">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
1.Αντρέα Πίρλο…
Η Ισπανία έκανε το απόλυτο ρεκόρ με τρία συνεχόμενα τρόπαια, όμως, το δικό μας μάτι έμεινε στον Αντρέα Πίρλο, ο οποίος ηγήθηκε της πιο εντυπωσιακής Ιταλίας των τελευταίων δεκαετιών. Η ομάδα που έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο στο τουρνουά είχε στις τάξεις της, πιθανώς για τελευταία φορά σε μεγάλη διοργάνωση, τον παίκτη ορχήστρα που έδωσε αίγλη σε ένα τουρνουά που η αλήθεια είναι πως δεν σφραγίστηκε από τη λάμψη των παικτών. Έναν παίκτη χαμηλών τόνων γιατί δεν διαμαρτύρεται στα σφυρίγματα του διαιτήτη, γιατί δεν βγάζει τη μπλούζα του όταν πανηγυρίζει, γιατί ακόμη κι όταν δακρύζει δεν το κάνει παιδαριωδώς ή για να τον πιάσει η κάμερα. Προσωπικά μιλώντας το τουρνουά αυτό θα μείνει στη μνήμη μου για τον τεράστιο Αντρέα Πίρλο, για τις γκάφες του Πραντέλι στον τελικό (μα είναι δυνατόν να βάζει 2 τραυματίες να παίξουν!) και για την Ισπανία, κυρίως γιατί ήταν η μόνη που μπορούσε να σταματήσει τη φόρα των Ιταλών. Και γιατί θα περιμένω ανυπόμονα μέχρι να τιμωρήσει κάποιος την ποδοσφαιρική τους ύβρη, τόσο για το 4-0 σε μια ομάδα που δεν άντεχε να αλλάξει μια πάσα, όσο και για τα γελοία όλε, όλε σε πάσες στο ένατο λεπτό!
2. Κι όμως είστε…
«Είμαστε βαρετοί; Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι είμαστε βαρετοί, δεν νομίζω ότι καταλαβαίνουν το άθλημα», υπογράμμισε ο Σεσκ Φάμπρεγκας μετά τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η αλήθεια είναι πως οι Ισπανοί τα χουν μπερδέψει λίγο. Ίσως και λίγο σκόπιμα. Έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια μια σύνδεση μεταξύ του ποδοσφαίρου που παίζει η Μπάρτσελονα και αυτού που παίζει η Εθνική Ισπανίας. Υπάρχει, επίσης, μια μερίδα κόσμου που υποστηρίζει πως η Μπαρτσελόνα είναι βαρετή. Έτσι, απαντώντας προς όλους ο Σεσκ μας είπε πως η Ισπανία δεν είναι βαρετή. Λάθος, θα πω εγώ. Η Ισπανία προ 4ετίας δεν ήταν βαρετή, όμως, το ποδόσφαιρο της Μπάρτσα δεν έχει την παραμικρή σχέση με αυτό που μας έδειξαν οι Ισπανοί φέτος στο EURO. Ασχέτως, αν πήραν το σκαλπ των Ιταλών και πλέον μπορούν να λένε ότι θέλουνε, εμείς θυμόμαστε το ματς της νύστας με τους Γάλλους. Το ματς της λοβοτομής με τους Πορτογάλους.
3. Γιατί μας αρέσουν τα underdogs…
Ήταν το πρώτο ματς. Ο Ντελ Μπόσκε είχε ξεκινήσει με το 4-6-0 του και μετά το γκολ του Σεσκ αποφασίζει να βάλει επιθετικό. Ο Τόρες μπαίνει. Μέσα σε λίγα λεπτά, η πρώτη ευκαιρία είναι πραγματικότητα. Ο Τόρες σπάει το οφσάιντ, τρέχει διαγωνίως στην περιοχή με τη μπάλα. Ο τεράστιος Τζιτζί Μπουφόν βγαίνει έξω και του κλέβει τη μπάλα όρθιος, σαν να είναι αμυντικός. Όταν μετά από μια τέτοια πρώτη επαφή με τη μπάλα καταφέρνεις να πάρεις το χρυσό παπούτσι, σε μια χρονιά που όλοι σε βρίζουν και έχει πάρεις και το Τσάμπιονς Λιγκ, ε ρε φίλε έχεις άστρο. Διπλό άστρο αν το σκεφτούμε πιο καλά καθώς ο Τόρες πήρε το πιο αμφίρροπο Χρυσό Παπούτσι όλων των εποχών! Στα τρία γκολ ήταν και οι Κριστιάνο Ρονάλντο, Μάριο Γκόμεθ, Μάριο Μπαλοτέλι, Αλάν Τζαγκόεβ και Μάριο Μάτζουκιτς, και ο Τόρες μπαίνοντας σε έναν τελικό που ήδη είχε κριθεί έβαλε ένα γκολ για να τους φτάσει, αλλά έβγαλε και την ασίστ για το γκολ του Μάτα και με αυτό τον τρόπο ισοβάθμησε μόνο με τον Μάριο Γκόμεθ της Γερμανίας που είχαν ίδια γκολ και τις ίδιες ασίστ. Τελικά πήρε τον τίτλο επειδή ο Ντελ Μπόσκε δεν τον έβαζε! Συγκεκριμένα είχε παίξει σε 189 λεπτά έναντι των 282 λεπτών του Γερμανού επιθετικού, το οποίο ήταν το τρίτο κριτήριο.
