">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η περίοδος της κρίσης έχει ταυτιστεί με την καταστροφολογία που μας βομβαρδίζει πανταχόθεν. Έχει ταυτιστεί με λογίς λογίς διαγγέλματα που με στόχο τον εκφοβισμό του ελληνικού λαού κάνουν λόγο για μια επερχόμενη Αποκαλυπτικού μεγέθους καταστροφή. Έχει ταυτιστεί επίσης με μια εκ βάθρων συντηρητικοποίηση του κυριάρχου λόγου που επιθυμεί να μας νουθετήσει και να μας γαλουχήσει ως υπεύθυνους πολίτες, οι οποίοι πρέπει αδιαμαρτύρητα να δεχτούν μεταρρυθμίσεις βίαιες για δυο λόγους. Πρώτον, επειδή «μαζί τα φάγαμε», οι Έλληνες πρέπει να πέσουν σε ένα λήθαργο ενοχής, τύψεων και συμπλεγμάτων, δίχως ουδεμία αντίληψη της μεγαλύτερης εικόνας των μονοπωλίων, των μιζών και της διαφθοράς. Δεύτερον, επειδή μετά τις θυσίες, μας υπόσχονται ένα καλύτερο αύριο με την μικρότερη δυνατή αναταραχή. Ψευδεπίγραφα επιχειρήματα, τα οποία όμως έχουν επηρεάσει και συνεχίζουν να επηρεάζουν τους Έλληνες της κρίσης. Και αν αυτά είναι αφορούν την πνευματική πτυχή τηςσημερινής ηγεμονίας, όλοι γνωρίζουμε στο πετσί μας την πραγματιστική. Η κατάρρευση του (όποιου) κοινωνικού κράτους, η ανεργία και η ανέχεια πλημμυρίζει τις πόλεις και την επαρχία μας. Καίριος και αποκαλυπτικός ο χειρούργος Αλέξανδρος Γιατζίδης γράφει για το πώς επηρεάζει η οικονομική κρίση την ψυχολογία μας. Μας αποκαλύπτει πως η μετατροπή των πάντως σε χρηματική αξία τώρα εν καιρώ κρίσης μπορεί να μας οδηγήσει ακόμη και σε κατάθλιψη. Μας υπενθυμίζει παράλληλα όμως πως ο πιο μεγάλος εχθρός της κατάθλιψης είναι η ΔΡΑΣΗ.
