">
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΛΛΙΝΗ
Ποτέ μου δεν έκρυψα ότι ήμουν φανατικός μεταλλάς και ότι ακόμα και σήμερα απολαμβάνω τους μέταλ «ύμνους» με τους οποίους έχω μεγαλώσει. Ποτέ δεν θα είμαι αντικειμενικός με το χέβι μέταλ, ακόμα και αν καταλαβαίνω πλέον ότι δεν είναι μουσική για όλους.
Το μέταλ, όπως και το ροκ, παρότι απευθύνεται σε όλους, αγαπιέται κυρίως από ευαισθητους ανθρώπους. Από ανθρώπους που θέλουν να ξεχωρίσουν από το σύνολο μουσικά και στυλιστικά, θέλουν να ξεσπάσουν, θέλουν να αντιδράσουν. Πάνω από όλα όμως, αυτό που ξεχωρίζει το μέταλ από άλλα μουσικά στυλ είναι ότι γίνεται τρόπος ζωής. Απόδειξη αυτού είναι ότι το μέταλ είναι ίσως η πιο αναγνωρίσιμη και διαχρονική υποκουλτούρα που σχετίζεται με μουσική των τελευταίων 40 ετών. Ξέρετε μακριά μαλλιά, μαύρες μπλούζες και τέτοια.
Τα παραπάνω είναι λίγο πολύ γνωστά και συζητημένα. Αυτό όμως που δεν είναι ευρύτερα γνωστό, πέρα από τους λάτρεις της συγκεκριμένης μουσικής, είναι ότι το χέβι μέταλ είναι ακόμα εξαιρετικά αγαπητό και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Οι χεβιμεταλλάδες τρέχουν ακόμα να δουν ζωντανά τα αγαπημένα τους συγκροτήματα στις συναυλίες. Δείτε το φαινόμενο Scorpions οι οποίοι, ούτε στη χώρα τους τη Γερμανία δεν έχουν τόσο κοινό όσο έχουν εδώ. Αν κάποιοι μπορεί ακόμα να αγοράζουν αυθεντικά CD, αυτοί είναι οι μεταλλάδες. Περιμένουν τα μεταλ περιοδικά την πρώτη του μήνα και σχηματίζουν καθημερινά μπάντες για να κοινωνήσουν τη μουσική τους στους άλλους.
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσα ελληνικά συγκροτήματα είναι γνωστά στο εξωτερικό και κάνουν πρωτοσέλιδα σε λαοφιλέστατα μουσικά περιοδικά; Όχι, δεν είναι μόνο η Άννα Βίσση ούτε ο Σάκης Ρουβάς (ο οποίος δηλωμένα ακούει μέταλ). Από τα πιο γνωστά ελληνικά συγκροτήματα στο εξωερικό είναι μέταλ! Μπάντες όπως οι Rotting Christ, οι Septic Flesh, οι Firewind έχουν κοινό διεθνώς, εδώ και χρόνια και δίνουν συναυλίες μέχρι και στην Βραζιλία.
Ακόμα πιο ενδεικτικό της δυνατής ελληνικής μέταλ σκηνής, είναι το γεγονός ότι στο συγκρότημα του Ozzy Ozbourne, του τραγουδιστή των Black Sabbath οι οποίοι εφήυραν το χέβι μέταλ το 1970, κιθάρα πλέον παίζει ένα παιδί από την Καλαμαριά, ο Κώστας Καραμητρούδης (Gus G). Μάλιστα στο φετινό Rockwave o Gus G μοιράστηκε τη σκηνή με τον θρύλο κιθαρίστα των Guns n Roses, Slash. Ναι λοιπόν, η Ελλάδα βγάζει ταλαντούχους μουσικούς, μετά τον Γιάννη Σπάθα των Socrates ήρθε ο Gus G ο οποίος θεωρείται ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες παγκοσμίως, ενώ υπάρχουν και άλλοι αμέτρητοι απίστευτα ταλαντούχοι μουσικοί που προσπαθούν να επιβιώσουν στη χώρα μας.
Προσωπικά σταμάτησα να πρήζω τον κοσμάκη να ακούσει την αγαπημένη μου μουσική εδώ και χρόνια. Ας μάθουν όμως ότι η χώρα μας παράγει ποιοτική μουσική αναγνωρισμένη και στο εξωτερικό και αποδεικνύουν ότι δεν είναι όλα άσχημα στη χώρα μας. Ευτυχώς για μένα η Ελλάδα μέσα σε όλα τα κακά της, αποτελεί ακόμα το καταφύγιο του μέταλ. Όπως έχει ειπωθεί στο παρελθόν, αν ποτέ το χέβι μέταλ χρειαστεί να κρυφτεί, θα έρθει στην Ελλάδα. Α, και για να μην ξεχνιόμαστε εμείς οι γνώστες: Το καινούργιο Manowar «τα σπάει»!
