">
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Για να πω την πάσα αλήθεια, το μόνο αληθινά ουσιαστικό που έχω να προσθέσω σε σχέση με το χθεσινό περιστατικό των τηλεοπτικών χαστουκιών είναι πως ο κύριος Γκι Ντεμπόρ παραμένει εντυπωσιακά και αποκαρδιωτικά επίκαιρος. Το διασημότερο έργο του, «Η κοινωνία του θεάματος», εκδόθηκε πριν από 45 χρόνια αλλά δεν λέει να γεράσει ή να φθαρεί. Ολοένα και αποκοπτόμαστε από την πραγματικότητα, ολοένα και ζούμε μέσα από τις λαμπερές αναπαραστάσεις της, μέσα από φτιασιδωμένα θραύσματα εικόνων που βομβαρδίζουν τα μάτια και το μυαλό μας με ρυθμούς πολυβόλου. Ο ομφάλιος λώρος με τη ζωή έχει κοπεί οριστικά. Αντιδρούμε αντανακλαστικά σε ένα θέαμα το οποίο λαμβάνουμε ως παθητικοί και απόμακροι δέκτες.
Ζούμε, παθιαζόμαστε και εκνευριζόμαστε μέσα από τις οθόνες μας, οι οποίες ολοένα πληθαίνουν, ομορφαίνουν και μικραίνουν. Δεν υπάρχει τίποτα πιο αποκαρδιωτικό από μία κοινωνία που έχει ανάγκη από γεγονότα που συμβαίνουν σε αληθινό τηλεοπτικό χρόνο για να εκστομίσει μεγαλόστομες διαπιστώσεις και όψιμους προβληματισμούς. Σε real TV time επαναλαμβάνω, όχι σε real σκέτο νέτο time. Τα περιστατικά της αληθινής ζωής δεν επαρκούν. Αυτά κουκουλώνονται, φιλτράρονται, επικαλύπτονται, ξεθωριάζουν, προσπερνιούνται, παρακάμπτονται. Τι κρίμα που δεν υπάρχει κάποια υπηρεσία για «απολεσθείσες σκέψεις», αλλά μόνο για τα απολεσθέντα αντικείμενα.
Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει, λέει ο θυμόσοφος λαός. Ο οποίος όμως, εκτός από θυμόσοφος, ήταν και πολύ αγανακτισμένος, οργισμένος και προδομένος. Τόσο πολύ μάλιστα που δεν έχει χρόνο να αναλώνεται σε περιττές και χρονοβόρες αναλύσεις. Έχει μισθώσει τιμωρούς, θέλει να βλέπει αποτελέσματα, να λαξεύονται περίτεχνες κρεμάλες. Έχει μετατρέψει την υποτιθέμενη επαναστατικότητά του σε ένα ακόμη θέαμα, το οποίο παρακολουθεί αμέτοχος και ευχαριστημένος, αρκεί να μην παραγίνει το κακό, τότε θα μείνει άλαλος και εμβρόντητος.
Μη σας φαίνεται παράλογο ή μάλλον και να σας φανεί, μην πτοηθείτε, το παράλογο είναι η κινητήριος δύναμη του σύγχρονου κόσμου. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα της επικράτησης του παράλογου από τα πολλά εύκαιρα. Οι στυλοβάτες της εποχής μας, οι «αγορές», έχουν ανάγκη τη συνεχή επέκταση, ένα ανεξάντλητο βεληνεκές για να επιβιώσουν, όπως ακούμε συχνά. Αν στερέψουν λοιπόν από ιδέες και στριμωχτούν, κεφαλαιοποιούν την ίδια τους της κατάρρευση, μετατρέπουν σε προϊόν το επικείμενο τέλος τους. Με αυτή την ιστορία όμως, θα ασχοληθούμε κάποια άλλη φορά, σε κάποιο άλλο κείμενο.
Πριν τα «προσεχώς» είχαμε μείνει στο χωριό, το οποίο καταλήγει να διαψεύδει το σοφό ρητό. Εν τέλει, θέλει και παραθέλει κολαούζο, ακόμη και αν φαίνεται. Όλοι ψάχνουν εναγωνίως αποδεικτικά στοιχεία για να εκφέρουν γνώμη, στοιχεία τα οποία θα εμφανιστούν μέσα από τηλεχειριστήρια και ποντίκια υπολογιστών. Η κοινή γνώμη βασίζεται στην κοινή θέα και υπενθυμίζει στην κοινή λογική πως είναι μονίμως ώρα κοινής ησυχίας. Έλα όμως που η άγνοια δεν συγχωρείται, ούτε η απάθεια, ούτε η ραθυμία, ούτε η συνενοχή. Τουλάχιστον όχι σε αυτή τη ζωή και σε αυτό τον κόσμο. Όσοι λοιπόν αιφνιδίως σοκαριστήκατε χτες, συγγνώμη αλλά you cannot join the club. Είχατε αναρίθμητες ευκαιρίες να σοκαριστείτε εγκαίρως.
Υγ: από αυτό το βήμα θα θέλαμε να δώσουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια στον ογκόλιθο της πολιτικής σκηνής, Προκόπη (Πάκη) Παυλόπουλο. Ο Πάκης απέδειξε πως αποτελεί υπόδειγμα πολιτικού ανδρός. Απέφυγε τα πυρά με ατάραχη χωρίστρα, δεν έβγαλε κιχ, δεν έπραξε το οτιδήποτε και κατόπιν εορτής προέβη σε μεγαλόπνοες δηλώσεις. Κοινώς, έκανε όλα όσα περιμένει κανείς από έναν πεπειραμένο πολιτικό.
