Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η πρωτοφανής εκδήλωση της περασμένης Κυριακής αναμένεται να επαναληφθεί και σήμερα, ενώ αντίστοιχα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας οργανώνονται και πάλι στις κεντρικές πλατείες πολλών μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Με τη χώρα να βαδίζει για την υπογραφή δεύτερου μνημονίου, που προοικονομεί τρίτο, τέταρτο και ούτω καθεξής, η μαζική και αποφασιστική συμμέτοχη στις πλατείες αποτελεί την πρώτη χαραμάδα ελπίδας στην Ελλάδα της απελπισίας, της οργής και της διαφθοράς. Με το πέρας των ημερών οι «Αγανακτισμένοι» των λαϊκών συνελεύσεων, της συντροφικότητας και της φιλίας έρχονται σιγά σιγά αντιμέτωποι με τους άσπονδους φίλους τους και ετοιμάζονται για την επερχόμενη σύγκρουση.
Η περασμένη εβδομάδα ήταν ενδεικτική για αυτό που θα επακολουθήσει. Η αποδοκιμασία ορισμένων βουλευτών έξω από το κοινοβούλιο και η υπό προστασία απομάκρυνσή τους, οδήγησε σε μιντιακές συζητήσεις επί συζητήσεων για «κίνδυνο της δημοκρατίας». Αρχικά, πρέπει να γίνει ιδιαίτερη μνεία στο δίκτυο ενημέρωσης της χώρας που στάθηκε επάξια δίπλα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε όλη την διάρκεια των τελευταίων 2 ετών. Το ίδιο δίκτυο που καθημερινά προκαλεί γέλια στα πλήθη που συρρέουν στις πλατείες υποστήριξε πως σε αντίθεση με την εκχώρηση της κυριαρχίας της χώρας, το ξεπούλημα των αποκρατικοποιήσεων και τη χρόνια ανεργία, η μούντζα είναι ο πραγματικός εχθρός της δημοκρατίας.
Εν συνεχεία όμως πρέπει να εξετάσουμε τον κίνδυνο που εμπεριέχει το συμβάν, ως οδηγό για αυτά που πρόκειται να έρθουν. Παρότι λοιπόν κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρήσει κατάλυση της δημοκρατίας ένα τέτοιο περιστατικό, η σημασία του έγκειται στην κήρυξη του αναμενόμενου και καθυστερημένου «πόλεμου» των ΜΜΕ κατά των έως τώρα «αγνών πολιτών». Προφανώς, δεν είναι τόσο εύκολο και απλοϊκό, όπως σε μεμονωμένες πορείες, όπου πίσω από τους καπνούς των δακρυγόνων η πραγματικότητα βαφτίζεται παραίσθηση. Όμως, η ρητορική για τον «αγνό κόσμο», λες και εντός του δεν υπάρχουν (χιλιάδες) άνθρωποι που συμμετείχαν σε «καπελωμένες» πορείες στο παρελθόν, είναι έτοιμη να μεταβληθεί και εν αναμονή του Μεσοπρόθεσμου οι πλατείες με τον έναν τρόπο ή τον άλλο θα πρέπει να αδειάσουν.
Ο λόγος που η ρήξη είναι επικείμενη είναι σαφής. Τα πλήθη που κατέκλισαν τις πλατείες είχαν ως οδηγό την αυξανόμενη και οφθαλμοφανή πλέον απελπισία και οργή, που τη βιώνουμε καθημερινά. Κουρασμένοι από τη συνεχή βία που ασκούμε ο ένας στον άλλο για τα πιο απλά πράγματα, όπως μια θέση πάρκινγκ ή μια σειρά στην τράπεζα, και απηυβδισμένοι από τη συνεχή μιζέρια που μας σερβίρουν τα ΜΜΕ, η πλατεία ήταν ένα βάλσαμο. Παράλληλα όμως, η δηλωμένη αποτυχία του μνημονίου και οι νέες «επιθέσεις του ξένου τύπου μας στέρησαν ακόμη και τις αυταπάτες. Δεν είναι κάτι που θα έρθει και θα περάσει, το μνημόνιο σε οποιοδήποτε νούμερό του είναι εδώ για να μείνει.
Κάπως έτσι η πλατεία, δράττοντας τους καρπούς των ήδη υπαρχόντων αντιδράσεων και αντιστάσεων, αποτελεί το σύμβολο της συνειδητοποίησης, για την αναγκαιότητα μιας ευρύτερης πάλης. Και αν αυτή τη συνειδητοποίηση προσπάθησαν τα ΜΜΕ να την μετατρέψουν σε κάτι ακίνδυνο, τις επόμενες μέρες οι αβρότητες θα εκλείψουν. Μετά από σχεδόν δυο εβδομάδες στην πλατεία, οι συνελεύσεις γίνονται ολοένα και πιο πολιτικοποιημένες και έμπροσθεν του ξεπουλήματος που ετοιμάζεται, την επόμενη εβδομάδα οι συνδικαλιστές εργάτες και υπάλληλοι θα διαδηλώσουν και δεν θα είναι μόνοι τους. Οι αφορισμοί και οι επικίνδυνες γενικεύσεις μειώνονται όσο περνάνε οι μέρες και η πολιτική ένταση ολοένα και θα αυξάνεται.
Τα ΜΜΕ και η συκοφαντία βέβαια είναι απλά το πρώτο κομμάτι του συστήματος που θα πράξει όπως ορίζουν οι «συμμαχίες» του. Δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν και άλλα, ενώ ο δρόμος της εκτροπής, που προοικονομεί η "συναίνεση", φαίνεται ολοένα και πιο πιθανός. Εξ ου και οι επόμενες μέρες θα αποτελέσουν την κρίσιμη καμπή για κάτι που γεννήθηκε μέσα στο σκότος, αλλά μέσα από τη συγκέντρωση και την αντίδραση βλέπει, ίσως και για πρώτη φορά, μια ηλιαχτίδα φωτός. Η δράση και η εγκόλπωση κρίσιμων δυνάμεων σε έναν κοινωνικά καινούργιο είδος αγώνα και η προσήλωση σε συγκεκριμένους στόχους (και πως αυτοί θα επιτευχθούν), θα αποτελέσει την απάντηση σε αυτούς που πραγματικά έχουν καταλύσει την δημοκρατία και θα πραγματοποιήσει το φόβο τους για αυτό που η πλατεία (μπορεί να) εγκυμονεί.
Λευκό Πύργο & Σύνταγμα οδηγούν σήμερα οι δρόμοι
Ασυδοσία, σπατάλη, αδιαφάνεια και μια κρίση που δεν άγγιξε την Κομισιόν
«Επιχείρηση Ελλάδα» από τους «Ανώνυμους» Πειρατές του Διαδικτύου
«Αγανακτισμένοι όλης της Ευρώπης ενωθείτε»
Οι «αγανακτισμένοι» και τα εκβιαστικά διλήμματα
Όλο και πιο βαθιά χωμένοι στο χρέος