Του Νίκου Καμπάνη
Συγγραφέα- Ερευνητή
Ο Jonas φρονεί ότι, κατά τη δημιουργική στιγμή της συλλήψεως, ο άνθρωπος δέχεται μια βασική ώση από το σύμπαν, ένα είδος δονητικού φάσματος, που ως ένα βαθμό θα είναι μόνιμο σε σχέση με τον οργανισμό του. Από τη στιγμή που ενώνεται το σπερματοζωάριο με το ωάριο για τη δημιουργία μιας καινούργιας ζωής, τα οργανωτικά δυναμικά πεδία του γονιμοποιημένου ωαρίου, δέχονται ένα σήμα εκκινήσεως από τις συχνότητες των ενεργειακών κυματικών προτύπων του σύμπαντος κατά τη στιγμή της συλλήψεως, οπότε αρχίζουν να εκτελούν τους ιδιαίτερους ατομικούς κύκλους που δημιουργούν και εξελίσσουν τη ζωή που συλλαμβάνεται εκείνη τη στιγμή, δεχόμενη τη μοναδικότητα των επιδράσεων των πλανητικών διαμορφώσεων που επικρατούν εκείνη τη στιγμή, καθορίζοντας με τον τρόπο αυτόν την περαιτέρω δομή και εξέλιξή της. Έτσι ο Jonas ανέπτυξε τη θεωρία των βιολογικών ρυθμών του ανθρώπου κατά την οποία αυτοί αρχίζουν κατά τη στιγμή της δημιουργίας, εν προκειμένω κατά τη στιγμή της συλλήψεως, και βρήκε ότι οι κύκλοι αυτοί συνδέονται με τη φυσική ζωτικότητα του ατόμου όπως επίσης συνδέονται μυστηριωδώς και με την κληρονομικότητά του, θεωρίες που σήμερα ευρύτατα μελετά η βιολογία. Βέβαια της θεωρίας αυτής προηγήθηκε ο Dr Gustav Stromberg, παγκοσμίου φήμης αστρονόμος, που ήταν ο πρώτος που πρότεινε την ιδέα των ρυθμών και συχνοτήτων. Βασίσθηκε στην ιδέα ότι η δομή των ζωντανών οργανισμών καθορίζεται από «κυματικά συστήματα», ή από παλλόμενα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τα οποία κατά μία έννοια φαίνεται να είναι η μήτρα που δίνει στην ύλη τη μορφή της και το σχήμα της, οργανώνοντας τα μόρια στις περίπλοκες μορφές των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων. Ποιά είναι η λογική που συνιστά την επούλωση των τραυμάτων ή την αρχική συμμετρική επανάπλαση των κατεστραμμένων οργάνων του σώματος, αν δεν ενυπάρχει ένα σταθεροποιητικό ενεργειακό πρότυπο που είναι υπεύθυνο γι’ αυτή τη διαμόρφωση των ζωντανών ιστών; Ο Dr Stromberg παρομοιάζει τα γονίδια με τους υγρούς απεριοδικούς κρυστάλλους και ισχυρίζεται ότι είναι δυνατόν το ενεργειακό πρότυπο των γονιδίων, να καθορίζει το ενεργειακό πρότυπο των δυναμικών πεδίων και επομένως και την μορφή του υλικού σώματος. Ο Jonas για να εξηγήσει τη σχέση της ζωτικότητας του ανθρώπου, ισχυρίζεται ότι οι πλανητικοί σχηματισμοί του σύμπαντος αποτελούν ένα μέρος του εκμαγείου που σχηματίζει τα πρότυπα συχνοτήτων του ανθρώπου στην αρχή της ζωής του, στην εκκίνησή του, στη σύλληψή του με άλλα λόγια, και ακριβώς αυτό το πρότυπο μπορεί να είναι ο δείκτης της ζωτικότητας και δεν αποκλείεται η διαμόρφωση αυτή των προτύπων του σύμπαντος να επιτυγχάνεται δια μέσου των ζώντων δυναμικών πεδίων. Παράλληλα ο Dr Stromberg διετύπωσε την άποψη ότι δεν υπάρχουν στερεά σωματίδια, παρά μόνον ενεργειακά πεδία τα οποία διέπουν τη δραστηριότητα των φαινομενικών σωματιδίων και είναι η βασική δομή αυτών. Η άποψη του Jonas συγκλίνει στο ότι η στιγμή της συλλήψεως είναι εκείνη που προσδίδει στο άτομο που γεννιέται τη διαμόρφωση των συμπαντικών προτύπων, ώστε αν