">
Ένας σκοτσέζος πουλάει το ρολόι του. Ο αγοραστής τον ρωτάει:
-Καλά και πώς θα ξέρεις εσύ την ώρα;
-Α, κανένα πρόβλημα, λέει ο σκοτσέζος. Μένω απέναντι από την εκκλησία και βλέπω το ρολόι του καμπαναριού.
-Καλά και το βράδυ που είναι σκοτάδι;
-Α, το βράδυ είναι ακόμα πιο εύκολο. Απλά χτυπάω το πόδι μου στο πάτωμα και οι από κάτω μου φωνάζουν: «Καλά, δε ντρέπεσαι να κάνεις τόση φασαρία στις 12 τα μεσάνυχτα;».
Οι δρόμοι…
Ήταν ένας Γερμανός, ένας Γάλλος κι ένας Έλληνας και συζητούσαν για τις χώρες τους. Λέει ο Γερμανός: «Εμείς έχουμε τους καλύτερους δρόμους. Να φανταστείτε ότι σχολάμε στις 4 και 4.05 είμαι σπίτι».
Πετάγεται ο Γάλλος: «Αυτό δεν είναι τίποτα. Εμείς έχουμε πολύ καλύτερους δρόμους από σας. Εμείς σχολάμε 4 και 4.02 είμαι σπίτι».
Λέει και ο Έλληνας ατάραχος: «Λέτε βλακείες, τους καλύτερους δρόμους τους έχουμε εμείς στην Ελλάδα».
Ο Γάλλος και ο Γερμανός αρχίζουν να γελάνε: «Μα πώς είναι δυνατόν; Ακούς εκεί στην Ελλάδα έχουνε τους καλύτερους δρόμους!».
Και τότε ο Έλληνας τους λέει: «Φυσικά και τους έχουμε. Να φανταστείτε ότι εμείς σχολάμε στις 4 κι εγώ μία, μία και κάτι είμαι σπίτι!...
«Είμαι απαλλαγμένος από προκαταλήψεις. Μισώ τους πάντες εξίσου».
W.C. Fields, 1880-1946, Αμερικανός ηθοποιός & συγγραφέας
