Παπανδρέου
Η κρίσιμη κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα, μαζί και οι διεργασίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έκαναν επιβεβλημένη την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Εκ νέου κατέθεσα συγκεκριμένες προτάσεις στους αρχηγούς των άλλων κομμάτων.
Τους ζήτησα να δώσουν καθαρή απάντηση σε πραγματικά ζητήματα.
Κλήθηκα από τον Ελληνικό λαό – μαζί να αλλάξουμε την χώρα.
Παράλληλα, διαχειρίζομαι την πρωτοφανή κρίση χρέους που κληρονομήσαμε.
Σε αυτή την προσπάθεια εξ αρχής έχω τονίσει και επιδιώξει την συνεργασία.
Την πιστεύω.
Πρώτα, γιατί δεν είναι η ώρα για συμβατική αντιπολιτευτική πολιτική.
Δεν είναι ώρα για εύκολα λόγια.
Δεύτερον, γιατί στην μάχη αυτή θα μπούμε πιο δυνατοί και θα βγούμε νικητές πιο γρήγορα αν δουλέψουμε με πνεύμα εθνικής συνεννόησης.
Άλλο μια Κυβέρνηση να δίνει μάχη έχοντας την ευρύτερη κατανόηση και άλλο να πλαγιοκοπείται συστηματικά για μικροκομματικούς λόγους.
Τρίτον, γιατί η Ελλάδα χρειάζεται αυτή τη στιγμή να δείξει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ενότητα, αποφασιστικότητα και εικόνα σοβαρότητας απέναντι σε όλους.
Να δείξουμε ότι μπορεί να είμαστε διαφορετικοί αλλά όχι εχθροί.
Ότι το καλό του τόπου μας ενώνει.
Όπως ενώνει ολόκληρο τον Ελληνικό λαό.
Αυτό αποτελεί εγγύηση και απάντηση σε όσους την Ελλάδα αμφισβητούν.
Συγκεκριμένα, πρότεινα να συνεργαστούμε γύρω από μία σειρά από κοινά ζητήματα:
Πρώτον, να δουλέψουμε μαζί για τις μεγάλες αλλαγές για τις οποίες διψά η κοινωνία μας. Να ανταποκριθούμε στο αίτημα των πολιτών που δεν θέλουν ένα πολιτικό-οικονομικό σύστημα στο οποίο κυριαρχούσε η λογική του πλιάτσικου, της ιδιοτέλειας και της ιδιοποίησης. Με αποτέλεσμα σήμερα να πληρώνουμε όλοι και ο κάθε πολίτης αυτά τα σφάλματα με το πιο σκληρό τίμημα.
Δεύτερον, να έχουμε κοινές θέσεις στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας για το καλύτερο εθνικό αποτέλεσμα.
Τρίτον, ακόμα και στα ζητήματα στα οποία έχουμε επιφυλάξεις ή άλλες προσεγγίσεις, να διαπραγματευτούμε με τους εταίρους μας από κοινού με τα άλλα κόμματα για να προσπαθήσουμε να τους πείσουμε για τις δικές μας προτάσεις. Παράδειγμα ζήτησα το ζήτημα «φορολογία» να είναι αντικείμενο κοινής διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές μας.
Τέταρτον, την ανάγκη να διαφυλάξουμε όλοι μαζί την κοινωνική συνοχή και ειρήνη στη χώρα μας.
Πέμπτον, θύμισα σε όλους ότι ακόμα και προεκλογικά είχα δηλώσει ανοικτός σε κυβερνητική συνεργασία, ακόμα και αν έχουμε αυτοδυναμία. Συνεχίζω να έχω την ίδια άποψη και συνεχίζω να είμαι ανοικτός, σε συνεργασίες με δυνάμεις που έχουν βεβαίως κοινούς στόχους.
Εξήγησα ότι μέσα στα πλαίσια των ορίων και περιορισμών που μας θέτουν οι αντικειμενικές συνθήκες, είμαι ανοικτός σε οποιεσδήποτε προτάσεις.
