">
Παγκόσμια ενότητα ζήτησε η Κριστίν Λαγκάρντ με στόχο να αναχαιτιστεί η κρίση
«Ας ξεφορτωθούμε τους συνδικαλιστές επιστάτες, να έχουμε έναν αρχι-επιστάτη και να πληρώνουμε τους τοπικούς μαθητές για να φροντίζουν το σχολείο»
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Την περασμένη Παρασκευή ο Γάλλος υπουργός οικονομικών Φρανσουά Μπραρουέν δήλωσε πως «προτιμούμε να είμαστε Γάλλοι παρά Βρετανοί». Ουσιαστικά παίρνοντας την σκυτάλη από τον διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας, Κριστιάν Νουαγιέ, ο οποίος μια μέρα πριν είχε δηλώσει πως η οικονομική κατάσταση στη Βρετανία είναι λιγότερο καλή από αυτήν της χώρας του, ο Φρ. Μπραρουέν είπε πως δεν είναι το Παρίσι αυτό που θα έπρεπε να υποβαθμιστεί από τους οίκους αξιολόγησης αλλά το Λονδίνο. Την ώρα αυτή, που η μάχη Γαλλίας-Βρετανίας μαινόταν, η Κριστίν Λαγκάρντ ζήτησε παγκόσμια ενότητα ώστε να αναχαιτιστεί η κρίση. Μάλιστα, προειδοποίησε πως σε διαφορετική περίπτωση ο κόσμος θα ολισθήσει σε παρόμοια ύφεση με τη δεκαετία του 1930.
Σε ομιλία της στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Κρ. Λαγκάρντ δήλωσε: «Δεν υπάρχει καμία οικονομία στον κόσμο, είτε χώρες με χαμηλό εισόδημα, είτε αναδυόμενες αγορές, είτε χώρες μεσαίου εισοδήματος ή υπερ-ανεπτυγμένες οικονομίες, που θα είναι απρόσβλητη από την κρίση που δεν ξεδιπλώνεται απλά. Κλιμακώνεται». Συνέχισε λέγοντας πως «Δεν είναι μια κρίση που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από μία ομάδα χωρών, η οποία θα αναλάβει δράση. Θα επιλυθεί, ελπίζουμε, από όλες τις χώρες, όλες τις περιφέρειες, όλες τις κατηγορίες των χωρών που στην πραγματικότητα αναλαμβάνουν δράση».
Η παρέμβαση της Κρ. Λαγκάρντ δεν σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με την διαπάλη Γαλλίας και Βρετανίας. Σχετίζεται με άλλα δυο σημεία κλιμάκωσης της κρίσης. Ο οίκος Fitch υποβάθμισε οκτώ από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου συμπεριλαμβανομένης της Barclays, της Bank of America και της Deutsche Bank. Ο αμερικάνικος οίκος προειδοποίησε πως όλες αυτές οι τράπεζες αντιμετωπίζουν «αυξημένες προκλήσεις με πιθανές απώλειες που είναι δύσκολο να υπολογιστούν». Ταυτόχρονα, αυξήθηκε η ένταση μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Ο Αμερικανός υπουργός Εμπορίου, ονόματι Τζον Μπρίσον, επισήμανε πως η Ουάσινγκτον θα ανταποδώσει την απόφαση του Πεκίνου να θέσει δασμούς στα αμερικάνικα αυτοκίνητα υψηλών επιδόσεων που εισάγονται στην Κίνα.
«Οι ΗΠΑ έχουν φτάσει στο σημείο που δεν μπορούν να αποδέχονται ήσυχα μια Κίνα που αγνοεί πολλούς κανόνες εμπορίου. Η Κίνα εξακολουθεί να επιδοτεί ουσιαστικά τις δικές της εταιρείες, κάνει διακρίσεις εις βάρος ξένων εταιρειών, και έχει κακή προστατευτικά της πνευματικής ιδιοκτησίας», κατέληξε ο Τ. Μπρίσον στο πλέον θερμό επεισόδιο του εμπορικού πολέμου ΗΠΑ-Κίνας.
