">
Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν αιμοφόρα ανθρώπινα αγγεία στο εργαστήριο, με τέτοιον τρόπο, που, όπως υποστηρίζουν, μπορούν να παράγονται στο μέλλον μαζικά και επιπλέον να «αποθηκεύονται» έως και ένα έτος στα ψυγεία των νοσοκομείων και να είναι έτοιμα για χρήση όποτε παραστεί ανάγκη. Η νέα αυτή τεχνολογία θα μπορούσε να βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο, καθώς βρίσκει εφαρμογή σε χειρουργικές επεμβάσεις, όπως το «μπαι-πας», αλλά ακόμα και σε νεφροπαθείς για αιμοδιάλυση. Προς το παρόν, οι ερευνητές των πανεπιστημίων Γιέιλ, Ντιούκ και Ανατολικής Καρολίνα, υπό την Σάνον Νταλ, έχουν δοκιμάσει τη νέα τεχνική σε πιθήκους και σκύλους.
Η μέθοδός τους συνίσταται στην μεταφορά κυττάρων λείων μυών από δωρητές και στην μεταμόσχευσή τους σε σωληνοειδείς «σκαλωσιές» από πολυγλυκολικό οξύ (βιοδιασπώμενο πολυμερές). Μέσα σε οκτώ έως δέκα εβδομάδες, τα κύτταρα έχουν πολλαπλασιασθεί, παράγουν κολλαγόνο και σταδιακά αντικαθιστούν τις «σκαλωσιές» που αποσυντίθενται. Αφού απομακρυνθούν τα αρχικά μυϊκά κύτταρα, προκύπτει τελικά ένα νέο είδος αναπτυγμένου αιμοφόρου αγγείου από κολλαγόνο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε οποιονδήποτε, χωρίς να προκαλέσει αντίδραση του ανοσοποιητικού.
Επιπλέον, τα αγγεία μπορούν να συντηρηθούν σε αλατούχο διάλυμα μέχρι και ένα έτος, χωρίς να χάνουν την ισχύ και την ελαστικότητά τους. Αυτό σημαίνει, κατά τους ερευνητές, ότι μια μέρα οι γιατροί των νοσοκομείων θα μπορούν να παίρνουν «από το ράφι» αιμοφόρα αγγεία για χρήση σε ασθενείς.
Οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους θα αρχίσουν σύντομα, ώστε να εξακριβωθεί η ασφάλεια και η χρονική αντοχή των νέων αγγείων, σύμφωνα με την εταιρεία βιοτεχνολογίας και αναγεννητικής ιατρικής Humacyte, που συμμετείχε στην έρευνα και τη χρηματοδότησε. Μέχρι σήμερα, οι γιατροί αναγκάζονται να κάνουν μεταμοσχεύσεις αγγείων σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη από ζώα, δωρητές ανθρώπους και πτώματα ή να τοποθετούν συνθετικά αγγεία, που όμως συνήθως δεν λειτουργούν σωστά πάνω από δέκα μήνες, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο για αρτηριοσκλήρυνση, ανευρύσματα κ.α.
Οι χειρουργοί θεωρούν ιδανική περίπτωση, αν μπορούν να πάρουν μια φλέβα από άλλο σημείο του αρρώστου (π.χ. από το πόδι του) για να την μεταφέρουν εκεί που χρειάζεται, για παράδειγμα στην καρδιά για τους καρδιοπαθείς ή στο χέρι για τους νεφροπαθείς. Όμως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό (λόγω παχυσαρκίας, ακατάλληλων φλεβών κ.α.) ή μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές (μόλυνση, θρόμβωση κ.α.), κάτι που ελπίζεται ότι θα αποφευχθεί με τα νέα αγγεία του εργαστηρίου.
Οι φλέβες του εργαστηρίου, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι δυνατό να δημιουργηθούν σε διάφορα μεγέθη και διαμέτρους, για χρήση σε διαφορετικές περιπτώσεις. Η μελέτη παρουσιάστηκε στο ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine».