Αρκεί να μην μας βγάζουν έξω από τους στόχους που μας οδηγούν στην έξοδο από την κρίση.
Κάλεσα όλους να συμφωνήσουμε στα εξής βασικά σημεία:
Πρώτον, να δώσουμε απάντηση στο άμεσο και ζωτικό πρόβλημα του χρέους και των ελλειμμάτων σε συνεργασία με τους εταίρους μας. Και αυτό για να κόψουμε μαχαίρι κάθε κουβέντα από αυτούς που διακινούν καταστροφικά σενάρια εξόδου της χώρας μας από το ευρώ.
Δεύτερον, να συμφωνήσουμε όλοι ότι βάζουμε τέλος στα ελλείμματα και πάμε σε ισοσκελισμένο προϋπολογισμό πλην τόκων -δηλαδή, σε πρωτογενές πλεόνασμα- από του χρόνου, το 2012.
Τρίτον, να πάρουμε όλοι τη γενναία απόφαση να μειώσουμε ένα αναποτελεσματικό, αντιπαραγωγικό και πελατειακά διογκωμένο κράτος που η πατρίδα μας δεν μπορεί πια να σηκώσει.
Τέταρτον, να πάμε σε γενναίες αποκρατικοποιήσεις και σε σχέδια που αξιοποιούν αναπτυξιακά, επιτέλους, την κακοποιημένη δημόσια περιουσία.
Και εξήγησα με κατηγορηματικό τρόπο ότι εκλογές θα γίνουν το 2013.
Τότε θα αξιολογηθούμε, και θα αξιολογηθούμε όλοι.
Ο λαός, οι πολίτες έχουν βάλει πλάτη στην εθνική αυτή προσπάθεια και ζήτησα από τα κόμματα και όλο το πολιτικό σύστημα να κάνει το ίδιο.
Η μέχρι σήμερα προσπάθεια είναι αυτή που κράτησε τη χώρα όρθια.
Έχουμε πετύχει εντυπωσιακούς στόχους. Από την πρωτοφανή μείωση του ελλείμματος κατά 5 μονάδες του ΑΕΠ – ρεκόρ στην Ευρώπη – μέχρι και την εντυπωσιακή αύξηση των εξαγωγών μας.
Και ζήτησα από όλους να μην ισοπεδώνουν τις επιτυχίες που τελικά είναι ένας άθλος του Ελληνικού λαού. Αδικούμε εαυτούς και δίνουμε δικαίωμα σε όσους ποντάρουν στην αποτυχία μας. Μειώνουμε και την διαπραγματευτική μας δυνατότητα – δηλαδή την αξιοπιστία της χώρας που τώρα ανακτιέται.
Δεν πρέπει να ολιγωρήσουμε στην μέση ενός δύσκολου δρόμου.
Να δείξουμε όλοι ότι παίρνουμε αποφάσεις που εγγυώνται την έστω και επίπονη, αλλά ασφαλή πορεία εξόδου από την κρίση.
Εξήγησα στου πολιτικούς αρχηγούς ότι πρέπει μαζί να στείλουμε αυτό το σαφές μήνυμα.
Και μετά τη σημερινή συζήτηση συνεχίζω να πιστεύω ότι επί της ουσίας υπάρχουν πολλά στα οποία μπορούμε να συγκλίνουμε.
Και πολλά ακόμα περιθώρια κοινής επεξεργασίας.
Απαιτείται όμως η πολιτική βούληση να υπερβούμε τα συμβατικά κομματικά αντανακλαστικά.
Και αυτό θα φανεί στην πράξη.
Οι περιστάσεις επιβάλλουν πιο γενναία βήματα από όλους.
Δήλωσα και δηλώνω ανοιχτός σε περαιτέρω συγκεκριμένα βήματα συνεννόησης που συμβάλλουν στην Εθνική προσπάθεια.
Σε κάθε περίπτωση δηλώνω, καθαρά:
Η κυβέρνηση ανέλαβε και έχει την ευθύνη να βγάλει την χώρα από την κρίση.
Σε συνεργασία με τον Ελληνικό λαό.
Αυτή την ευθύνη την τιμούμε στο ακέραιο.
