">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Πριν λίγες βδομάδες ο Ιταλός κωμικός και πρόεδρος του Κόμματος των 5 Αστέρων, Μπέπε Γκρίλο, έλεγε σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Χάντελσμπλατ πως «η Ιταλία βρίσκεται ήδη ντε φάκτο εκτός ευρώ». Έκανε λάθος. Το πρώτο κράτος μέλος του κοινού νομίσματος που εκ των γεγονότων είναι εκτός ευρώ, είναι η Κύπρος!
11 μέρες τώρα το νησί έχει εγκαθιδρύσει τους σιωπηρούς ελέγχους κεφαλαίων, μέσα και έξω απ’ τη χώρα, κλείνοντας τις τράπεζές του. Προφανώς, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον. Έτσι, για να μπορούν να ανοίξουν οι τράπεζες δίχως τον κίνδυνο της μαζικής απόσυρσης κεφαλαίων (το λεγόμενο bank run), το κυπριακό κοινοβούλιο δημιούργησε, την περασμένη Παρασκευή, το νομοθετικό πλαίσιο για τους ελέγχους αυτούς. Πλέον, για πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωζώνης, θα υπάρχει ένα κράτος μέλος του οποίου οι πολίτες δεν θα μπορούν να πάνε στην τράπεζα και να κλείσουν το λογαριασμό τους, δεν θα μπορούν να βγάλουν τα λεφτά τους, δεν θα μπορούν να εξαργυρώσουν επιταγές ή να πληρώσουν με πιστωτική και για δάνειο προφανώς ούτε λόγος. Αυτοί είναι οι αρχικοί και προβλεπόμενοι περιορισμοί στην ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων, καθώς και η μετατροπή της Κύπρου σε μία μαύρη τρύπα της ευρωζώνης.
Ιστορικών διαστάσεων είναι αυτή η εξέλιξη. Το ευρώ έχει πλέον σπάσει στο δύο, ένα για τους 16 της ευρωζώνης και ένα για την Κύπρο. Όπως το θέτει ο κορυφαίος αναλυτής της Μόργκαν Στάνλεϊ, Ντανιέλ Αντονούτσι, «Οι φορείς χάραξης πολιτικής της Ευρωζώνης φαίνεται να είναι πρόθυμοι να παραμείνει η Κύπρος στην Ευρωζώνη, αν και, ως αποτέλεσμα αυτών των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, η Κύπρος στην ουσία δεν είναι πλέον πλήρες μέλος της Ευρωζώνης. Με άλλα λόγια, ενώ παραμένει τυπικά στο πλαίσιο της νομισματικής ένωσης, ένα ευρώ σε μια κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό στην Κύπρο δεν είναι το ίδιο με ένα ευρώ σε άλλη χώρα – μέλος»!
Το ίδιο επισημαίνει και ο οικονομικός αναλυτής της Sky News, Εντ Κόνγουεϊ, ο οποίος μάλιστα το πάει ένα βήμα παρακάτω. «Υπάρχει ένας θεμελιώδης κανόνας στην οικονομική πολιτική ότι τα κράτη πρέπει να διαλέγουν δύο (αλλά όχι τρία) απ’ τα ακόλουθα: ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία και ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. Οι οικονομολόγοι αποκαλούν τον κανόνα αυτό «η άπιαστη τριάδα» ή το τρίλημμα, καθώς δεν μπορείς να έχεις ποτέ και τα τρία την ίδια χρονική στιγμή. Αν η Κύπρος εγκαταλείψει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, το επόμενο λογικό βήμα είναι να εγκαταλείψει την ευρωζώνη», γράφει ο αναλυτής!
