">
Του Γρηγόρη Μυστιλιάδη
Μια καλή εξήγηση είναι ότι βαριόμαστε. Και αληθεύει, γιατί εξηγεί πολλά. Βαριόμαστε, αγαπητοί συνέλληνες. Βαριόμαστε να δουλέψουμε, βαριόμαστε να μιλήσουμε, βαριόμαστε να χαμογελάσουμε, μόνο να μιζεριάσουμε δε βαριόμαστε. Έξις δευτέρα Φύσις. Α ναι, βαριόμαστε και να διαβάσουμε. Κυρίως αυτό. Στοιχηματίζω ότι αν στο κείμενο αυτό έβαζα τίτλο «Η θεωρία των χορδών και η εξαδιάστατη περίπτωση των υπερχώρων Καλάμπι – Γιάου» σκέτο, οι 9 στους 10 ούτε που θα έμπαιναν στη διαδικασία να διαβάσουν την πρώτη σειρά του κειμένου. Ο 1 στους 10 που θα το έκανε, δε, θα ήταν σίγουρα κάποιος φίλος μου που γνωρίζοντας τη σχέση μου με τους συγκεκριμένους κλάδους θα αντιλαμβανόταν πως είναι η ώρα του παιδιού και δε θα έχανε την ευκαιρία για λίγο χαβαλέ.
Ως εκ τούτου, λοιπόν, συχνά μένουμε στους τίτλους των κειμένων που απλώνονται μπροστά στα μάτια μας, είτε στις εφημερίδες είτε στο διαδίκτυο. Το πρόβλημα είναι ότι, αντίθετα με όσα πιστεύουν οι περισσότεροι, ο τίτλος δεν είναι περίληψη. Αυτή η έξις, ωστόσο, αυτή η γλυκιά βαρεμάρα, η αντιπροσωπευτική τεμπελιά που μας κάνει τόσο αξιαγάπητους και διακριτούς στη λεκάνη της Μεσογείου μεταξύ των άλλων λαών, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για χειραγώγηση των μαζών από τους κάθε λογής συντάκτες. Τώρα, αν νομίζει κανείς ότι αυτό που λέω είναι κάτι καινούργιο, ξεκινάμε έχοντας σοβαρό πρόβλημα. Το ζήτημα δεν είναι αυτό, αυτό είναι γεγονός. Το ζήτημα είναι ότι έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ να μας γλεντάνε, που πλέον επιτρέπουμε το γλέντι να γίνεται τρικούβερτο, με συμπληρωματικές δηλώσεις, αφορισμούς, τοποθετήσεις κτλ κτλ.
Όχι, δεν την ψώνισα και άρχισα τις ασυναρτησίες. Είδα σε 4 σημερινά site τον ίδιο τίτλο : «Τσίπρας : Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή». Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ο Αλέξης τα είχε πάλι τα νευράκια του στη Βουλή και πέταξε χοντράδα. Αφού αυτοί εκεί στην Αργεντινή βαρέσανε διάλυση και παραλίγο να το κλείσουνε το μαγαζί τελείως. Αυτό θέλει ο Αλέξης για την Ελλαδάρα μας; Δεν το χωράει ο νους μου. Και σε συμπαθούσα Αλέξη. Ντροπή σου. Μετά από μια γουλιά καφέ και επειδή δεν είναι ότι ΔΕΝ βαριέμαι, αλλά ακριβώς ΕΠΕΙΔΗ βαριέμαι και διαβάζω ό, τι βρίσκω, άνοιξα ένα από αυτά τα άρθρα να δω τι ακριβώς ειπώθηκε και να αφορίσω τον προδότη και επίσημα. Και ιδού οι ντροπιαστικές λέξεις του κ. Τσίπρα προς τον κ. Στουρνάρα.
«Διότι κύριε υπουργέ, μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή, όπως είχατε πει. Η Αργεντινή πέρασε μια πολύ μεγάλη δυσκολία και δεν πρέπει τους λαούς να τους χαρακτηρίζουμε με ρατσιστικό τρόπο. Πέρασαν όμως μια πολύ μεγάλη δυσκολία και κατάφεραν με αξιοπρέπεια να σταθούν στα πόδια τους. Δυστυχώς εσείς μας οδηγείτε σε άλλες καταστάσεις πολύ χειρότερες. Θα έχουμε χάσει πλήρως την εθνική μας κυριαρχία, θα έχουμε χάσει πλήρως την αξιοπρέπειά μας, θα είμαστε υποτελείς, όλη η Ελλάδα θα γίνει μια ειδική οικονομική ζώνη και σεις θα επιχαίρετε διότι θα σας κτυπούν την πλάτη και θα ζητάτε άφεση αμαρτιών από την κα Μέρκελ για τις αμαρτίες του παρελθόντος».