Με ή χωρίς ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις να ξέρετε ότι κάνουμε αυτό που απαιτείται για να προφυλάξουμε τη χώρα και τους πολίτες από μεγάλους κινδύνους.
Την εξασφάλιση της δανειοδότησης της χώρας μας και τώρα και στο μέλλον.
Μαζί και τις μεγάλες τομές και αλλαγές που χρειάζονταν εδώ και χρόνια και τώρα προχωρούν.
Τις επόμενες ημέρες θα ολοκληρώσουμε τις απαιτούμενες διαπραγματεύσεις, θα πάρουμε όλες τις αναγκαίες αποφάσεις, χωρίς να υπολογίζουμε το πολιτικό κόστος.
Αλλά και θα συνεχίσουμε την προσπάθεια εθνικής συνεννόησης για το καλό της χώρας.
Με έναν μόνο στόχο:
Να σώσουμε την πατρίδα μας, αλλά και να την αλλάξουμε οριστικά.
Αυτόν τον στόχο υπηρέτησα και αυτόν τον στόχο υπηρετώ.
Έχουμε προτείνει ένα διαφορετικό σχέδιο από την αποδεδειγμένα λανθασμένη κυβερνητική συνταγή. Το οποίο στηρίζεται, όχι σε περισσότερους φόρους, αλλά σε λιγότερους. Για να δουλέψει η Οικονομία. Μόνο τότε θα αρχίσουν να παράγονται έσοδα για τους πολίτες, αλλά και για το κράτος. Μόνο τότε θα υπάρξει Ανάκαμψη και Ανάπτυξη. Πρόκειται για το Ζάππειο-ΙΙ, που το παρουσιάσαμε ολοκληρωμένο και κοστολογημένο πριν τρεις εβδομάδες…
Ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι είναι πρόθυμος να ενσωματώσει στο κυβερνητικό Σχέδιο μέρος από τις προτάσεις του Σχεδίου μας, χωρίς, όμως, το πιο σημαντικό, που είναι η μείωση των φορολογικών συντελεστών.
Επισημάναμε ότι, χωρίς μείωση των φόρων, όλο το υπόλοιπο χάνει σε αποτελεσματικότητα και δεν πετυχαίνει την Επανεκκίνηση της Οικονομίας.
Προτείναμε την πιο ισχυρή βάση για συναίνεση: τη συναίνεση για επαναδιαπράγματευση των όρων του Μνημονίου. Με έμφαση το ξαναλέω: στη μείωση των φορολογικών συντελεστών και τα υπόλοιπα μέτρα τόνωσης της οικονομίας. Σε συνδυασμό πάντα με τη μείωση της σπατάλης και τις αποκρατικοποιήσεις.
Η κυβέρνηση, δυστυχώς, δεν έχει διάθεση για συναίνεση σε επαναδιαπραγμάτευση. Άλλωστε, δεν είχε διαπραγματευθεί το Μνημόνιο ούτε στην αρχή.
Ο κ. Παπανδρέου, μας είπε ότι συζητάει το φορολογικό, μόνον… αν πειστεί η Τρόικα! Του απάντησα ότι πρέπει να συμφωνήσουμε μεταξύ μας πρώτα. Κι ύστερα να πάμε να διαπραγματευθούμε με την Τρόικα!
Δεν ήταν, λοιπόν, η δική μας διαφωνία ως τώρα που οδήγησε σε πλήρες αδιέξοδο. Και, ασφαλώς, ακόμα κι αν εμείς συμφωνούσαμε από δω και στο εξής στην ίδια αποτυχημένη συνταγή, δεν θα άλλαζε τίποτε.
Μετά από μια εβδομάδα καλλιεργούμενης στρατηγικής φόβου, ο Πρωθυπουργός ζήτησε σύνοδο πολιτικών αρχηγών, χωρίς να υπάρχει κανένα καινούργιο στοιχείο και ουσιαστικά χωρίς περιεχόμενο.
Γιατί το μόνο που αξίζει να συζητήσουμε πια είναι πως θα επαναδιαπραγματευθούμε τους όρους του Μνημονίου.
