Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αρχείο

Σταμάτης Φασουλής: «Το “Κόκκινο” είναι ένα έργο που, με αφορμή τη ζωγραφική, μιλά για την ουσία της ζωής»

Σταμάτης Φασουλής: «Το “Κόκκινο” είναι ένα έργο που, με αφορμή τη ζωγραφική, μιλά για την ουσία της ζωής»
Προσθέστε το typosthes.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google Google Logo">

Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ

«Το «Κόκκινο» είναι ένα έργο που, με αφορμή τη ζωγραφική, μιλά για την ουσία της ζωής, τον έρωτα, τις σχέσεις, τι σημαίνει πουλάω, τι σημαίνει ξεπουλιέμαι, τι σημαίνει με εξαγοράζουν, όλα αυτά τα πράγματα τυλιγμένα στο λεπτεπίλεπτο περιτύλιγμα της τέχνης». Τα παραπάνω δήλωσε στον «Τ.Θ.» ο κ. Σταμάτης Φασουλής με αφορμή την έναρξη των παραστάσεων του έργου του Τζον Λόγκαν «Κόκκινο» στην πόλη μας (από την Πέμπτη 15/3 στο Θέατρο Αυλαία). Χρειάστηκε ένα ταξίδι αστραπή στο Λονδίνο για να δει από κοντά την παράσταση και να αποφασίσει να την φέρει και στη χώρα μας. Συνοδοιπόρος του επί σκηνής ο Οδυσσέας Παπασπηλιώπουλος. «Μου προσφέρει μεγάλη χαρά και μεγάλη ευχαρίστηση που παίζω μαζί του. Διαθέτει ένα πράγμα σπάνιο, ενώ είναι ένας ηθοποιός 33 ετών παίζει με έναν τρόπο που έχεις την εντύπωση ότι είναι χρόνια στη σκηνή και συγχρόνως είναι φρέσκος. Εμπειρία με φρεσκάδα είναι μεγάλο ζήτημα να βρεις στη σκηνή», ανέφερε ο κ. Φασουλής που υπογράφει και τη σκηνοθεσία της παράστασης.

-Πείτε μας δυο λόγια για την παράσταση. Γιατί αποφασίσατε να την φέρετε στην Ελλάδα;

-Το αποφάσισα εν ριπή οφθαλμού. Μου είχε προξενήσει μεγάλο ενδιαφέρον από τις κριτικές που είχα διαβάσει στο Theatre record στο ίντερνετ. Κάνανε λόγο για ένα καινούριο, σπάνιο έργο που μιλά για την εποχή μας χωρίς να είναι εποχικό… Όμως ήταν αδύνατο να βρω εισιτήριο… Μου τηλεφώνησαν μια Πέμπτη την περίοδο που δούλευα για την παράσταση «Μαρινέλλα το μιούζικαλ» και μου είπαν: «Σου βρήκαμε εισιτήριο». Συγκεκριμένα ο Γαβαλάς μου πρότεινε να πάρω αμέσως το πρώτο αεροπλάνο. Πρόλαβα λοιπόν και είδα το έργο την Παρασκευή και μόλις το είδα το αποφάσισα! Συγκινήθηκα και με τις ερμηνείες και με το κείμενο… Ήμασταν ένα κοινό που πηγαίναμε από το χαμόγελο στο βούρκωμα συνέχεια. Από την συγκίνηση που ένιωσα εγώ αλλά και το κοινό στην παράσταση που είδα αποφάσισα να το ανεβάσω στην Ελλάδα.

Το «Κόκκινο» είναι ένα έργο που, με αφορμή τη ζωγραφική, μιλά για την ουσία της ζωής, τον έρωτα, τις σχέσεις, τι σημαίνει πουλάω, τι σημαίνει ξεπουλιέμαι, τι σημαίνει με εξαγοράζουν, όλα αυτά τα πράγματα τυλιγμένα στο λεπτεπίλεπτο περιτύλιγμα της τέχνης. Ήταν εξαιρετικό! Μόλις επέστρεψα στην Ελλάδα ζήτησα να μου το κλείσει η ΕΛΘΕΑ. Μάλιστα αργήσαμε αρκετά να βρούμε τον Τζον Λόγκαν γιατί είναι σεναριογράφος στο Χόλυγουντ.

-Είπατε πριν ότι είναι ένα έργο που δεν μιλά αμιγώς για την τέχνη αλλά και για την ανθρώπινη ζωή…

-Ναι, η τέχνη είναι η αφορμή.

-Η συνάντηση με τον βοηθό του είναι κι αυτή μια αφορμή για να πει ο ήρωας κάποια πράγματα που τον ενοχλούν ή τον προβληματίζουν;

-Η σχέση με τον βοηθό είναι σχέση πατέρα – γιου, μαθητή – δάσκαλου, αλλά από κει και πέρα θα μπορούσε να είναι το παρελθόν και το παρόν, ο ίδιος του ο εαυτός… είναι ένα σωρό πράγματα.

Βέβαια από τη μια ο βοηθός είναι ένα πρόσωπο “του χεριού του”, που μπορεί να τον έχει για τον εξυπηρετεί, να του κάνει τον δάσκαλο, να δείχνει πόσο ευφυής είναι, να του κάνει το κομμάτι του θα λέγαμε.