Για μισό λεπτό. Τώρα που έκατσαν και λίγο τα παγάκια στον καφέ και είμαι και πιο ψύχραιμος, παίρνω μια ανάσα και το ξαναδιαβάζω το παραπάνω απόσπασμα. Και σαν να μου φαίνεται ότι το «μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή» του Τσίπρα, με βάση τα όσα το ακολουθούν, τονίζει το γεγονός ότι η Αργεντινή πέρασε τα πάνδεινα και στάθηκε όρθια, ενώ με βάση την τωρινή πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση, όταν έρθει η ώρα χωρίς γυρισμό για τη χώρα μας, οι Έλληνες θα είναι τόσο αποκαμωμένοι, υποτελείς και νικημένοι που δύσκολα θα καταφέρουν το ίδιο. Άσχετα με το ποια είναι η άποψη του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την κατάσταση της χώρας και το αν θα έπρεπε ή όχι να βγει από το ευρώ, που είναι μια άλλη συζήτηση, τα παραπάνω λόγια καθ’ αυτά αυτό ακριβώς το νόημα έχουν. Ότι η Αργεντινή εν τέλει ορθοπόδησε, για μας θα δείξει. Ή εγώ τώρα μέσα σε δυο – τρεις προτάσεις διακρίνω νοήματα σχετικά απλά για μένα και δαιδαλώδη για τους ανθρώπους του κυβερνώντος κόμματος, άρα είμαι εξυπνότερος αυτών που ορίζουν την τύχη μου, ή τζάμπα πήγανε τόσα χρόνια σπουδές (που λέει ο λόγος…), ή κάποιοι πάλι πάνε να με γλεντήσουν.
Καταλήγω στην τελευταία εκδοχή, μετά και την ανακοίνωση της ΝΔ. «Ο κ. Τσίπρας εύχεται η Ελλάδα να χρεοκοπήσει, όπως η Αργεντινή. Του θυμίζουμε ότι ο αντίστοιχος «Τσίπρας» στην Αργεντινή εγκατέλειψε τη χώρα του με ελικόπτερο». Στη ΝΔ, λοιπόν, από τις παραπάνω λέξεις αντιλήφθηκαν ότι «ο κ. Τσίπρας εύχεται η Ελλάδα να χρεοκοπήσει». Παρά τις όποιες αναμενόμενες διαφωνίες επί του θέματος, σας διαβεβαιώνω ότι δεν είναι τόσο χαζοί. Απλά ξέρουν ότι βαριέστε. Αν διαβάζατε μόνο τον τίτλο, όπως θα έχουν κάνει οι περισσότεροι, και μετά ακούγατε και την ανακοίνωση, και σεις εκεί θα καταλήγατε. Οπότε, είναι μια καλή ευκαιρία για δημιουργία εντυπώσεων. Η στρέβλωση της πραγματικότητας, άλλωστε, είναι εύκολα επιτεύξιμη όταν απευθύνεται σε ένα λαό που ουδεμία σχέση με εκείνη έχει.
Για κλείσιμο, σας πετάω και μπόνους τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη. Στο λογαριασμό που διατηρεί στο Twitter, ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ και νυν της Νέας Δημοκρατίας μετά τη μετακίνηση – μπαμ της περασμένης μεταγραφικής περιόδου, χαρακτήρισε τα όσα είπε ο κ. Τσίπρας «για Ειδικό Δικαστήριο». Άσε με ήσυχο και συ καλέ μου άνθρωπε, αφού σου λέω το διάβασα ολόκληρο…
Υ.Γ. Ο μόνος λόγος που δεν ασχολήθηκα καθόλου με το ναυάγιο των μεταναστών έξω από τη Σμύρνη είναι ότι σιχάθηκα τόσο πολύ από τα όσα διάβασα σήμερα σε σχόλια διάφορων, επώνυμων και ανώνυμων, Ελληναράδων, και φοβήθηκα ότι αν μπω στον πειρασμό να γράψω για τα συναισθήματα που μου γενούν σε κάτι τέτοιες στιγμές οι συμπατριώτες μου, απόγονοι κατά τα άλλα του αυθεντικού Ξένιου Διός, το κείμενο θα έπρεπε να είναι ηχητικό και τίγκα στο μπιπ. Ενδεικτικά, αναφέρω ένα σχόλιο στην είδηση για το θάνατο 60 ανθρώπων στο ναυάγιο, εκ των οποίων 31 παιδιά : «Τι προτιμάτε, 60 νεκρούς ή 60 ακόμα λαθραίους;». Στα δικά μου μάτια το σχόλιο αυτό αποτελείται από 61 παράγοντες, περιλαμβάνοντας και τον συντάκτη του : 60 ανθρώπους και 1 ζώο με ρούχα…
