">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Έχει κερδίσει επάξια τον τίτλο του σύγχρονου «Πολίτη Κέιν», με μοναδικό υποψήφιο ανταγωνιστή τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο λόγος προφανώς για τον αυστραλό μεγαλοβαρόνο των ΜΜΕ, Ρούπερτ Μέρντοχ. Από τη μία ο Καβαλιέρε είναι, σύμφωνα με τον Economist, «ο άνθρωπος που πήδηξε μια ολόκληρη χώρα». Είναι ο πρωθυπουργός των σκανδάλων, είτε αφορά την πολιτική, με τις αλλαγές του συντάγματος για ίδιον όφελος, είτε αφορά την προσωπική του ζωή, με το Ρούμπιγκειτ να τον κυνηγά ακόμη. Τον χαρακτηρίζει η πλήρης αδιαφάνεια των κυβερνήσεων του και ο ακραίος φιλελευθερισμός, με τις συνήθεις συνέπειες, που εφήρμοσε στα χρόνια της εξουσίας του.
Από την άλλη, όμως, ο Μέρντοχ είναι ένας αυθεντικός βαρόνος των ΜΜΕ. Ξεκίνησε από μια μικρή εφημερίδα στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας για να καταλήξει Αμερικανός πολίτης, ώστε να ικανοποιεί τον νομικό όρο των ΗΠΑ, που δεν επιτρέπει σε κάποιον άνευ υπηκοότητας να έχει υπό την κατοχή του τηλεοπτικούς σταθμούς. Όμως, παρότι η όσμωσις του Μέρντοχ με την πολιτική ξεκίνησε από τα πρώτα εκδοτικά βήματα, ποτέ δεν εισήλθε επίσημα στον πολιτικό στίβο. Τι συνέβαινε ανεπίσημα είναι άλλη υπόθεση. Η περίοδος της Θάτσερ στην Μεγάλη Βρετανία συνδυάστηκε με το χτίσιμο της αυτοκρατορίας του Μέρντοχ, τόσο στην Αγγλία, όσο και στην Αμερική. Το 1969 μονάχα η εφημερίδα Sun άνηκε στον Αυστραλοαμερικάνο. Μέχρι το 1986 ο όμιλος Μέρντοχ είχε πλέον στην κατοχή του τους βρετανικούς Times και Sunday Times, ενώ στην Αμερική του άνηκαν η New York Post, αλλά και τα 6 κανάλια που θα μετεξελίσσονταν σ’ αυτό που τώρα γνωρίζουμε ως FOX. Θάτσερ και Μέρντοχ συνέχισαν την άρρηκτη αλληλοϋποστήριξη τους μέχρι την πτώση της Σιδηράς Κυρίας.
Έπειτα ο όμιλος Μέρντοχ στήριξε το πρώην δεξί χέρι της Θάτσερ, τον Τζον Μέιτζορ. Κάπου εκεί το κόμμα των Εργατικών άλλαξε την προσέγγιση του προς τον μεγαλύτερο μεγιστάνα που έχουν γνωρίσει ποτέ τα βρετανικά media. Ο Τόνι Μπλερ ξεκίνησε προσωπικές συναντήσεις με τον Μέρντοχ, με απαρχή το 1995, όταν και πέταξε από το Λονδίνο έως την Αυστραλία για να τον επισκεφτεί. Το 1997 έγινε πρωθυπουργός. Το 2003, λίγο πριν την απόφαση του Μπλερ για την αγγλική συμμετοχή στον πόλεμο του Αφγανιστάν, ο τότε πρωθυπουργός δεν μιλούσε ούτε με τον Τζορτζ Μπους, ούτε με τον υπουργό Άμυνας της Αγγλίας. Μιλούσε στο τηλέφωνο με τον Ρούπερτ Μέρντοχ. Όσο για την σχέση του τωρινού πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Κάμερον, έχει και ο ίδιος παραδεχτεί πως είναι φιλική, κάτι που αποδεικνύεται από την στήριξη που του παράσχουν οι τέσσερις εφημερίδες και το Sky News που ανήκουν στον Μέρντοχ.