Δεν προσυπογράφουμε μια πολιτική που ισοπεδώνει την Οικονομία και διαλύει την Κοινωνία. Δεν προσυπογράφουμε μια Πολιτική που αποκλίνει όλο και περισσότερο από τους στόχους που θέτει.
Δεν δεχόμαστε εκβιασμούς που ακυρώνουν το νόημα και το περιεχόμενο της Δημοκρατίας μας.
Τι αξία θα είχε να συμφωνούσαμε εμείς με κάτι που διαλύει την Ελληνική Οικονομία;
Διέξοδος για την Ελλάδα υπάρχει: Η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, για να αναπνεύσει η Ελληνική Οικονομία και να βγούμε από την κρίση.
«Δεν κατάλαβαν οι άνθρωποι ότι αν ο Ευρυβιάδης δεν τα είχε βρει με τον Θεμιστοκλή το 480 π.Χ. ούτε αυτούς θα έγραφε η ιστορία, ούτε την ημερομηνία. Η καρέκλα δυστυχώς κάποιων πάνω από την Ελλάδα. Οψόμεθα».
• Ομολογία αποτυχίας της κυβέρνησης
• Ζητά αντιλαϊκή συναίνεση από τα δεξιά του για να συνεχίσει την άδικη, καταστροφική και αδιέξοδη πολιτική του μνημονίου
• Ο μεγάλος κίνδυνος που διατρέχουμε άμεσα είναι ο κίνδυνος της «αργεντινοποίησης». Και τώρα δε χωράνε ανεύθυνοι χειρισμοί και επιπόλαιες διακηρύξεις
• Η κυβέρνηση αυτή δεν είναι ικανή. Αντί να χρησιμοποιήσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια για να πιέσει προς τα έξω έρχεται και αναπαράγει τα επιχειρήματα των δανειστών για να εκφοβίσει και να εκβιάσει το λαό
• Απεργάζονται σενάρια που έχουν σαν στόχο μια κυβέρνηση τεχνοκρατών προκειμένου να εφαρμοστεί μια πολιτική που θα βυθίσει το λαό ακόμα περισσότερο στη φτώχεια, στη χρεοκοπία και στην εξαθλίωση
• Η γενικευμένη ειρηνική εξέγερση των «αγανακτισμένων» στέλνει πολύ ηχηρά μηνύματα και στη χρεοκοπημένη κυβέρνηση και στο εξωτερικό
• Αριστερό, αυτές τις μέρες, είναι ό,τι ενώνει και όχι ό,τι διχάζει
• Κοντοζυγώνει η ώρα που ένα ευρύ μέτωπο από τα αριστερά της Αριστερά μέχρι τα στελέχη, τον κόσμο που φεύγει από το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να δώσει ελπίδα, πνοή και προοπτική στον κόσμο
Η σημερινή συνάντηση των πολιτικών αρχηγών υπό την προεδρία του προέδρου της δημοκρατίας συνιστά μια ανοιχτή ομολογία αποτυχίας της πολιτικής του μνημονίου και των επιλογών της κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου. Ο πρωθυπουργός αφού με υπόγειες διαβουλεύσεις οδήγησε τη χώρα σε μια πρωτοφανή κρίση, τώρα εμφανίζεται σαν να ανέλαβε χθες και νίπτει τας χείρας του.
Ζητά συναίνεση όχι από την κοινωνία ούτε από την Αριστερά, ζητά αντιλαϊκή συναίνεση από τα δεξιά του για να συνεχίσει την άδικη καταστροφική και αδιέξοδη πολιτική του μνημονίου. Δεν μας εξήγησε όμως γιατί εκεί που απέτυχε χθες θα επιτύχει αύριο, δεν μας εξήγησε γιατί ο λαός μας οφείλει και άλλο πόνο και άλλες θυσίες χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Και άραγε, για πόσο ακόμα θα μπορεί να κυβερνά με σύμμαχο το φόβο και με εργαλείο τον εκβιασμό.
