">
Της ΛΕΜΟΝΙΑΣ ΒΑΣΒΑΝΗ
Μια Θεσσαλονικιά αναδείχθηκε νικήτρια στους 27ους Ποιητικούς Αγώνες Δελφών 2012 οι οποίοι διεξήχθησαν και φέτος από την «Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών» στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Δελφών.
Ο λόγος για την Φωτεινή Κ. Χατζηευστρατίου που κέρδισε το Α' Βραβείο με το ποίημα της με τίτλο «Επιβίωση».
Σε δηλώσεις της στον «Τ.Θ» η ίδια μας είπε για τη συμμετοχή της: «Έλαβα μέρος στους 27ους Ποιητικούς Αγώνες πρωτίστως για να βιώσω την εμπειρία αυτή για την οποία άκουγα χρόνια και η διάκριση μου με το πρώτο βραβείο αποτελεί τεράστια τιμή για μένα, και μου προκάλεσε βαθύτατη συγκίνηση. Θα ήθελα, όμως, να τονίσω την μοναδική εμπειρία που βίωσα από την συμμετοχή μου, την πρώτη σε ζωντανούς Ποιητικούς Αγώνες, και μάλιστα σε μια εκδήλωση επιφορτισμένη από την ιερότητα του τόπου και την ιστορία που φέρει, μιας και παρόμοιοι αγώνες αναβίωναν στους Δελφούς κατά την αρχαιότητα. Όσοι παραβρέθηκαν, άσχετος αν βραβευτήκαν η όχι, γίνανε κοινωνοί μιας "γιορτής της ποίησης". Είχα, λοιπόν, την ευχαρίστηση να μοιραστώ την κοινή μου αγάπη για την ποίηση με ένα πλήθος κόσμου από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, την στιγμή μάλιστα που η ποίηση, τόσο για αυτούς που γράφουν, όσο και για αυτούς που διαβάζουν, αποτελεί μια μάλλον μοναχική, εσωτερική ενασχόληση/διαδικασία».
Η κα Χατζηευστρατίου χαρακτηρίζει τη σχέση με την ποίηση «ερασιτεχνική και "ευεργετική"». «Τόσο οι σπουδές μου, όσο και η επαγγελματική μου ενασχόληση δεν σχετίζονται με τον χώρο των γραμμάτων, της τέχνης και του λόγου, πόσο άλλωστε με την ποίηση. Ως στέλεχος σε ιδιωτική επιχείρηση (σημ. η ίδια είναι διοικητικό στέλεχος σε βιομηχανική επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα) και δη σε χαλεπούς καιρούς, η ποίηση με ισορροπεί. Αντισταθμίζει, θα έλεγα, την σκληρότητα των αριθμών με την θαλπωρή των λέξεων», μας εξήγησε.
Απαντώντας σε ερώτησή μας για το πώς εμπνεύστηκε το ποίημά της με τίτλο «Επιβίωση» και το τι ήθελε να πει με αυτό δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής: «"Είναι παράξενο πως γράφει κανείς ποιήματα", όπως έλεγε και ο Γιώργος Σεφέρης. Ίσως γιατί αν μπορούσε κανείς να περιγράψει με σαφήνεια γιατί γράφει, τελικά να εξέλειπε και η ανάγκη του να γράφει! Η "Επιβίωση" είναι μια προσπάθεια απόδοσης του σήμερα, η προσωπική μου θεώρηση για τα όσα συμβαίνουν γύρω μου. Διαπραγματεύεται την προσπάθεια επιβίωσης σε μια πατρίδα που δεν αναγνωρίζει ούτε ο σύγχρονος Έλληνας που αναγκάζεται να την εγκαταλείψει, ούτε ο μετανάστης που ήρθε εδώ οραματιζόμενος την γη της επαγγελίας, αλλά ούτε όλοι οι υπόλοιποι που μένουμε εδώ και την αναζητούμε. Όμως, πραγματεύεται κυρίως τον συμβολισμό της πατρίδας, και όχι την ίδια την πατρίδα. Εκφράζει τόσο την διάψευση, αλλά και την δύναμη του να μην παραιτούμαστε από όλα αυτά που θεωρούμε οικεία, "πάτρια" και τελικά αποδεικνύεται ότι δεν είναι. Είτε πρόκειται για τόπους, είτε για πρόσωπα, είτε για σύμβολα, είτε για αισθήματα, είτε για ιδέες. Κάνει λόγο για όλα αυτά που χάνουμε και που διεκδικούμε, για όσα τολμάμε και όσα φοβόμαστε, χωρίς απαραίτητα αυτά να ορίζονται γεωγραφικά».
Τα υπόλοιπα βραβεία
Στη δεύτερη θέση βρέθηκαν με ισοψηφία οι: Θεοδώρα Δημητριάδου (από το Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης), Μίμης Φραγγούλης (από τον Πειραιά), Κριστιάν Νίρκα (από την Κόρινθο) και Αναστασία Μιχελάκη (από τη Νέα Πεντέλη).