Τελικά δεν ήταν απλά κάποια «κακά μήλα»
Η εξουσία και η επιρροή του Μέρντοχ στην πολιτική σκηνή της Αγγλίας είναι μια πραγματικότητα, όμως κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να μετρήσει, και κατά συνέπεια να δικάσει, βάση ενός αφηρημένου μεγέθους. Όμως, το σκάνδαλο της News of the world αποκαλύπτει μία άλλη πτυχή αυτής της εξουσίας, πολύ πιο χειροπιαστή. Η σχέση της Μητροπολιτικής αστυνομίας με την ταμπλόιντ των αποκαλύψεων και των αποκλειστικών ρεπορτάζ φαίνεται να βγαίνει στο φως. Στην Αγγλία θεωρείται κοινός νους πως οι εφημερίδες του Μέρντοχ έχουν δοσοληψίες με όλα τα κέντρα αποφάσεων και με την αστυνομία. Όμως, η απόσταση από το κοινός νους στην απόδειξη αυτής της σχέσης είναι χαώδης και, αν εν τέλει προσεγγισθεί, μπορεί να οδηγήσει σε ένα Μέρντοχ-γκέιτ.
Η λίστα των θυμάτων από υποκλοπές μεγαλώνει καθημερινά άλλωστε. Ο «κοριός» της News of the World είχε χτυπήσει και τις οικογένειες νεκρών Βρετανών στρατιωτών που είχαν σταλεί στο Αφγανιστάν. Τη σχετική αποκάλυψη έκανε χθες η εφημερίδα Daily Telegraph, επικαλούμενη το αρχείο ενός ιδιωτικού ερευνητή. Η είδηση, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε την οργή των οικογενειών, οι οποίες ζητούν τώρα από την Αστυνομία να διερευνήσει σε βάθος την υπόθεση.
Παρότι, εκπρόσωπος της εφημερίδας διέψευσε το δημοσίευμα, ο όμιλος News International έχει αλλάξει την στρατηγική του. Από το 2007, που είχαν φυλακιστεί δυο ιδιωτικοί ντετέκτιβ για υποκλοπές εκ μέρους της ταμπλόιντ του Μέρντοχ, ο όμιλος αρνούνταν οποιαδήποτε εμπλοκή, κάνοντας λόγο για κάποια «κακά μήλα» εντός μιας τεράστιας δημοσιογραφικής ομάδας. Όμως από τον Απρίλιο του 2011, με το τωρινό σκάνδαλο να είναι προ των πυλών, η News International εξέδωσε δήλωση απολογίας. Ζητώντας ταπεινά συγγνώμη λοιπόν, επικαλούνταν «νέες πληροφορίες» που αποδείκνυαν ότι οι υποκλοπές δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μια συνήθη πρακτική δίχως εξ άνωθεν εντολή, όπως υποστήριζαν. Έκτοτε, ο όμιλος αποφάσισε να πληρώνει όποιον θεωρούσε ότι είχε πλήξει, πιθανώς ελπίζοντας πως το τζίνι θα ξαναμπεί στο μπουκάλι.
Στο δια ταύτα της επόμενης μέρας και μιας πιθανής έρευνας εναντίον της ταμπλόιντ του Μέρντοχ, ο Ντέιβιντ Κάμερον δήλωσε «σοκαρισμένος και αηδιασμένος» από τις αποκαλύψεις και δεσμεύθηκε ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων για δημόσια έρευνα αφού ολοκληρώσει το έργο της η αστυνομία. Από την πλευρά του, ο ηγέτης των Εργατικών, Ντέιβιντ Μίλιμπαντ δήλωσε ότι ο πρωθυπουργός είναι «εκτός πραγματικότητας» και απαίτησε την άμεση σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής που θα διερευνήσει τα σκάνδαλα. Την ίδια στιγμή ξεκίνησαν και τα οικονομικά επακόλουθα. Εταιρίες κολοσσοί, υπό την πίεση της κοινής γνώμης ετοιμάζονται να μποϊκοτάρουν τον όμιλο Μέρντοχ, αποσύροντας τις διαφημίσεις τους από την News of the World.
Όλα αυτά επ’ ουδενί δεν συνεπάγονται πως ο Μέρντοχ βρίσκεται πραγματικά κοντά στην πτώση του. Άλλωστε, το πλέον ρηξικέλευθο που έχει ζητηθεί είναι η παραίτηση της διευθύντριας του ομίλου, Ρεμπέκα Μπρουκς, η οποία διετέλεσε πρώην διευθύντρια της εφημερίδας News of the World. Όμως, τα ακανθώδη ερωτηματικά που εγείρει η υπόθεση οφείλουν να διαλευκανθούν και δεν πρέπει να δοθούν στην πυρά κάποια νέα εξιλαστήρια θύματα, ενώ οι πραγματικές συνιστώσες των γεγονότων αφεθούν στη λήθη ενός παλαιού φύλου εφημερίδας. Για να το πούμε και λίγο πιο βρετανικά, η Αγγλία πάντα αγαπάει ένα καλό σκάνδαλο. Πόσο φλεγματικά ειρωνικό θα είναι να πέσει ο πατέρας των ταμπλόιντ από ένα εντυπωσιακό σκάνδαλο;