«Ύφεση και Δημοκρατία»
Ο υποψήφιος για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων, Νιούτ Γκίνγκριτς (μαζί με τον Μιτ Ρόμνεϊ είναι τα δύο φαβορί) σόκαρε ολόκληρο το έθνος ζητώντας την επανασύσταση της παιδικής εργασίας. «Ας ξεφορτωθούμε τους συνδικαλιστές επιστάτες, να έχουμε έναν αρχι-επιστάτη και να πληρώνουμε τους τοπικούς μαθητές για να φροντίζουν το σχολείο». Καλωσορίσατε στον 18ο αιώνα, μας λέει ο διάσημος οικονομολόγος Χα-Τζουν Τσανγκ. Τότε ήταν που ο Ντάνιελ Ντεφόε, όπως τονίζει ο Χ.Τ. Τσανγκ, είπε πως τα ίδια τα παιδιά, έπειτα από το τέταρτο ή το πέμπτο έτος της ζωής τους, μπορούν να κερδίζουν το ψωμί τους στις φάμπρικες της Αγγλίας.
Αν αυτά σας φαίνονται μακρινά, δεν απέχουν πραγματικά καθόλου από τις επιδιώξεις Βερολίνου, Παρισιού και Λονδίνου, μας εφιστά την προσοχή ο Χ.Τ. Τσανγκ, για να δευτερολογήσει ο γνωστός Πολ Κρούγκμαν. «Η ανεργία στην Αμερική και στην Ευρώπη παραμένει καταστροφικά υψηλή. Οι ηγέτες και τα θεσμικά όργανα είναι ολοένα και λιγότερο αναξιόπιστοι. Και οι δημοκρατικές αξίες είναι υπό πολιορκία». Η υψηλή ανεργία δεν εξαγνίζεται επειδή δεν είναι στα επίπεδα του 1933. Ούτε οι δυσοίωνες πολιτικές τάσεις πρέπει να περάσουν απαρατήρητες επειδή δεν υπάρχει Χίτλερ. Μας έχει μια πολύ έτοιμη απάντηση ο Π. Κρούγκμαν. Βρισκόμαστε ήδη σε ύφεση ανάλογη του 1930.
Μετά από 80 χρόνια, βέβαια, οι διαφορές της ύφεσης είναι μεγάλες. Η δύση είναι πολύ πλουσιότερη, το κράτος πρόνοιας είναι μεγαλύτερο και εξακολουθούν να υπάρχουν οικονομίες που αναπτύσσονται, όπως η Κίνα, η Βραζιλία και η Ινδία. Ωστόσο, ο Π. Κρούγκμαν επισημαίνει πως με τις παρούσες οικονομικές πολιτικές η κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο (κάτι που αποδεικνύεται από το γεγονός πως ουδείς προβλέπει ανάπτυξη για το 2012). Παράλληλα, δεν έχει περάσει παραπάνω από μια εβδομάδα από τους ρατσιστικούς φόνους στη Φλωρεντία, φόνους που απεικονίζουν ένα γενικότερο σύμπτωμα των καιρών μας. Στην Ελλάδα ειδικά, η παρουσία ακροδεξιού κόμματος στην εξουσία μας φέρνει στο 1930, έτος το οποίο η Κρ. Λαγκάρντ «ελπίζει» να αποφύγει η Ευρώπη και ο κόσμος.
Αυτό που δεν μας είπε το ΔΝΤ, η ΕΕ και καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση είναι πως θα αποφύγουμε την ύφεση και τα παρεπόμενα της. Η Ευρώπη με τις πρακτικές της λιτότητας ως τιμωρού στραγγαλίζει την ανάπτυξη, την γνώση και την δημοκρατία. Ακόμη και αν οι χώρες, όπως ζητά η Κρ. Λαγκάρντ δείξουν ενότητα σε αυτό το καταστροφικό καθεστώς, το αποτέλεσμα του είναι ήδη αποδεδειγμένο στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία και σε πλείστες άλλες χώρες. Έτσι, γίνονται απαραίτητα τα νέα μέτωπα εκδημοκρατισμού και οι νέες πολιτικές συμμαχίες.
