">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ένας από τους πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο οποίος πολλάκις έχει χαρακτηριστεί ως «ιερός» από τους ευρωπαίους ηγέτες, είναι η «ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων», σύμφωνα με την οποία οι πολίτες της Ένωσης έχουν το δικαίωμα να κυκλοφορούν, να διαμένουν και να εργάζονται στα εδάφη όλων των κρατών μελών. Όμως, είναι φανερό ότι στην Ευρώπη των ανισοτήτων, της μισαλλοδοξίας και της κρίσης, μονάχα προεπιλεγμένοι πυλώνες θα μείνουν όρθιοι. Σύμφωνα με χθεσινή απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εγκρίθηκε ο προσωρινός περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας ρουμάνων εργαζομένων στην Ισπανία, αίροντας για πρώτη φορά την θεμελιώδη αρχή για τους πολίτες της ΕΕ.
Η Ρουμανία εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τη Βουλγαρία εν έτει 2007. Οι δυο χώρες υπάγονται στις ρυθμίσεις ως προς την ελεύθερη κυκλοφορία, που ορίζουν μια μεταβατική περίοδος, η οποία διακρίνεται σε τρεις φάσεις (2 συν 3 συν 2 χρόνια). Συγκεκριμένα, στο τέλος της δεύτερης φάσης κάθε περιορισμός θα αρθεί (στις 31 Δεκεμβρίου του 2011), εκτός αν κάποια χώρα επιθυμεί να αναβάλλει την άρση, λόγω «αναταραχών στην οικονομία», μέχρι το Δεκέμβριο του ‘13. Σε αυτό το πλαίσιο, η κάθε μια χώρα εξακολουθεί να είναι υπεύθυνη για την άρση ή όχι των περιορισμών μέχρι 7 χρόνια έπειτα από την είσοδο μιας χώρας στην ΕΕ. Έτσι, επί της παρούσης, η Γερμανία έχει χαλαρώσει τους περιορισμούς για Ρουμάνους πτυχιούχους πανεπιστημίου, το Βέλγιο και η Ιρλανδία εξακολουθούν να απαιτούν την άδεια εργασίας, σε αντίθεση με την Ιταλία που την έχει καταργήσει.
Η Ισπανία, από την πλευρά της, έχει ήδη απελευθερώσει πλήρως την αγορά εργασίας της, για ρουμάνους εργαζομένους και τα μέλη των οικογενειών τους, από την αρχή της δεύτερης φάσης, την 1η Ιανουαρίου 2009. Λόγω της άρσης των περιορισμών, η Ισπανία πλέον μπορεί να περιορίσει την πρόσβαση εργαζομένων από τη Ρουμανία μόνο με την επίκληση της λεγόμενης «ρήτρας διασφάλισης». Η ρήτρα αυτή παρέχει σε ένα «κράτος μέλος τη δυνατότητα να επιβάλει εκ νέου περιορισμούς στην ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά, όταν αντιμετωπίζει ή προβλέπει σοβαρές διαταραχές στην αγορά εργασίας». Η Ισπανία επικαλέστηκε την εν λόγω ρήτρα με επιστολή που απέστειλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 28 Ιουλίου 2011. Χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε την εκ νέου επιβολή περιορισμών έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012.
Όπως δήλωσε ο Επίτροπος Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Κοινωνικής Ένταξης, László Andor, η απόφαση πάρθηκε με γνώμονα την παρούσα οικονομικής κατάστασης στην Ισπανία. «Λάβαμε την απόφαση αυτή λόγω της πολύ συγκεκριμένης κατάστασης της απασχόλησης στην Ισπανία. Κατά κανόνα, είμαι πεπεισμένος ότι ο περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των ευρωπαίων εργαζομένων δεν αποτελεί απάντηση στην υψηλή ανεργία.[..] Ωστόσο, η Επιτροπή κατανοεί τον λόγο για τον οποίο στη δεδομένη χρονική στιγμή - λόγω της δραματικής κατάστασης της απασχόλησης και του πολύ σύνθετου οικονομικού περιβάλλοντος - οι ισπανικές αρχές επιθυμούν τον περιορισμό της πλήρους ελεύθερης κυκλοφορίας. Το ισπανικό αίτημα υποστηρίζεται από πραγματικά στοιχεία,[..] Εξακολουθώ να ενθαρρύνω την Ισπανία να προχωρήσει στην αναδιάρθρωση της αγοράς εργασίας της και να βελτιώσει τις δυνατότητες απασχόλησης για τους νέους, ενώ καλώ, επίσης, να καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες για την αύξηση των δυνατοτήτων απασχόλησης στη Ρουμανία».
Πρόκειται για την πρώτη φορά που κάποια χώρα κάνει χρήση της ρήτρας διασφάλισης στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων. Σε μια Ευρώπη που ξαναυψώνει τείχη υπάρχουν άλλοι πραγματικά ιεροί πυλώνες που θα συνεχίσουν να διαμορφώνουν την ξενοφοβική και βουτηγμένη στην ανεργία ΕΕ. Η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και η πλήρως απελευθερωμένη χρηματαγορά της ΕΕ είναι οι γνήσιοι πυλώνες της αντικοινωνικής ένωσης. Το Παρίσι το ’05, η Αθήνα το ’08 και το Λονδίνο το ’11 ήταν κάποια από τα αποτελέσματα τους.