4. Το διαμάντι των Ισπανών
Δεν θα μπορούσε να λείπει από τα κεφάλαια του EURO, ο MVP της διοργάνωσης. Ο Αντρές Ινιέστα δεν έχει κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό πάνω του για τραβήξει τα βλέμματα. Είναι κοντούλης, φαίνεται ασθενικός και συνέχεια κουρασμένος. Αυτά μέχρι να ακουμπήσει τη μπάλα. Είναι παρασάγγας ο καλύτερος χειριστής της μπάλας σε μια ομάδα που δεν έχει και λίγους από δαύτους. Κυρίως, όμως, είναι ο παίκτης που είσαι βέβαιος πως θα σου παίξει στα δύσκολα. Στο crunchtime που λένε και οι Αμερικάνοι. Βγάζουμε το καπέλο στο λιγότερο διαφημισμένο σούπερ σταρ του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Για την ιστορία αναφέρουμε τους 23 καλύτερους του EURO: Αναλυτικά οι 23 καλύτεροι: Τερματοφύλακες: Μπουφόν (Ιταλία), Κασίγιας (Ισπανία), Νόιερ (Γερμανία) Αμυντικοί: Πικέ (Ισπανία), Κοεντράο (Πορτογαλία), Λαμ (Γερμανία), Πέπε (Πορτογαλία), Ράμος (Ισπανία), Άλμπα (Ισπανία) Μέσοι: Ντε Ρόσι (Ιταλία), Τζέραρντ (Αγγλία), Τσάβι (Ισπανία), Ινιέστα (Ισπανία), Κεντίρα (Γερμανία), Μπουσκέτς (Ισπανία), Εζίλ (Γερμανία), Πίρλο (Ιταλία), Αλόνσο (Ισπανία) Επιθετικοί: Μπαλοτέλι (Ιταλία), Φάμπρεγκας (Ισπανία), Ρονάλντο (Πορτογαλία), Ιμπραχίμοβιτς (Σουηδία).
5. Δώστε μπάλα στο λαό…
Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Μαριάνο Ραχόι, απένειμε τα εύσημα στους πρωταθλητές Ευρώπης Ισπανούς, δηλώνοντας μεταξύ άλλων πως έκαναν τον κόσμο να ξεχάσει για λίγο τα προβλήματά του. «Εκατομμύρια Ισπανοί χάρηκαν και βρήκαν παρηγοριά», δήλωσε ο Μ. Ραχόι, ο πρωθυπουργός που ολοκληρώνει με οδυνηρό τρόπο την παρακαταθήκη που άφησε ο Σοσιαλιστής Χ. Θαπατέρο με ολοένα και μεγαλύτερα μέτρα λιτότητας, στα 30 δισ. οι περικοπές φέτος, σε μια χώρα όπου η ανεργία καλπάζει στα 25 τοις εκατό. Δεν θέλουμε να μπούμε σε κλισεολογίες περί οπίου του λαού, αλλά είναι σαφές πως UEFA και FIFA έχουν πάρει το μήνυμα των ισχυρών του κόσμου. Περισσότερες διοργανώσεις με περισσότερες ομάδες. Μόνο έτσι θα ξεχαστεί ο κόσμος από τα προβλήματά του. Βγάλτε τους σε πλατείες να πανηγυρίσουν, να κλάψουν, να ταυτιστούν. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς το συνεχώς αυξανόμενο ποσό που κερδίζουν οι ομάδες για την συμμετοχή τους – στα 196 εκατομμύρια ευρώ φέτος;
