">
Όλοι οι πραγματικοί ανθρωπιστές του κόσμου έχουν παγώσει με τις ανελέητες σφαγές του λαού της Λιβύης, που ζήτησε, με παλλαϊκή εξέγερσή του, την απελευθέρωσή του από την τεσσαρακονταετή τυραννία του δικτάτορα Καντάφι. Ενός μαυρόψυχου δικτάτορα, ο οποίος αποτόλμησε να πει κυνικά ότι «Εγώ είμαι ο πρώτος επαναστάτης, ο οποίος προσπάθησα και πέτυχα με τη δική μου επανάσταση, να απελευθερώσω το λιβυκό λαό από το προηγούμενο καθεστώς, μιας σκλαβιάς και μιας εκμετάλλευσης, που είχε αφήσει πίσω από πλευρά ανάπτυξης τη χώρα. Την οποία την έκανα πρότυπη χώρα στην ανάπτυξη, με ισχυρή οχύρωσή της κατά κάθε επιβουλής. Τώρα συνεχίζω την ίδια επανάσταση, για να συντρίψω και να πνίξω στο αίμα τους… εχθρούς του λαού μας». Γι’ αυτό διακήρυξε προχθές: «Γλεντήστε και χαρείτε για τη συντριβή όλων όσων θέλουν να ανατρέψουν τη διαρκή επανάστασή μας…».
Μια «επανάσταση» υπερεξουσιαστική, η οποία για να συνεχίσει την κυριαρχία και την οικογενειακή αναπαραγωγή του φοβερού αυτού καθεστώτος, σφάζει, εξοντώνει και καταβαραθρώνει ένα λαό, σε μια διαρκή ανελευθερία.
Ο κόσμος έχει παγώσει, γιατί το τρομακτικό αυτό φαινόμενο θέτει το μεγάλο ερώτημα, για το ποιοι στήριξαν, εδώ και τριάντα χρόνια, τον τρομακτικό αυτό ΚΥΚΛΩΠΑ, όπως έγινε και με το Σαντάμ Χουσεΐν, για να καταστεί φόβος και τρόμος για ολόκληρη τη Μεσόγειο, την Ευρώπη, τον κόσμο ολόκληρο και δεύτερο γιατί δεν υπάρχει σε τέτοιες ακραίες περιπτώσεις μαζικής σφαγής λαού, ένας διεθνής μηχανισμός αποτροπής τους.
Δηλαδή, είμαστε όλοι οι λαοί υποκείμενα στις άγριες και θηριώδεις πράξεις αρχιεγκληματιών, που μας απειλούν, που μας σφάζουν, που μας εκμεταλλεύονται, με διάφορους τρόπους ανελέητα, όπως συμβαίνει τώρα και με μας, που μας εξουθενώνει (βοηθητικά δήθεν) η τρόικα, για να μας σώσει από το χρέος. Ενώ μας καταβυθίζει στο υπερχρέος, υποστηρίζοντας κράτη και κερδοσκόπους μαζί. Φρίκη. Ο πολιτισμός για τον οποίο κοπτόμαστε, έχει αποτύχει. Έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Και δεν υπάρχει αντίσταση πραγματικής σωτηρίας της ανθρωπότητας και των λαών από τους αρχιεγκληματίες διαφόρων επιπέδων, τρόπων και μηχανισμών.
Όλοι (ακόμη και οι νεότεροι) θα θυμούνται ή θα έχουν πληροφορηθεί για μια προηγούμενη κρίση στη Μεσόγειο, που ο Καντάφι είχε απειλήσει να εκτοξεύσει πυραύλους, στην Κρήτη (ως αμερικανική βάση), στην Ευρώπη κι αλλού.
Όμως, τότε, απειλούσε τους άλλους και δεν έσφαζε το λαό του, τόσο εγκληματικά. Όμως, την στιγμή εκείνη, κάποιος βρέθηκε να του δώσει ένα μάθημα. Ήταν ο συντηρητικός Ρήγκαν, που τον βομβάρδισε. Τώρα, όμως, δεν υπάρχει κάποιος να τον σταματήσει από τη φρικιαστική σφαγή χιλιάδων αγωνιστών υπέρ της ελευθερίας τους.
Αλήθεια, έχει εκφυλιστεί ως το μεδούλι κάθε ηθική αξία στο σημερινό κόσμο μας;
