">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
«Το τέλος της παθητικής σιωπής και της υποταγής σε όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Είναι η αρχή μιας νέας σελίδας στην ιστορία της Αιγύπτου». Αυτά ήταν τα λόγια ενός εκ των οργανωτών της «ημέρας εξέγερσης» στην Αίγυπτο. Εμπνευσμένοι από τα γεγονότα στην Τυνησία, χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο Κάιρο και άλλες μεγάλες πόλεις ενάντια στα βασανιστήρια, τη φτώχεια, τη διαφθορά και την ανεργία, σε μια κινητοποίηση που παρόμοιά της δεν έχει υπάρξει στην χώρα, από την δεκαετία του 70.
Το μεγαλύτερο αραβικό κράτος, υπό το καθεστώς του Χόσνι Μουμπάρακ, αποτελεί τον σύμμαχο κλειδί των δυτικών συμφερόντων στη Μέση ανατολή. Ωστόσο, χθες ο αιγυπτιακός λαός έκανε μια σπάνια επίδειξη δύναμης εναντίον της τυραννικής εξουσίας του Μουμπάρακ, ο οποίος κρατά τα ηνία από το 1981. Η μαζική κινητοποίηση διοργανώθηκε μέσω Διαδικτύου, όπου δεκάδες κινήματα κάλεσαν τους Αιγύπτιους να διαδηλώσουν, στον απόηχο της πτώσης του Τυνήσιου προέδρου Μπεν Αλί που δείχνει να ανοίγει δρόμο για αραβικό «ντόμινο».
Το Κάιρο πλημμύρισε από δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι διαδήλωναν κατά της κυβέρνησης, φωνάζοντας «Η Τυνησία είναι η λύση», «Κάτω ο Μουμπάρακ», «Μετά τον Μπεν Άλι, ποιος έχει σειρά;». Ωστόσο, όπως και στην Τυνησία, οι διαδηλωτές ήρθαν αντιμέτωποι με τις κυβερνητικές δυνάμεις καταστολής. Χιλιάδες αστυνομικοί κατέκλυσαν το κέντρο του Καΐρου, σύμφωνα με τα διεθνή μέσα. Η βιαιότητα της επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δεκάδων διαδηλωτών, όπως καταγγέλλουν αυτόπτες μάρτυρες.
Η «ημέρα της επανάστασης», όπως την βάφτισαν οι οργανωτές της διαδήλωσης, δεν ξεκίνησε με την αστυνομική βιαιότητα που τραυμάτισε δεκάδες. Στην Αίγυπτο των 80 εκατομμυρίων κατοίκων, οι μισοί εκ των οποίων ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, οι διαδηλώσεις και οι πολιτικές συναθροίσεις θεωρούνται παράνομες. Ως εκ τούτου, η μαζικότητα των διαδηλωτών ήταν τόσο εντυπωσιακή, ώστε σόκαρε ακόμη και τις αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες οπισθοχώρησαν επιτρέποντας στους συγκεντρωμένους να διασχίσουν την πόλη του Καΐρου. «Πήραμε πίσω τους δρόμους», όπως χαρακτηριστικά δήλωνε ένας από τους χιλιάδες διαδηλωτές στο BBC, «και το καθεστώς δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο έπειτα από αυτό».
Η διαδήλωση, όμως, υπό το καθεστώς «υπακοής» είναι παράνομη, και έτσι, εν συνεχεία, οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν γκλομπ, αντλίες νερού και δακρυγόνα προσπαθώντας να διαλύσουν τους διαδηλωτές. Το αποτέλεσμα ήταν δεκάδες αιμόφυρτοι άνθρωποι και άλλοι τόσοι, οι οποίοι είχαν πέσει αναίσθητοι στο δρόμο. Στη σημαντικότερη και μαζικότερη διαδήλωση μιας ολόκληρης γενιάς, η εντολή στις κυβερνητικές δυνάμεις «ασφαλείας» δεν μπορούσε παρά να είναι η βίαιη καταστολή.
Ωστόσο, παρά τις βίαιες σκηνές που εκτυλίχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι διαδηλωτές δεν αποθαρρύνθηκαν. Χιλιάδες εξ αυτών συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία του Καΐρου, την πλατεία Ταχρίρ, φωνάζοντας συνθήματα εναντίον του Μουμπάρακ και ανεμίζοντας τυνησιακές και αιγυπτιακές σημαίες. Ενώ η Χίλαρι Κλίντον δήλωνε ότι «παρά τις διαδηλώσεις, η κατάσταση στην Αίγυπτο είναι σταθερή», φοβούμενη την απώλεια ενός σημαντικότατου συμμάχου, η εξέγερση στην Αίγυπτο θέριευε και διαδιδόταν από άκρη σε άκρη της χώρας.