Η συναίνεση όμως και ιδίως η συναίνεση του λαού και της κοινωνίας που αυτό είναι το ζητούμενο δεν εκβιάζεται. Εκβιασμένη συναίνεση δεν υπάρχει. Αντί λοιπόν ο κ. Παπανδρέου να ζητά τη συναίνεση της δεξιάς για να εκβιάσει το λαό, ας καταλάβει επιτέλους ότι η χώρα μας χρειάζεται μια κυβέρνηση ικανή να αξιοποιήσει την ομοψυχία του λαού προκειμένου να διαπραγματευθεί ισχυρά με τους δανειστές της. Να διαπραγματευθεί υπέρ των συμφερόντων της κοινωνίας, για να ξαναποκτήσει ο λαός μας ελπίδα, περηφάνια και αξιοπρέπεια.
Διαφωνήσαμε εκατό τοις εκατό σε όλα τα ζητήματα που έθεσε στο τραπέζι ο πρωθυπουργός. Τίποτα καινούργιο δεν βγήκε από τη σημερινή συνάντηση. Ενδεχομένως ο κ. Παπανδρέου να θέλει να αξιοποιήσει άλλες πολιτικές δυνάμεις. Εμείς δεν αισθανόμαστε προδομένοι, γιατί εμείς δεν εμπιστευτήκαμε ποτέ την κυβέρνηση. Ούτε θυμωμένοι, γιατί δεν ελπίζαμε σε τίποτα. Εμείς είμαστε εδώ οι άλλοι απέναντι. Αν τολμήσει να κάνει στάση πληρωμών στο λαό, θα πρέπει ο λαός μια ώρα γρηγορότερα να ξεσηκωθεί. Δεν πρέπει όμως να είναι μια πάλη κατσαρόλας αλλά ανατροπής του συστήματος που οδήγησε το λαό σε δυσβάσταχτες θυσίες.
Δεν συμφωνήσαμε σε κανένα από τα ειδικά ζητήματα που έθεσε στο τραπέζι ο πρωθυπουργός. Διαφωνήσαμε εκατό τοις εκατό, με τη μορφή διλημμάτων μάλιστα που ετέθησαν δεν αφορούσαν το λαό, αλλά ήταν μια προσπάθεια να γεφυρωθούν οι
ανταγωνισμοί που υπάρχουν μέσα στην ΕΕ και οι ανταγωνισμοί των επιχειρηματικών ομίλων. Ο κ. Παπανδρέου θέλει συνευθύνη στη διαπραγμάτευση με την τρόικα. Ούτε ένα σημείο όμως δεν αφορά την ανακούφιση του ελληνικού λαού. Το ζήτημα δεν είναι αν διαπραγματεύεσαι, αλλά αν στηρίζεσαι στο λαό για να συγκρουστείς μαζί της. Ο πρωθυπουργός δεν έθεσε θέμα πρόωρων εκλογών. Ούτε βγήκε ως είδηση. Μπορεί όμως αυτό να σημαίνει ότι γρήγορα και πολύ ξαφνικά να γίνουν εκβιαστικά με το δίλημμα ότι υπάρχει κίνδυνος για τη χώρα. Εφεδρείας στο σύστημα υπάρχουν και συνεργασίες στα κόμματα υπάρχουν, που μπορεί να είναι και δύσκολες, γιατί ο καθένας θέλει το δικό του. Είναι δυνατό το αστικό σύστημα να καρατομήσει και τα παιδιά του. Σήμερα επείγει η ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος», καλώντας το λαό να μην παγιδευτεί σε συμβιβασμούς με την απειλή της χρεοκοπίας. Ισχύει αυτό που είπε και ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Δεν τους ενδιαφέρει η συναίνεση στα κόμματα που σε ένα βαθμό υπάρχει. Θέλουν μέσα από τη συναίνεση να βάλουν φίμωτρο στο λαό και ως όχημα να την χρησιμοποιήσουν για να τον τσακίσουν. Ασκούν ιδεολογική τρομοκρατία και ωμούς εκβιασμούς. Η απάντηση είναι, αντεπίθεση, ρήξη ανατροπή.