπλά κέρδη. Για να γίνουμε πιο σαφείς δεν υπερασπιζόμαστε την Ντ. Μπακογιάννη, η οποία με αυταπάρνηση ψηφίζει ότι Μνημόνιο βρει μπροστά της. Απλούστατα, όσο η Ντόρα φωνάζει για λασπολογία και Άρειο Πάγο, το κόμμα της λαμβάνει το απαραίτητο μομέντουμ για να ξεπεράσει το ισχνό 2,5% των δημοσκοπήσεων και να μπει στη βουλή. Διπλό όφελος από το γκραν γκινιόλ του ενός εκατομμυρίου, καθώς η πιστή στρατιώτης των Μνημονίων θα είναι πάντα χρήσιμη στη βουλή.
Ας περάσουμε και στα υπόλοιπα σημαντικά. Ήταν η δεύτερη Κυριακή της Αποκριάς όταν ο Αντώνης Σαμαράς πρόβαρε για πρώτη φορά το νέο του κοστούμι. Ευδιάθετος, ωσάν και όλα τα προβλήματα λύθηκαν, συγκρουσιακός, λες και δεν πέρασε μια μέρα από τότε που ήταν αντιπολίτευση και σίγουρος για αυτοδυναμία(!). Σαν να λέμε σερπαντίνες, πυροτεχνήματα και σάτιρα. Καμία συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ φώναζε ο Σαμαράς! Προσπάθησε να μας πείσει πως οι Πασόκοι που συζητούν περί μελλοντικής συγκυβέρνησης προσπαθούν να προκαλέσουν πολιτική φθορά στην ΝΔ. Δεν είναι, δηλαδή, η τωρινή συγκυβέρνηση, την οποία δέχτηκε ο Α. Σαμαράς βγάζοντας τα κάστανα από τη φωτιά για ένα ΠΑΣΟΚ που δεν άντεχε άλλο στην κοινωνική πίεση, ούτε καν το δεύτερο Μνημόνιο. Η κωλοτούμπα αναδεικνύεται και επίσημα σε εθνικό σπορ των πολιτικών μας ηγετών.
Βέβαια, ο Α. Σαμαράς δεν σταμάτησε εκεί. Το νέο του συγκρουσιακό προφίλ περιλαμβάνει και καθημερινές επιθέσεις εναντίον της Αριστεράς. Την κατηγόρησε για αγκυλώσεις, εννοώντας πως αυτή δεν επέτρεψε την μετατροπή της Ελλάδας σε ένα νεοφιλελεύθερο παράδεισο (είναι σημαντικό να έχουμε πάντα στο νου μας πως όταν ακούμε τη λέξη αγκύλωση, κάτι κακό στην πραγματική ζωή που χαρακτηρίζει ανθρώπους, οι οποίοι είτε έχουν παρωπίδες είτε κάποιου είδους δυσλειτουργία, στην πολιτική ζωή εννοούμε πως ο εργοδότης δεν μπορεί ανά πάσα στιγμή να διώξει τον εργαζόμενο, πως ο εργαζόμενος έχει εκείνο το οπισθοδρομικό πράγμα που λέγεται ασφάλιση και άλλα τέτοια, τετριμμένα, ξεπερασμένα και αριστερίστικα), για τις κακοδαιμονίες της χώρας μας και πολλά πολλά άλλα. Η Αριστερά πήρε τις μίζες δηλαδή; Τον υπερδανεισμό της χώρας; Μια μεγάλη ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον της Αριστεράς που έχει αρχίσει εδώ και εβδομάδες και θέλει να της χρεώσει από την λανθασμένη διαπαιδαγώγηση της ελληνικής κοινωνίας μέχρι ... την δολοφονία του Κένεντι που θα ‘λεγαν και οι Αμερικάνοι.