Ισοψηφία υπήρχε και για το τρίτο βραβείο ανάμεσα στους: Νεκταρία Μαραγιάννη (από το Θερμό Αιτωλοακαρνανίας), Αλέξανδρος Κουκ (από την Αθήνα), Δέσποινα Ζουμή (από την Παραλία Ασπροπύργου Αττικής), Ευαγγελία Σερέτη (από τη Νέα Μάκρη), Ειρήνη Πυλαρινού (Ζωγράφου Αθήνα), Μιχαήλ Ιωαννίδης (από το Βύρωνα), Χρήστος Σκιαδαρέσης (από το Περιστέρι Αθήνα), ενώ λόγω του υψηλού επιπέδου των συμμετεχόντων, απονεμήθηκαν και πλήθος Επαίνων και Τιμητικών Διακρίσεων.
Για τους Αγώνες
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένοι αγώνες είναι γνωστοί από την αρχαιότητα, όταν πραγματοποιούνταν στους Δελφούς προς τιμή του Απόλλωνα. Η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών τιμώντας αυτή την παράδοση και ιστορική κληρονομιά διοργανώνει επί σειρά ετών τους Δελφικούς Αγώνες Ποίησης.
Η φετινή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10/6/2012, παρουσία της αντιδημάρχου κας. Λέλας Μπακολουκά και μελών του δήμου.
Στο κάλεσμα της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών ανταποκρίθηκαν αρχικά περισσότεροι από τριακόσιους ποιητές, ενώ περίπου ογδόντα συμμετείχαν στην τελική φάση. Στη συνέχεια, ο καθένας απήγγειλε το ποίημά του και δύο ανεξάρτητες πενταμελείς επιτροπές αξιολόγησης που αποτελούνταν από καταξιωμένους λογοτέχνες βαθμολόγησαν ξεχωριστά, η μία στην Αθήνα τα κείμενα και η δεύτερη στους Δελφούς, τα κείμενα και την απαγγελία.
Η τελική κατάταξη διαμορφώθηκε από το σύνολο των αξιολογήσεων και των δύο επιτροπών.
Την Κριτική Επιτροπή πρόκρισης των ποιημάτων στην Αθήνα (πρώτη φάση των Αγώνων - κείμενα) απετέλεσαν οι: Βασίλειος Δημουλάς, Ελένη Καρασαββίδου, Χάρης Μελιτάς, Γεωργία Παπαμιχαήλ, Αγγελική Ψακή-Κωβαίου.
Την Κριτική Επιτροπή κρίσεως των προκριθέντων ποιημάτων στους Δελφούς (δεύτερη φάση των Αγώνων – κείμενα & απαγγελία) απετέλεσαν οι:
Δημήτριος Βαρβαρίγος, Δημήτριος Καραμβάλης, Χρήστος Σαββάκης,
Εύα Χαλκιαδάκη.
Πρόεδρος του διαγωνισμού ήταν η κοσμήτωρ της Π.Ε.Λ. Κατερίνα Κοτοπούλου.
Οι Ποιητικούς Αγώνες Δελφών και τελούν υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.
Λίγα λόγια για την Φωτεινή Χατζηευστρατίου
Η Φωτεινή Χατζηευστρατίου γεννήθηκε το 1976 στην Θεσσαλονίκη, οπού εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται. Είναι παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Έχει πραγματοποιήσει προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων και στην οικονομική επιστήμη. Σήμερα είναι διοικητικό στέλεχος σε βιομηχανική επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα.
Παράλληλα, θέλγετε από την δημιουργική γραφή ως μέσω έκφρασης, και ερασιτεχνικά πειραματίζεται με την συγγραφή διαφορετικών μορφών λογοτεχνικών κειμένων και ποίησης. Έργα της έχουν διακριθεί σε διαγωνισμούς συγγραφής.
Παραθέτουμε το ποίημα που κέρδισε το πρώτο βραβείο
1ο βραβείο ΚΖ’ Πανελληνίων Ποιητικών Αγώνων Δελφών
της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών
Δυο μέτρα άσπρη αμμουδιά.
Η πατρίδα που άφησα.
Κύματα που σκάνε αφρισμένα.
Αυτά με ξέβρασαν στην αφιλόξενη γη την ξένη.
Ισχνές αχτίδες ήλιου παίζουν με το φως.
Το ρόλοι μου. Κόλλησε στο χτες.
Κι εγώ ένα βοτσαλάκι που βούλιαξε
κάτω από τις βίαιες πατησιές αυτών που με κυνήγησαν από την πατρίδα.
Να πεθαίνω κάθε πρωί.
Με το στίγμα του πρόσφυγα.
Να γεννιέμαι κάθε βράδυ.
Μέσα στα όνειρα μου.
Να κρατώ το κεφάλι ψηλά,
μα να έχω το βλέμμα σκυφτό.
Ξυπόλυτος.
Μισόγυμνος.
Μονάχος.
Να κερδίζω μια ώρα ζωής.
Να χάνω μια αιωνιότητα.
Να ελπίζω σε μικρά θαύματα.
Να με προδίδουν οι μεγάλες προσδοκίες.
Σαν όλους τους άλλους.
Ανάμεσα σε όλους τους άλλους.
Παράλληλα με όλους τους άλλους.
Προς όφελος όλων των άλλων.
Σε πείσμα όλων των άλλων.
Αλλά πάντα μόνος.
Αλλά πάντα ξένος.
Να χάνομαι σε δρόμους χωρίς σήμανση,
αναζητώντας την πατρίδα.