Από την άλλη όμως είναι ένα πρόσωπο ζωντανό που έχει κι αυτό το μερτικό του στη ζωή και στην τέχνη. Ο Ρόθκο βλέπει πώς ό,τι και να κάνει, καλώς ή κακώς, ο νεαρός θα τον διαδεχτεί στη ζωή. Ο χρόνος περνάει και ό,τι και να κάνει ένας πατέρας το μέλλον είναι το μέρος του παιδιού.

Το έργο έχει έναν αστυνομικό τρόπο εξέλιξης και αυτό είναι που κάνει τη μεγάλη διαφορά. Μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ξέρεις ποιος από τους δυο είναι ο πιο δυνατός και ποιος από τους δύο έχει δίκαιο.

-Αν συμφωνώ με τον έναν ή με τον άλλο δηλαδή;

-Αυτό φαίνεται στο τέλος ή ο θεατής επιλέγει;

-Δεν ξέρω αν διαλέγει αλλά υπάρχει μια λύση - έκπληξη που δεν την περιμένει. Κάθε βράδυ ακούμε στα τελευταία πέντε λεπτά ένα «ααα». Ενώ είσαι σίγουρος για τα πάντα σιγά σιγά αρχίζουν οι ανατροπές.

-Το συγκεκριμένο γεγονός στο οποίο αναφέρεται το έργο, δηλαδή η ανάθεση που έγινε στο Ρόθκο να ζωγραφίσει για το εστιατόριο Four Seasons ήταν ένα κομβικό σημείο στην καριέρα του…

-Ναι. Σημάδεψε όλη του ζωή. Δεν ξέρω αν σημάδεψε και το τέλος του γιατί λίγα χρόνια μετά αυτοκτόνησε.

-Το ότι όμως η συγκεκριμένη δουλειά τον σημάδεψε φαίνεται μέσα στο έργο;

-Νομίζω ναι από το λόγο του, τις πράξεις του και από τη θέση που παίρνει ο νεαρός στην παράσταση.

-Το Κόκκινο, ο τίτλος, σε τι αναφέρεται;

-Αρχίζει από το χρώμα και καταλήγει να είναι η ελπίδα, το πάθος, το μέλλον, η ζωή.

-Στη Θεσσαλονίκη πόσο θα μείνει η παράσταση;

-Θα μείνουμε για τρεις βδομάδες. Αλλά ομολογώ ότι δεν χορταίνω να παίζω το «Κόκκινο» και θέλω να το παίξω και του χρόνου!

-Πείτε μας δυο λόγια για τη συνεργασία σας με τον κύριο Παπασπηλιώπουλο.

-Είμαι τόσο ενθουσιασμένος που ό,τι και να πω είναι λίγο. Μου προσφέρει μεγάλη χαρά και μεγάλη ευχαρίστηση που παίζω μαζί του. Διαθέτει ένα πράγμα σπάνιο, ενώ είναι ένας ηθοποιός 33 ετών παίζει με έναν τρόπο που έχεις την εντύπωση ότι είναι χρόνια στη σκηνή και συγχρόνως είναι φρέσκος. Εμπειρία με φρεσκάδα είναι μεγάλο ζήτημα να βρεις στη σκηνή. Και ύστερα ανταποκρίθηκε σε πράγματα που εγώ δεν το πίστευα, έχει τέτοια δύναμη και υπάρχουν σκηνές που εγώ αισθάνομαι σχεδόν άβολα, πράγμα που σπάνια μου συμβαίνει.

Για το έργο

Το έργο έχει βραβευθεί με έξι βραβεία Tony (καλύτερο θεατρικό έργο του 2010, καλύτερη σκηνοθεσία (Michael Grandage), καλύτερος β’ αντρικός ρόλος (Eddie Redmayne), φωτισμοί, σκηνικά και ήχος).

Ο Τζον Λόγκαν έχει γράψει θεατρικά έργα μεταξύ των οποίων «Never the sinner», «Hauptmann», «Scorched earth», «Music from a locked room» και «Riverview». Έχει γράψει, επίσης, τα σενάρια για τις ταινίες «Ο Μονομάχος» («The Gladiator») σε σκηνοθεσία Ρίντλεϋ Σκοτ με τον Ράσελ Κρόου, «Ο τελευταίος Σαμουράι» («The Last Samurai») με τον Τομ Κρουζ, «The Aviator» σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορτσέζε με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και «Sweeney Todd» του Τιμ Μπάρτον με τον Τζόνυ Ντεπ.

Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής, Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης, Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη, Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος, Φωτογραφίες: Γιώργος Καβαλλιεράκης, Επιμέλεια προγράμματος: Ειρήνη Μουντράκη, Γραφιστικά: id. creative. Παίζουν: Σταμάτης Φασουλής και Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος.

Το «Κόκκινο» θα φιλοξενηθεί από την Πέμπτη 15 Μαρτίου στο Θέατρο Αυλαία (κτίριο ΧΑΝΘ, πλευρά Τσιμισκή). Ημέρες παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:30. Εισιτήρια: 18 ευρώ & 15 ευρώ φοιτητικό. Πληροφορίες – κρατήσεις: 2310237700.

Ακολουθήστε το Typosthes στo Google news Google News

Περισσότερα από Αρχείο

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ
Σταμάτης Φασουλής: «Το “Κόκκινο” είναι ένα έργο που, με αφορμή τη ζωγραφική, μιλά για την ουσία της ζωής»

Η Θεσσαλονίκη και τα καταστήματα WIND γιορτάζουν τον 7ο Διεθνή Μαραθώνιο Μέγας Αλέξανδρος