">
Tης ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΑΜΑΝΑΤΙΔΟΥ
Τα παιδιά δεν παίζουν πλέον στις πλατείες, αντίθετα συχνάζουν στις καφετέριες. Τα κορίτσια ξεκινούν το βάψιμο πριν τα δεκαπέντε, και δεν αναφέρομαι σε αυτό των βραδινών ή απογευματινών εξόδων, αλλά αυτό των πρωινών εμφανίσεων στο σχολικό προαύλιο. Τα σημερινά παιδιά φαίνεται καθαρά πως έχουν χάσει την όρεξη του να είναι παιδιά και θα είναι κρίμα αν το μόνο που θα θυμούνται από την εφηβεία τους θα είναι οι καφετέριες.
Αυτήν την εβδομάδα πρωταρχικό θέμα στις συζητήσεις μου υπήρξαν οι αλλαγές που συμβαίνουν γύρω μας. Μιλώντας για αλλαγές δεν αναφέρομαι μόνο σε οικονομικές ή πολιτικές, αλλά και σε κοινωνικές, όπου βασικό εκπρόσωπο αποτελεί η νέα γενιά.
Μέσα από τα δικά μου μάτια η νέα γενιά επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στις ηλικίες 13 έως και 17-18, στους εφήβους δηλαδή. Βλέποντας αυτά τα παιδιά, αντιλαμβάνεται κανείς πόσο βιάζονται και θέλουν να ωριμάσουν. Παιδιά δεκατεσσάρων ετών ντύνονται και συμπεριφέρονται λες και είναι δεκαεπτά. Μπορεί το πρόσωπο τους να φανερώνει την ηλικία τους, αλλά όχι και το υπόλοιπο σύνολο.
Ποιος όμως μπορεί να ευθύνεται για αυτήν την πρόωρη ωρίμανση; Μήπως η τηλεόραση; Τα περισσότερα κανάλια προβάλλουν κατά κύριο λόγο την προσωπική ζωή διαφόρων διασημοτήτων, τόσο του εξωτερικού όσο και του εσωτερικού. Αφιερώνουν ολόκληρες εκπομπές για τις σεξουαλικές τους σχέσεις, για τις στιλιστικές τους επιλογές ή και για τις εξόδους τους. Έτσι αρκετοί έφηβοι ασχολούνται μόνο με τα παραπάνω. Εξάλλου εκεί τους οδηγούν και οι τηλεοπτικές σειρές, κατά βάση αμερικάνικης προέλευσης, όπου πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν έφηβοι ηλικίας δεκαπέντε ετών των οποίων όλη η ζωή περιστρέφεται γύρω από τις σχέσεις
Το θέμα, όμως, δεν είναι μόνο η σεξουαλική ωρίμανση. Ξεφυλλίζοντας τα σχολικά βιβλία είναι άξιο απορίας πως οι μαθητές τα βγάζουν πέρα. Αυτά που η δική μου γενιά μάθαινε στο Γυμνάσιο τα μαθαίνουν τώρα στην έκτη δημοτικού. Όπως είναι κάποια κεφάλαια στην Φυσική, λόγου χάρη. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε πως το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι ίσως το πιο απαιτητικό σε όλη την Ευρώπη.
Τα παιδιά έχουν όλο και λιγότερο ελεύθερο χρόνο καθώς ξεκινάνε όλο και πιο νωρίς τα φροντιστήρια τόσο των ξένων γλωσσών, όσο και των σχολικών μαθημάτων. Και πάλι, όμως, καταφέρνουν να αντεπεξέλθουν τόσο στα μαθήματα, όσο και σε εξωσχολικές δραστηριότητες όπως είναι το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο. Με τον τρόπο αυτόν, όμως, αναγκάζονται να αναλάβουν από νεαρή ηλικία μεγάλες ευθύνες.
Άλλοι παράγοντες που μπορεί να ωθήσουν τους εφήβους προς τα εκεί είναι φυσικά οι πολιτικοοικονομική κατάσταση που επικρατεί όχι μόνο στο εσωτερικό της χώρας, αλλά, αυτήν την περίοδο, σε ολόκληρο τον κόσμο.
«Οι έφηβοι, και ειδικότερα αυτοί που δίνουν πανελλήνιες, ακούν στις ειδήσεις για την ανεργία και αναρωτιούνται αν ο κόπος τους θα έχει στο τέλος κάποιο νόημα, κάτι το οποίο τους προκαλεί μεγάλη συναισθηματική φόρτιση», δηλώνει η Μαρία Πιπεροπούλου, ψυχολόγος.
Φυσικά όλα είναι θέμα σωστής ψυχολογικής υποστήριξης τόσο από τους γονείς όσο και από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του μαθητή, αλλά και από τους καθηγητές του όχι μόνο στο σχολείο, αλλά πολύ περισσότερο στο φροντιστήριο, που συχνά τον πανικοβάλλουν.
Συγκρίνοντας εν τέλει τους σημερινούς εφήβους με αυτούς των παλαιότερων χρόνων, παρατηρούμε γενικώς μια πρόωρη… γήρανση!