Μία οικονομία φάντασμα στη Λευκωσία, με ένα ευρώ που μονάχα μοιάζει ίδιο μ’ όλα τα άλλα, καθώς δεν είναι ανταλλάξιμο. Μάλιστα, το think tank «openeurope» θέτει κι ένα ακόμη ζήτημα για τον έλεγχο των κεφαλαίων λέγοντας πως «το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι να επιβάλλεις τον έλεγχο αλλά να τον αφαιρέσεις – η Ισλανδία έχει ακόμη ενεργούς τους ελέγχους πέντε χρόνια μετά την ενεργοποίησή τους (κι αυτό παρότι έχει τα πλεονεκτήματα υποτιμημένου νομίσματος)». Παρότι, ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, Μ. Σαρρής, επιμένει πως θα διαρκέσουν λίγες βδομάδες, κάτι τέτοιο φαντάζει απίθανο με έναν ενδεχόμενο τραπεζικό πανικό να απειλεί τη Λευκωσία.
Το ευρώ, λοιπόν, απ’ τη στιγμή που θα επιβληθεί ο ψηφισμένος έλεγχος κεφαλαίων θα έχει αλλάξει ριζικά. Δεν θα πρόκειται πλέον για ένα κοινό νόμισμα μεταξύ 17 κρατών. Θα είναι διαιρεμένο. Στην ουσία του θέματος, όμως, η ίδια η Ευρώπη ξυπνά σήμερα διαιρεμένη. Έχοντας απομονώσει πλήρως τη Μεγαλόνησο οικονομικά εναντιώνεται στις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: 1) την ελεύθερη διακίνηση προσώπων, 2) την ελεύθερη διακίνηση αγαθών, 3) την ελεύθερη διακίνηση υπηρεσιών 4) και την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων. Μαζί με το τελευταίο που πάει περίπατο και με το νόμο, συμπαρασύρονται και τα υπόλοιπα, καθώς μόνο ως αστείο μπορούμε να δεχτούμε τη διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών σε μία οικονομία που βασίζεται στο ρευστό!
Ένα ακόμη ντε φάκτο τέλος της Δημοκρατίας!
Ελάχιστη προβολή έχει λάβει το γεγονός πως η ευρωζώνη έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο απέχθειας για τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού που θεωρεί περιττό να επικυρωθεί η ιστορική αυτή απόφαση, για το μέλλον του νησιού, απ’ το κυπριακό κοινοβούλιο. Είναι τέτοια η δομή της συμφωνίας που επιτρέπει τόσο στον καταστροφικό Νίκο Αναστασιάδη όσο και στους υπόλοιπους 16 να προχωρήσουν στην εφαρμογή του σχεδίου τους χωρίς ούτε καν να ενημερώσουν τους Κύπριους βουλευτές! Μπορεί οι Κύπριοι να υπερψήφισαν την αναδιάρθρωση των τραπεζών ή τους ελέγχους κεφαλαίων, όμως, δεν γνώριζαν τη συμφωνία που θα έκλεινε ο Ν. Αναστασιάδης το βράδυ της Κυριακής.
Αδιαφορεί πλήρως το Βερολίνο για τα κοινοβούλια. Εμπόδιο τα θεωρεί και αυτό γίνεται ολοένα και πιο σαφές όσο η κρίση προχωρά και οξύνεται. Το ίδιο αδιάφορο είναι το Βερολίνο και για τα αισθήματα αντι-γερμανισμού που εκτείνονται ανά την Ευρώπη, ακόμη κι αν ο συνδυασμός του δημοκρατικού ελλείμματος μαζί με την βίαιη πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαών της Ευρώπης, φουντώνει ξεχασμένα μίση. Οι Γερμανοί θα κάνουν τα πάντα, πραγματικά τα πάντα για να διατηρήσουν το ευρώ και την υπάρχουσα πολιτική. Ούτε οι αρχές της ΕΕ μετράνε, ούτε τίποτε. Ωστόσο, το «αμετάκλητο» ευρώ είναι μετά την Κύπρο πιο εύθραυστο και πιο απεχθές για τους Ευρωπαίους.
