">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Οι εργαζόμενοι μιας επιχείρησης κάνουν ανταρσία και μεταμορφώνουν το μαγαζί σε καράβι και ξεκινάνε για να βρουν ένα θησαυρό που θα μας βγάλει από την κρίση. Τελικά «θα ανακαλύψουν τη ματαιότητα του να ψάχνεις από έξω τις λύσεις, γιατί συνήθως οι λύσεις είναι μέσα». Αυτά συμβαίνουν από χθες και για λίγες παραστάσεις (Παρασκευές και Σάββατα) στο Stage όπου ανεβαίνουν οι «Πειρατές» της Μπέσσυ Μάλφα. «Είναι μια παράσταση που δεν ανήκει σε κάποιο συγκεκριμένο είδος. Έχει θέατρο, μουσική, είναι διαδραστική… Ξεκινάει με ένα θεατρικό έργο που θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ένα μιούζικαλ και καταλήγει σε ένα γλέντι πίστας», δήλωσε στον «Τ.Θ.» ο κ. Γεράσιμος Σκιαδαρέσης που υποδύεται το ρόλο του Τζακ Σπάροου. «Ο στόχος ήταν να κάνουμε μια επίκαιρη και διασκεδαστική παράσταση, αλλά με κάποια αισθητική και τους δικούς μας προβληματισμούς και το δικό μας χιούμορ», σημείωσε.
Αναφέρθηκε στην ιταλική ταινία «Διαμέρισμα στην Αθήνα» στην οποία συμμετείχε και που θα προβληθεί μέσα στο 2011, ενώ απαντώντας σε ερώτηση για την εξωστρέφεια του ελληνικού κινηματογράφου δήλωσε συγκρατημένα αισιόδοξος. «Κατά καιρούς έχω δει και άλλα θετικά σημάδια τα οποία δεν συνεχίστηκαν (…). Για μένα είναι πιο σημαντικό ότι κάποιοι σκηνοθέτες μπόρεσαν και ξανοίχτηκαν λίγο έξω», δήλωσε.
-Πείτε μας δυο λόγια για τους «Πειρατές».
-Είναι μια παράσταση που δεν ανήκει σε κάποιο συγκεκριμένο είδος. Έχει θέατρο, μουσική, είναι διαδραστική… Ξεκινάει με ένα θεατρικό έργο που θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ένα μιούζικαλ και καταλήγει σε ένα γλέντι πίστας.
Το έχει γράψει η Μπέσσυ (σημ. Μάλφα) με αφορμή την οικονομική κρίση και υποτίθεται πως οι εργαζόμενοι μιας επιχείρησης κάνουν ανταρσία και μεταμορφώνουν το μαγαζί σε καράβι και ξεκινάνε για να βρουν ένα θησαυρό που θα μας βγάλει από την κρίση. Αυτό είναι το πρόσχημα, γιατί στην ουσία ο καθένας αναζητάει τον θησαυρό για την πάρτη του.
-Θα τα καταφέρουν στο τέλος;
-Δεν θα τα καταφέρουν, απλώς θα ανακαλύψουν τη ματαιότητα του να ψάχνεις από έξω τις λύσεις, γιατί συνήθως οι λύσεις είναι μέσα.
-Ο δικός σας ρόλος;
-Είμαι ένας από τους πειρατές, ο Τζακ Σπάροου. Απλώς υπάρχουν μεταμορφώσεις γιατί σε κάθε λιμάνι συναντάμε διάφορους τύπους και έτσι αλλάζουμε κι εμείς ρόλο.
-Μοιάζει με το «No Shakespeare Please» που είχατε παρουσιάσει το καλοκαίρι; Θα έχει το ίδιο ύφος;
-Ναι μοιάζει στη δομή του. Απλώς το «No Shakespeare Please» ήταν περισσότερο θεατρικό, με την έννοια ότι υπήρχε μια αυτονομία στο έργο, μπορούσε να σταθεί και από μόνο του και τα τραγούδια ήταν πρωτότυπα ήταν γραμμένο σαν ένα ροκ μιούζικαλ, ενώ αυτό είναι περισσότερο γραμμένο με βάση τους ηθοποιούς, με βάση τους αυτοσχεδιασμούς, με βάση κάποια τραγούδια. Ο στόχος ήταν να κάνουμε μια επίκαιρη και διασκεδαστική παράσταση, αλλά με κάποια αισθητική και τους δικούς μας προβληματισμούς και το δικό μας χιούμορ.
-Κινηματογραφικά ετοιμάζετε κάτι;
-Όχι. Έχω κάνει μια ταινία στην Ιταλία το καλοκαίρι και φαντάζομαι ότι θα βγει το χειμώνα και σχεδιάζουν να την πάνε και σε κάποια φεστιβάλ…
-Πώς λέγεται;
-«Διαμέρισμα στην Αθήνα» (Appartamento ad Atene). Είναι ιταλική παραγωγή, απλώς υποτίθεται πως η δράση είναι στην Αθήνα.
