">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ο πατέρας του Μπασάρ αλ-Ασαντ, Χαφέζ αλ-Άσαντ, κατά τη διάρκεια των 30 ετών της εξουσίας του είχε έρθει αντιμέτωπος με μια μόνο εξέγερση εναντίον του, το 1982. Τότε, ήταν η συντηρητική Μουσουλμανική Αδελφότητα που εξεγέρθηκε, καθώς εχθρευόταν το παναραβικό σοσιαλιστικό καθεστώς Μπάαθ. Ο Χαφέζ αλ-Άσαντ αιματοκύλησε την αντίσταση εναντίον του με τη σφαγή στην πόλη Χαμά, ενώ αδύνατος παραμένει, ακόμη και σήμερα, ο συνολικός απολογισμός των νεκρών, με την καταμέτρηση να εμφανίζει τεράστιες αποκλίσεις από 10.000 έως 40.000 θύματα. Σχεδόν 30 χρόνια μετά, η Συρία έχει εγκαθιδρύσει έναν διττό ρόλο στον αραβικό κόσμο, όντας σύμμαχος και του Ιράν και των ΗΠΑ, όμως η ισχύς του αποτυχημένου Μπάαθ αποτελεί την εγγύηση της παραμονής στην εξουσία για τον Μπασάρ αλ-Άσαντ.
Η Συρία του Μπασάρ αλ-Άσαντ αποτελεί εκ πρώτης όψεως ένα αγκάθι στην κυριαρχία Ισραήλ- ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Είναι ο άμεσος χρηματοδότης της λιβανικής Χεζμπολάχ, της παλαιστινιακής Χαμάς, δυο «τρομοκρατικών» οργανώσεων, σύμφωνα με τις ΗΠΑ, που απειλούν την ασφάλεια του Τελαβίβ, σύμφωνα με το Ισραήλ. Παράλληλα, η Συρία παραμένει σε ανοικτή ρήξη με το Ισραήλ, καθώς εξακολουθεί να διεκδικεί τα κατειλημμένα, έπειτα από τον Πόλεμο των 6 Ημερών το 1967, συριακά υψώματα του Γκολάν. Εξάλλου, οι συμμαχικές σχέσεις με το Ιράν ενοχλούν την Ουάσιγκτον σε τέτοιο βαθμό ώστε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, να δηλώσει βέβαιος για «εξωτερική παρέμβαση» στην καταστολή των διαδηλώσεων από την Τεχεράνη.
Όπως το έθεσε ο Ρόμπερτ Φισκ του Independent, «η Συρία αποτελεί τον δρόμο μέσω του οποίου θα περπατήσει το Ιράν», ωστόσο, για τις ΗΠΑ ο ίδιος ο πρόεδρος Άσαντ αποτελεί κομμάτι της κυριαρχίας τους. Από την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, ο Άσαντ υπήρξε πολύτιμος σύμμαχος της Ουάσιγκτον για τον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας. Η Συρία, όπως η Πολωνία ή η Ρουμανία, κρατούσε παράνομα, βασάνιζε και σκότωνε τους ύποπτους για τρομοκρατία, ενώ η Αμερική ένιπτε τας χείρας της, μην όντας υπεύθυνη για τις μεθόδους και τις τακτικές της Δαμασκού. Ο Άσαντ αντιπροσωπεύει έναν πολύτιμο σύμμαχο που διαπραγματεύεται και διατηρεί την εξουσία του όχι μόνο μέσω του Ιράν, αλλά και με τις παραχωρήσεις προς τη Δύση.
Εξ ου και η Δύση, παρότι καταδικάζει την καταστολή και τη βία του καθεστώτος, δεν επιθυμεί την πτώση του Άσαντ, ο οποίος εκπροσωπεί μια διαπραγματευτική και όχι διεκδικητική Συρία. Στους κόλπους του Μπάαθ κυοφορούνται πολύ πιο επικίνδυνες για τη Δύση πεποιθήσεις. Μπορεί ο αραβικός εθνικισμός, νασερισμός / μπααθισμός, να στέκει νικημένος και διαψευσμένος, όμως, εν μέσω μιας αραβικής αναγέννησης οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν επιθυμούν να μείνει ακέφαλη η Συρία.
Τουναντίον, ο Άσαντ αποδυναμώνεται, καθώς αιματοκυλίζει τη χώρα σκοτώνοντας διαδηλωτές αλλά και στρατιώτες που δεν εκτελούν τις διαταγές, ενώ περισσότερα από 200 μέλη του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ παραιτήθηκαν. Οι ΗΠΑ δεν συζητούσαν ποτέ μια επέμβαση στη Συρία. Όμως, η οικονομική στήριξη της αντιπολίτευσης από τις ΗΠΑ, όπως αποκάλυψαν έγγραφα του Wikileaks στις αρχές της περασμένης εβδομάδας, πετυχαίνει ήδη το στόχο της. Την εξουθένωση του καθεστώτος ώστε ευάλωτο αλλά όχι ανεξέλεγκτο, να άρει τη συμμαχία με το Ιράν, καθώς και την οικονομική-στρατιωτική στήριξη στη Χεζμπολάχ και στη Χαμάς.