βρεθεί ένα παρόμοιο πρότυπο ενεργειών σε μια άλλη χρονική στιγμή να παρατηρείται ένας επαγωγικός συντονισμός στα δυο αυτά πρότυπα, πράγμα που αποδεικνύει ότι τα δυναμικά πεδία κάθε ανθρώπου είναι μια απόλυτα μοναδική ακολουθία συχνοτήτων, συντονισμένη με οποιοδήποτε παρόμοιο πρότυπο. Ο Jonas πιστεύει ότι η αρχική ώθηση είναι η πλέον καθοριστική, γιατί συντελεί στη διαμόρφωση των προτύπων της υπάρξεως, της ζωτικότητας, της προσωπικότητας και του καθορισμού των ευμενών και των δυσμενών περιόδων. Αλλά δεν είναι μόνο οι Drs Jonas και Stromberg που ανέπτυξαν τη θεωρία των δυναμικών πεδίων. Ανάλογες μελέτες έγιναν και από τον Dr Harold Burr, νευροανατόμο και εμβρυολόγο του πανεπιστημίου του Yale, ο οποίος απέδειξε τη θεωρία ότι όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί περιβάλλονται και ελέγχονται από ηλεκτροδυναμικά πεδία, τα οποία είναι σαν ένα είδος ηλεκτρονικού καλουπιού που δίνει στο σώμα τη μορφή του και τα οποία επηρεάζονται από τον Ήλιο και τη Σελήνη. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής έδειξαν ότι τα ηλεκτροδυναμικά αυτά πεδία συμμετέχουν στην ωορρηξία, η οποία ανιχνεύθηκε με ηλεκτρικό τρόπο. Έτσι αφού είναι δυνατή η ανίχνευση των αλλαγών στο ενεργειακό περίβλημα που περιβάλλει το ανθρώπινο σώμα, γιατί να μην είναι δυνατή και η ανίχνευση της ωορρηξίας κατά το χρόνο της φάσεως Ηλίου–Σελήνης. Ο Γερμανός εμβρυολόγος Dr Hans Spemann έδειξε, με μικροσκοπικές μελέτες, ότι τα οργανωτικά πεδία είναι η βάση της αναπτύξεως του εμβρύου. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι όλα τα κύτταρα φαίνονται να έχουν τις ίδιες λανθάνουσες δυνατότητες και ότι το πεδίο είναι εκείνο που φαίνεται να καθορίζει ποιά απ’ αυτές τις δυνατότητες θα αναπτυχθεί σε κάθε μέρος του εμβρύου. Έτσι ο Dr Burr ανακάλυψε ότι η δραστηριότητα των δυναμικών πεδίων είναι εξαιρετικά έντονη στη διάρκεια της εμβρυακής αναπτύξεως. Σε συνεργασία δε με τον Dr Leonard Ravitz, διαμόρφωσε ένα νέο μοντέλο για την περιγραφή των ζωντανών οργανισμών, που τους εξετάζει σαν «ηλεκτρικά συστήματα σταθερής καταστάσεως». Ομιλεί για «ηλεκτρικές παλίρροιες» στην ατμόσφαιρα που προέρχονται από τον Ήλιο και τη Σελήνη και για την επίδραση που έχουν πάνω στη σταθερή κατάσταση των οργανισμών. Στα ανθρώπινα και άλλα έμβια συστήματα, τα δυναμικά της σταθερής καταστάσεως γενικά παρουσιάζουν μια σημαντική αύξηση κάθε 14-17 ημέρες, δηλαδή περίπου κατά το χρόνο της νέας Σελήνης και της πανσέληνου, και η αύξηση αυτή συνήθως προηγείται ή έπεται της σεληνιακής ημέρας κατά 24 έως 72 ώρες. Σε ένα διαστημικό συμπόσιο που έγινε το 1962, ο Dr Robert Beker απεκάλυψε ότι διάφορες λεπτές αλλαγές των μαγνητικών πεδίων της Γης, που προκαλούνται από τον Ήλιο, τη Σελήνη και τους πλανήτες, μεταβάλλουν το πεδίο δυνάμεων του ανθρωπίνου σώματος, το οποίο με τη σειρά του επηρεάζει το νευρικό σύστημα. Ο Dr Ravitz βρήκε επίσης ότι η Σελήνη, ο Ήλιος, οι κοσμικές ακτίνες και οι ακτίνες γάμμα, η ακτινοβολία των ηλιακών κηλίδων και άλλες διαταραχές του μαγνητικού πεδίου της Γης, έχουν έναν αντίκτυπο στα πεδία δυνάμεων που περιβάλλουν το σώμα μας.