-Εσείς ποιο ρόλο υποδύεστε σε αυτήν;
-Είναι η ιστορία ενός Έλληνα που ζει με τη γυναίκα του και τα δυο του παιδιά στην Αθήνα και ένας Γερμανός αξιωματικός επιτάσσει το σπίτι τους κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Η ταινία αφορά κυρίως τη σχέση των δύο αντρών, του Έλληνα με τον Γερμανό και το πώς προσπαθεί ο πρώτος για χάρη της οικογένειας να κρατήσει κάποιες ισορροπίες και να προσεγγίσει ανθρώπινα – όπως πιστεύει – τον Γερμανό.
-Ποιος είναι ο σκηνοθέτης;
-Ο Ρουτζέρο ντι Πάολα.
-Πώς βλέπετε το άνοιγμα του ελληνικού κινηματογράφου εκτός συνόρων και το γεγονός ότι σε λίγες μέρες διεκδικούμε ακόμη και Όσκαρ;
-Οπωσδήποτε είναι θετικό. Είχαμε πολλά χρόνια να νιώσουμε έτσι, αλλά από κει και πέρα οφείλω να έχω πολύ συγκρατημένη αισιοδοξία γιατί κατά καιρούς έχω δει και άλλα θετικά σημάδια τα οποία δεν συνεχίστηκαν.
Νομίζω ότι η φετινή χρονιά από άποψη παραγωγής και ποιότητας ταινιών ήταν χειρότερη από την περσινή, οπότε δεν ξέρω πώς όλα αυτά θα έχουν διάρκεια.
Βέβαια για μένα είναι πιο σημαντικό ότι κάποιοι σκηνοθέτες μπόρεσαν και ξανοίχτηκαν λίγο έξω και με τον Λάνθιμο, αλλά και με τον Ηλιάδη. Από την άλλη δεν ξέρω κατά πόσο κάνουν ελληνικό σινεμά στο εξωτερικό. Για παράδειγμα «Το τελευταίο σπίτι αριστερά» του Ηλιάδη δεν ήταν μια ελληνική ταινία.
-Οι συμπαραγωγές δεν βοηθούν λίγο στο τοπίο;
-Βοηθούν δεν θα πει τίποτα, απλώς έχουμε ένα πρόβλημα με το σινεμά, δεν υπάρχουν σχολές, δεν υπάρχουν σενάρια. Πάσχουμε πολύ σε αυτό. Δεν έχουμε λύση στη ρίζα του προβλήματος. Εμφανίζονται κάποια καλά δείγματα, αλλά στην ουσία δεν κάνουμε τίποτα για αυτά. Το ότι γράφτηκαν κάποια καλά σενάρια και έγιναν κάποιες ταινίες που είχαν καλύτερη τύχη, αυτό μπορεί να είναι και τυχαίο, με την έννοια ότι δεν είναι αποτέλεσμα μιας δουλειάς ουσιαστικής, δεν έγινε κάποια σχολή, κάποια ακαδημία για να πεις ότι υπάρχει μια παραγωγή που μελλοντικά θα αποφέρει πράγματα.
-Τι θα ακολουθήσει μετά τους «Πειρατές»; Πόσο θα μείνετε εδώ;
-Στο Stage θα είμαστε για 3 εβδομάδες (τρία ΠαρασκευοΣάββατα) το φινάλε είναι ανοιχτό. Αν χρειαστεί μπορεί να μείνουμε και λίγο παραπάνω. Από κει και πέρα θα πάμε και σε άλλες πόλεις.
Πρωταγωνιστούν: Θανάσης Δόβρης, Μπέσσυ Μάλφα, Κατερίνα Παπουτσάκη, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Ορέστης Τζιόβας, Ευτυχία Φαναριώτη, Γιώργος Χατζής και ο Βαγγέλης Γιαννάκης.
Συμμετέχουν οι μουσικοί: Παναγιώτης Αλεξίου (Μπουζούκι), Δημήτρης Δημόπουλος (Keyboards), Βαγγέλης Κονταράτος (Κιθάρα), Γιάννης Πλαγιαννάκος (Μπάσο), Νίκος Χριστόπουλος (Drums), Χρήστος Ωραιόπουλος (Τρομπέτα / κρουστά).
Ενορχήστρωση, σύνθεση, διεύθυνση ορχήστρας: Γιώργος Χατζής
Παραστάσεις κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 23.00. Είσοδος 20€ με ποτό στο μπαρ, δεύτερο ποτό 10€, Τιμή φιάλης 150€, δεύτερη φιάλη 100€, μπουκάλι κρασί 75€. Το Stage βρίσκεται στην 26ης Οκτωβρίου 27, τηλ 2310-566768.
