">
29 Μαΐου 1453: Εάλω η Πόλη
Σήμερα «εάλω» η Ελλάδα
Οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά και προοπτικά
Αλλά, τη σημερινή ελληνική πτώση δεν θα μπορέσουμε, όσο κι αν θελήσουμε, να την αρνηθούμε ως πραγματικότητα, μιας τωρινής βαριάς κρίσης της χώρας. Την οποία, οι απροσδόκητες συνθήκες έφεραν χώρα και λαό στο χείλος του γκρεμού, δηλαδή, μιας άτυπης χρεοκοπίας. Μιας κατάστασης την οποία τούτη η μοιραία κυβέρνηση τη «διαχειρίζεται» σύμφωνα με έξωθεν (ευρωδιεθνοταμειακές εντολές), που θυμίζουν κατοχικούς εκβιασμούς, τρομοκρατισμούς και «εκτελέσεις» των αρνούμενων της μνημονιακής πολιτικής μιας βέβαιης ξεπουληματικής πολιτικής της χώρας. Μιας πολιτικής, την οποία βρέθηκαν έτοιμοι να την εφαρμόσουν ερήμην του λαού μας, οι ψηφισθέντες, για να προστατεύσουν τις ευρύτερες προοπτικές των συμφερόντων του λαού.
Γιατί, ευρισκόμενο με τη δικαιολογία της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στην κυβέρνηση το σοσιαλιστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ, ανέλαβε να εφαρμόσει (για το καλό του ελληνικού λαού) την ολοκληρωτική δήμευση της κρατικής περιουσίας στους λυσσαλέους εκμεταλλευτές των ελληνικών ομολόγων, με τη συνενοχή του κυβερνώντος κόμματος.
Αυτή, όμως, δεν είναι η Ελλάδα της ισχύος όπως διατυμπάνιζαν οι 3 τελευταίες πριν τη σημερινή κυβερνήσεις, που διακυβέρνησαν τον τόπο. Για την πραγματική, όμως, Ελλάδα, που δεν θα δέχεται εκβιασμούς και που δεν θα προσφέρεται από πρόθυμους και ένοχους ιστορικά διαχειριστές της εξουσίας να ξεπουλήσουν τα πάντα στους εκβιαστές της, υπάρχουν τεράστιες δυνάμεις, που μπορούν να αγωνιστούν, για να σωθεί, έστω την τελευταία στιγμή, από ολοκληρωτική καταστροφή η χώρα. Τότε που θα έρθει η ώρα να βρεθεί ο «εν απογνώσει» μαντατοφόρος ν’ ανακράξει με τραγικό τρόπο «ΕΑΛΩ Η ΧΩΡΑ».
Ένα πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η εντυπωσιακή κινητοποίηση νέων και μεγαλύτερων Ελλήνων – Ελληνίδων, να αντισταθούν κατά της ολοκληρωτικής παράδοσης της Ελλάδας στο ξεπούλημά της και στην ευρωπαϊκή της «κατοχή», για να σώσει τον εαυτό της. Χωρίς αποτελεσματική και πραγματική πολιτική ευρωπαϊκής αλληλεγγύης στην Ελλάδα της αρχαίας παράδοσης, η οποία στερέωσε τα σύμβολα του ευρωπαϊκού μας πολιτισμού.
Μια δεύτερη ένδειξη ελπίδας είναι οι κινητοποιήσεις των Ευρωπαίων πολιτών, κατά της ευρωπαϊκής και διεθνονομισματικής εκμετάλλευσης, η οποία εξαπλώνεται πέρα από την Ελλάδα, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Όμως, το σημαντικό επίτευγμα αντίστασης στην ανεξέλεγκτη πολιτική του ελληνικού ξεπουλήματος αποτελεί το πολιτικό μπαράζ άρνησης στη ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, που θέλουν να επιβάλουν οι εκβιαστές τοκογλύφοι μας.
Με 3 κόμματα να πουν ηχηρό όχι στη συναίνεση, για εκμηδένιση της χώρας κ.τ.λ. Αυτό τούτο το γεγονός (παρά τις όποιες διαψεύσεις) οδηγεί σε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, με ανατροπές. Γεγονός που αν δεν συμβεί άμεσα, θα σημάνει παλλαϊκή λαϊκή εξέγερση κατά του επιβαλλόμενου ξεπουλήματος της χώρας, καθώς και τη συντριβή όλων των ελπίδων του λαού.
Πάντως, το 1453, η Πόλη έπεσε, γιατί πριν 300 χρόνια την είχε πρωτοαλώσει η ΔΥΣΗ. Για να αλώνει, τώρα, πάλι η Δύση, τη σημερινή Ελλάδα.
