">
Ταχύτατη αλλαγή στη μόδα προκαλούν οι συνεχείς βελτιώσεις των καταναλωτικών προϊόντων, τα όποια μπαίνουν πλέον στην αγορά πιο γρήγορα από ποτέ με αποτέλεσμα, αυτό που χθες ήταν στη μόδα, σήμερα αν είναι εκτός. Οι περυσινές μπότες, η τηλεόραση με επίπεδη οθόνη που τώρα κυκλοφορεί σε υψηλότερη ανάλυση, ένα κινητό, που δείχνει πιο παλιό από τους δεινόσαυρους.
Όποιος θέλει να είναι στη μόδα, πρέπει να αγοράζει, να αγοράζει, να αγοράζει. Ακόμη και η παγκόσμια οικονομική κρίση, ελάχιστα κατάφερε να επιβραδύνει το ρυθμό των δαπανών καταναλωτή στη Γερμανία.
Οι Γερμανοί είναι συνηθισμένοι να βρίσκουν ευκαιρίες στα μαγαζιά για να ξεφορτώνονται, ότι δεν τους αρέσει πια. Αλλά δεν μπορούν να συνεχίσουν έτσι.
Σύμφωνα με την Σαμπίνε Κόπε του Γραφείου Τάσεων του Αμβούργου, η οποία διεξήγαγε μία σχετική έρευνα «ριζικές αλλαγές θα συμβούν και στο μέλλον η κοινωνία μας δεν θα μπορεί να αντέχει οικονομικά να ξεφορτώνεται πράγματα.
Ένα παράδειγμα του πως θα είναι το μέλλον μπορεί να βρεθεί στην «Ανταλλαγή Εξαρτημάτων» (Bauteilboerse), στη σιταγορά της Βρέμης.
Φανταχτερές κίτρινες τουαλέτες, πλακάκια με λουλούδια, παλιές πόρτες και σώματα καλοριφέρ στοιβάζονται σε μία αποθήκη. Προέρχονται από σπίτια που είτε κατεδαφίστηκαν, είτε ανακαινίσθηκαν αλλά αντί να καταλήξουν σε μία χωματερή, αναζητούν νέο ιδιοκτήτη «Ανταλλαγή Εξαρτημάτων»
Οι καταναλωτές όχι μόνο γλυτώνουν χρήματα, αλλά μειώνουν και την κατανάλωση ενέργειας και υλικών. «Κάθε μπανιέρα που επανακασκευάζεται συνεισφέρει στην προστασία του περιβάλλοντος», λέει η αρχιτέκτων, Αντρέα Βάις, μία από τις πέντε εργαζόμενες της αποθήκης.
Η επιχείρηση άνοιξε το 2003 και είναι η παλαιότερη του είδους στη Γερμανία, όπου στο μεταξύ έχουν ξεπηδήσει και πολλές άλλες. «Οι άνθρωποι είναι πιο συνειδητοποιημένοι για το τι καταναλώνουν, και θεωρούν αποδεκτό να ξαναχρησιμοποιούν πράγματα», λέει η Βάις.
Καναπέδες, ρούχα, στεγνωτήρες και ποδήλατα μπορούν να βρεθούν τζάμπα σε ανταλλακτήρια σαν κι αυτό στη Βρέμη ή μέσω ιστοτόπων. Οι λάτρεις της λογοτεχνίας μπορούν να ανταλλάξουν βιβλία στο διαδίκτυο ή να βρουν νέο υλικό σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο στην πόλη του Μπουξτεχιούντ ή σε ένα εγκαταλελειμμένο ψυγείο στη Βρέμη
Οργανώνονται επίσης «πάρτι ρούχων», στα οποία μοντέλα σχεδιαστών πουλιούνται σε χαμηλές τιμές.
Παλιό δε σημαίνει πλέον και ντεμοντέ και στα κελάρια μπορούν να βρεθούν διαμάντια. Για παράδειγμα ένα ράφι του παππού από το 1970 που ήταν φοιτητής μπορεί να αποτελεί ένα κλασικό έπιπλο της εποχής. «Υπάρχει μία ενδιαφέρουσα αγορά μεταχειρισμένων με παράπλευρες επιπτώσεις από τις οποίες ωφελείται και το περιβάλλον», λέει η Κόπε.
«Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να ζήσουν αειφορικά και που είναι επικριτικοί στην καταναλωτική κοινωνία, αλλά αυτό δεν είναι συνολικό κίνημα», λέει ο Ουβε Φριντριχ που πριν από δέκα χρόνια ίδρυσε έναν ιστότοπο για να χαρίζονται παλιά αντικείμενα και στόχο να μειώσει τα βουνά των σκουπιδιών στη Γερμανία.
Από την πλευρά ο Νίκο Πιτς ο οποίος ερευνά την αειφορία, θεωρεί ότι τα ανακυκλούμενα αντικείμενα είναι μία αποτυχημένη ιδέα. «Οι άνθρωποι ξοδεύουν αυτά που έχουν αποταμιεύσει για να αγοράσουν ένα ανακυκλούμενο αντικείμενο, αντί για κάτι καινούργιο. Σε μία οικονομία που αναπτύσσεται, μία τέτοια ιδέα, θα αποτύχει», λέει ο Πιτς ο οποίος προσθέτει ότι «μόνο όταν ανέβει η τιμή του πετρελαίου τόσο ψηλά που να καταρρεύσει το εμπόριο, μπορεί να υπάρξει μία τέτοια ριζοσπαστική αλλαγή στις καταναλωτικές συνήθειες.
